İngiltərə dünya çempionatına xəsarətlər və faciə başlıqları ilə gedir

İngiltərə yığması Xorvatiyaya qarşı dünya çempionatındakı açılış oyununa çıxmazdan əvvəl meydanda yox, qəzet səhifələrində silkələnir. Hazırlıq prosesi çoxdan planlaşdırılmış ideal ssenaridən uzaq düşüb, amma əsl səs-küyü yaradan yenə də meydandakı problemlər yox, onların ətrafında qurulan dramdır.

Thomas Tuchel üçün mesaj aydındır: “yarımfinaldan azı – uğursuzluq”. Bu cümlə artıq şüara çevrilib. Amma bu qədər sərt planın fonunda komandanın real vəziyyəti heç də bu qədər sadə görünmür.

Tuchel – Maguire: qərar, ekran və zərbə

“THOMAS TUCHEL told Harry Maguire he wouldn’t be going to the World Cup over FACETIME.”

The Sun-da Tom Coley-nin bu sətirləri günün ən çox müzakirə olunan detallarından birinə çevrildi. Qərarın özü yox, verilmə forması.

Videozəng. Ekran arxasından verilən ən ağır cümlə: dünya çempionatına getməyəcəksən.

Bu, peşəkar futbolun yeni reallığıdır: milyonlarla azarkeşin müzakirə etdiyi taleyüklü qərar bir toxunuşla açılan tətbiqin içində çatdırılır. Telefon zəngi, evə baş çəkmə, klub bazasında üzbəüz söhbət – hamısı bir anda köhnəlmiş jest kimi görünür. Amma yenə də, milli komanda kapitanlarından birinə belə xəbər Facetime üzərindən deyiləndə, bu, yalnız taktiki yox, emosional zərbə kimi də qəbul olunur.

Harry Maguire isə qərarı izah edərkən özü-özünü tuta bilmədi. “Düşünürəm ki, o, dedi ki, payız toplanışlarında altı oyunda yaxşı çıxış edən dörd müdafiəçiyə üstünlük verib,” – deyə o bildirib, dərhal ardınca isə əlavə edib: “Amma dedi ki, mənə bəhanə gətirə bilməz.”

Bu iki cümlə bir-birini təkzib edir. O isə buna “bəhanə yoxdur” deyir. Sanki özü də nə baş verdiyini tam həzm etməyib.

Mətbuatın sevimli oyuncağı: “uğursuzluq” damğası

İngiltərənin böyük turnirdə ilk oyununa çıxmasına bir gün qalmış mətbuatın tonunu anlamaq üçün tək bir başlıq kifayət edir. The Sun saytında Martin Lipton-un yazısına qoyulan cümlə hər şeyi açır:

“Thomas Tuchel can have no excuses as England get World Cup underway – make the semi-finals at least or he has failed.”

Burada nə incəlik, nə də keçid var. Birbaşa hökm: yarımfinal yoxdursa, bu, fiaskodur.

Bu sərt ton xüsusilə də o axşam daha qəribə görünürdü ki, real Avropa çempionu və turnirin əsas favoritlərindən biri sayılan Spain öz ilk oyununda ilişib qaldı və bir daha xatırlatdı: bu turnir sadə deyil, heç kim üçün.

Bukayo Saka: risk, “qorxulu” sitatlar və təhrif olunan narahatlıq

İngiltərə düşərgəsində real narahatlıq isə Bukayo Saka ətrafında fırlanır. O, aylarla davam edən Axilles problemi ilə yaşayır, martdan bəri klub və milli komanda səviyyəsində cəmi bir oyunu tam oynayıb.

Tuchel özü də etiraf etmişdi: “Onun dünya çempionatında bütün oyunlara başlayıb hamısını bitirməsi çox real görünmür.”

Buna baxmayaraq, Saka mətbuat qarşısına çıxıb açıq danışdı. “Hazıram”, “riskə getməyə hazıram” – o, belə dedi. Futbolçu üçün normal cümlələr. Böyük turnir ərəfəsində hər aparıcı oyunçu bunu deyər.

Amma Daily Express saytında həmin sözlər tam başqa çərçivəyə salındı:

“Bukayo Saka sparks Arsenal concerns with alarming England comments at World Cup.”

“Alarming”, “concerns” – sanki Saka “oynamasam yaxşıdır” demiş kimi. Halbuki John Cross-un Daily Mirror üçün yazdığı orijinal məqalənin başlığı tam məntiqli idi: Saka-nın riskə hazır olması İngiltərə üçün böyük üstünlük kimi təqdim olunurdu, panika kimi yox.

Reallıq isə çox sadədir. Arsenal bu vəziyyəti hamıdan yaxşı bilir. Saka, Premyer Liqanın son yeddi matçından yalnız ikisində start heyətdə başlayıb, Çempionlar Liqasının yarımfinal cavabında saat tamam olmamış əvəzlənib, İngiltərənin hazırlıq oyunlarında isə cəmi yarım saat meydanda olub. Mart toplanışını isə zədə səbəbindən tam buraxıb.

Özü də açıq şəkildə Mikel Arteta və “Arsenal medical team”i tərifləyib, martdan bəri onu İngiltərə ilə birlikdə “mükəmməl idarə etdiklərini” deyib. Tuchel də ötən həftə eyni xətti davam etdirib: “Onlar Arsenal-da ona çox yaxşı baxıblar, vəziyyətə son dərəcə həssas yanaşıblar.”

Hər kəs bilir ki, o, 100 faiz hazır deyil. Aylarla belədir. Amma “oynamağa hazıram” cümləsi dərhal “Arsenal üçün həyəcan siqnalı” kimi satılır. Sanki məqsəd məlumat vermək yox, başlıq qoparmaqdır.

Fırtına, SWAT və süni təhlükə atmosferi

İngiltərə düşərgəsi meydandan çox, ətrafdakı “təhlükələr”lə bağlı xəbərlərin içində yaşayır. Əvvəlcə “tornado” xəbəri: guya komanda “sarsılıb”, amma real nəticə nədir? Heç nə. Zatən sakit, otaq içində keçən axşam üçün planlar olduğu kimi qalıb.

The Sun-ın xarici xəbərlər redaktoru Nick Parker isə bu dalğanı davam etdirir. Yeni başlıq:

“SWAT team rushes to armed standoff just mile from England World Cup stadium as suspect arrested.”

Birinci abzas – xüsusi təyinatlılar, silahlı polis, gərginlik. Yeddinci abzas – soyuq su kimi: hadisənin dünya çempionatı ilə heç bir əlaqəsi yoxdur, turnirə və stadionlara heç bir təhdid təşkil etməyib.

Yəni real təhlükə yoxdur, amma “İngiltərənin ilk oyununun keçiriləcəyi arenaya bir mil məsafədə” ifadəsi ilə oxucuya fərqli mənzərə çəkilir. Növbəti addım nə olacaq? Beş mil aralıda atəşfəşanlıq – “İngiltərə düşərgəsi silkələndi”?

Spain, Cape Verde və qorxunun yeni forması

Daha bir başlıq:

“Why England and all other World Cup rivals should be worried after Spain are humbled by Cape Verde.”

Spain ilk oyunda xal itirib, qrupda hələ iki matçı var, amma qənaət belədir: onlara hələ də “titul namizədi” kimi baxmaq olar. Bu, əlbəttə, doğrudur. Amma eyni zamanda göstərir ki, bu turnirdə heç kim toxunulmaz deyil. Heç bir favorit.

Bu fonun içində İngiltərə üçün təsəvvür edilən tablo isə tam xaosdur: tornado, uzaqda baş verən cinayətlər, Saka-nın “oynamaq istəyirəm” deməsi, Maguire-in evdə oturması. Sanki Xorvatiya ilə oyuna qədər meydanda yox, yalnız başlıqlarda mübarizə gedir.

Transfer arzuları, mundial forması və anlaşılmaz məntiq

Dünya çempionatı yalnız milli komandalar üçün deyil, klublar üçün də vitrin rolunu oynayır. Daily Mirror yazarı Jeremy Cross bunu qeyd edərkən Liverpool üçün bir üstünlüyə diqqət çəkir: Florian Wirtz və Alexander Isak mundiala yaxşı başlayıblar. Rəqiblər Curacao və Tunisia olsa da, forma formadır.

Buraya qədər hər şey normaldır. Amma sonra qəribə bir cümlə gəlir:

“Iraola will want this to continue. He would never admit it, but the Spaniard will hope Isak uses the biggest stage of all to find himself again, before taking that feeling back to Anfield.”

Niyə Iraola bunu “heç vaxt etiraf etməz”? Hansı məşqçi öz ən bahalı hücumçusunun dünyanın ən böyük səhnəsində formaya düşməsini arzulamaz? Burada gizli, taktiki sirr yoxdur. Bu, sadəcə futbol məntiqidir. Sanki İspan əsilli olması, Spain-in mundialdakı ehtimal olunan marşrutu filan bu istəyi “gizli niyyətə” çevirir. Əslində isə bu, tam açıq və normal istəkdir.

İngiltərə Xorvatiyaya qarşı meydana çıxanda bu səs-küylərin heç biri hesab lövhəsinə təsir etməyəcək. Amma bir şey dəqiqdir: bu komanda topa ilk toxunuşunu etməmişdən əvvəl artıq dünya çempionatının ən çox danışılan hekayələrindən birinə çevrilib.

İndi sual budur: bu hekayəni davam etdirən meydan olacaq, yoxsa yalnız başlıqlar?