İngiltərə Dünya Çempionatında Final Şansını itirdi, Tuchel Kreslosu isə Təhlükədə deyil
İngiltərə Atlanta Stadium-da Argentina qarşısında 2:1 hesablı məğlubiyyətlə dünya çempionatının finalına gedən yolu itirdi. Bir qol üstünlük, 55-ci dəqiqədə Anthony Gordon-un vurduğu zərbədən sonra meydanda yaranan inam, ardınca isə geri çəkilən komanda və qəzəblənən azarkeşlər. Gecənin hekayəsi qısa idi, amma zərbəsi ağır oldu.
Qələbədən qorxan plan
Thomas Tuchel-ə yönələn tənqidlərin mərkəzində məhz bu an dayanır. Gordon-un qolundan sonra ingilislər oyunu öldürmək əvəzinə, onu qorumağa çalışdılar. Müdafiəyə çəkilən xətlər, ehtiyatlı pressinq, riskdən qaçan ötürmələr. Argentina isə hiss etdikcə gəldi, gəldikcə də Tuchel-in planı daha çox sual altına düşdü.
Azarkeşlər və futbol mütəxəssisləri alman mütəxəssisi meydanda cəsarətsizlikdə günahlandırdılar. Hücum futbolu ilə bu mərhələyə qədər gələn komandanın ən böyük səhnədə öz kölgəsinə çevrildiyini düşündülər. Skor tablosu dəyişəndə tribunadakı əhval da dəyişdi.
Tənqidlərə rəğmən etimad qalır
Amma bu səs-küyə baxmayaraq, Thomas Tuchel-in İngiltərə yığmasındakı gələcəyi hələ ki, təhlükədə deyil. BBC Sport-un məlumatına görə, o, hələ də Futbol Assosiasiyasının tam dəstəyinə malikdir və komandaya Euro 2028-də də rəhbərlik etməsi gözlənilir.
52 yaşlı mütəxəssis 2025-ci ilin yanvarında, dünya çempionatına qədər olan müddəti əhatə edən müqavilə ilə təyin olunmuşdu. Bir ay sonra, fevralda, bu razılaşma daha iki il uzadıldı və onu birbaşa Euro 2028-ə bağladı. Yəni bu turnirdəki uğursuzluq – nə qədər ağrılı olsa da – dərhal inqilab çağırışı kimi dəyərləndirilmir.
Güclü start, dalğalı qrup mərhələsi
İngiltərə bu dünya çempionatına favoritlərdən biri kimi gəlmişdi və bunu ilk gündən göstərdi. Açılış matçında Croatia üzərində 4:2 hesablı qələbə, hücum xəttinin partlayıcı gücünü ortaya qoydu. Sürətli keçidlər, cəsarətli pressinq, fərqli oyunçulardan gələn qollar – bu komanda titul üçün gəldiyini elan etmişdi.
Sonra ritm pozuldu. Ghana və Panama ilə oyunlar nəticə baxımından qənaətbəxş olsa da, çıxış inandırıcı deyildi. Topa nəzarət, amma az kəsici ötürmələr. Yüksək gözləntilərin yaratdığı fon, meydandakı tərəddüdü daha da qabardırdı. Tuchel-in sistemi işlədi, amma parlamadı.
Həqiqi dönüş isə pley-off mərhələsində gəldi.
Azteca-da ustad dərsi, Norveçə qarşı sınaq
DR Congo üzərində qələbə ilə başlayan nokaut yolu, Estadio Azteca-da zirvəyə çıxdı. Mexico ilə matçda İngiltərə Tuchel futbolunun ən parlaq versiyasını təqdim etdi. Nizam-intizamla azad yaradıcılıq birləşdi, taktiki elastiklik rəqibin bütün planlarını dağıtdı. Bu, azarkeşlərin illərlə xatırlayacağı tipdən qələbə idi.
Norway qarşılaşması kağız üzərində daha sadə görünə bilərdi, amma meydanda tamam başqa mənzərə vardı. Çətin rəqib, sıx müdafiə, fiziki mübarizə. İngiltərə bu dəfə xarakter göstərdi. Təzyiq altında soyuqqanlı qaldı, oyunu idarə etməyi bacardı və növbəti mərhələyə inamla adladı. Komanda final xəyalına real şəkildə yaxınlaşmışdı.
Argentina qarşısında əldən qaçan şans
Argentina ilə yarımfinal – bu səviyyədə hər səhvin cəzası ağır olur. İngiltərə oyuna planlı başladı, risklərlə ehtiyat arasında balans axtardı. 55-ci dəqiqədə Anthony Gordon-un qolu isə bu axtarışa cavab kimi gəldi. O an sanki hər şey öz yoluna düşmüşdü. Komanda final kursunda idi.
Məhz buradan sonra hekayə dəyişdi. Qolun yaratdığı üstünlük, oyunun taleyini həll etmək üçün fürsət idi. Amma İngiltərə irəli getmək yerinə, geri çəkildi. Tuchel-in ehtiyatlı yanaşması Argentinanın oyuna daha çox girməsinə qapı açdı. Təzyiq artdıqca, müdafiə xətləri daha çox sıxıldı, meydanın yarısı rəqibə verildi.
Nəticə məlumdur: üstünlük qorunmadı, final bileti əlindən alındı.
İndi sual sadə, amma kəskindir: bu komanda Euro 2028-ə qədər həmin xətanı dərsə çevirə biləcək, yoxsa bu yarımfinal, bir nəslin yaddaşında əldən qaçan ən böyük şans kimi qalacaq?
