İngiltərə fırtınanı susdurdu – Tuchel Dünya Kubokuna hazırdır
Floridada ildırım göyü yarsa da, meydanda yalnız bir komanda guruldadı. Thomas Tuchel-in İngiltərəsi start fitinin bir saat gecikməsinə səbəb olan tropik tufanı kənara atdı və Kosta-Rikanı soyuqqanlı, tam nəzarətli oyunla əzdı.
Hesab tabloya sadə yazıldı: Declan Rice, Anthony Gordon-un penaltisi, sonlara doğru isə Ollie Watkins-in baş zərbəsi.
Amma hekayə rəqəmlərdən çox böyük idi.
Bu qələbə İngiltərənin rekord seriyasını uzatdı – ardıcıl doqquzuncu dəfə səfərdə və ya neytral meydanda qalibiyyət. Dünya Kubokuna gedən yolda bu, sadəcə yoxlama oyunu deyildi; bu, niyyət bəyanatı idi.
Tufandan sonra gələn nizam
Gecikmiş start, ağır hava, sürüşkən meydan – klassik bəhanə paketidir. Tuchel-in komandası isə tam əksini göstərdi: sıx, intizamlı, aqressiv.
Mərkəzdə Rice oyunun ritmini diktə etdi, topu tez dövriyyəyə saldı, pressinqi yönləndirdi. Hücumda isə iki cinah parladı. Yeni Barcelona oyunçusu Gordon və Arsenal-dan Noni Madueke Kosta-Rika müdafiəsini fasiləsiz dartıb-parçaladı, boşluqlar açdı, sürətlə arxaya sızdı. Rəqib üçün bu, 90 dəqiqəlik baş ağrısı idi.
Qapı qarşısında sərin baş, geridə isə tam nəzarət. İngiltərə rəqibi nəfəs almağa belə qoymadı.
Tuchel-in istədiyi “qardaşlıq”
Orlandoda final fitindən sonra Tuchel-in sözlərində rahatlıq yox, daha çox iştah hiss olunurdu. O, komandasının taktiki intizamını və meydandakı birliyini xüsusi vurğuladı, görüşdən əvvəl keçirilən iclasda tonun düzgün qoyulduğunu dedi və bu oyunda gördüyü “kohezion, qardaşlıq və komanda ruhu”nun turnir boyu davam etməsi halında azarkeşlərlə “möhtəşəm bir bağ” qurulacağından danışdı.
Bu, sadəcə məşqçi klişesi deyildi. Meydanda bunun izləri açıq görünürdü: xətlərin arasında məsafə qısa, oyunçuların bir-birini sığortalaması vaxtında, pressinq dalğavari və koordinasiyalı. Top itkisi – ani reaksiya. Hücumda isə Jude Bellingham-ın “10 nömrə” rolunda sərbəst hərəkəti İngiltərənin taktiki çevikliyini daha da açdı.
Bellingham kəskin, yüngül, özündən əmin görünürdü. Dünya Kubokundan öncə məhz bu görüntü Tuchel-in ən çox görmək istədiyi mənzərə idi.
Dünya Kubokunun gərginliyi yaxınlaşır
Tuchel bunu gizlətmir: indi başlayır həqiqi təzyiq. O, qarşıdakı Dünya Kubokunu xatırladaraq, top oyuna daxil olanda gərginliyin artacağını, amma məhz bu hissi – “özünü canlı hiss etdiyin” anları – ən çox sevdiyini deyir.
Bu komanda elə məhz o gərginliyə hazır görünür. Qələbə yalnız hesabda deyil, bədənin sağlam çıxmasında da dəyər qazandı: düşərgə oyunu zədəsiz başa vurdu. Turnirdən öncə bu, hər məşqçi üçün ən böyük rahatlıqdır.
Son toxunuşlar: West Palm Beach-dən Kansas City-yə
Plan artıq cızılıb. Komanda West Palm Beach-ə qayıdır, əlavə məşq seansı və qapalı qapılar arxasında Miami FC ilə taktiki sınaq – ritmi qorumaq, detalları cilalamaq üçün.
Qısa dincəlmə fasiləsindən sonra isə karvan Kansas City-yə hərəkət edəcək. Orada artıq kosmetik yox, hədəfə yönəlik hazırlıq başlayacaq. Standart vəziyyətlər, xüsusi oyun planları, rəqibə uyğunlaşma – hər şey Dünya Kubokunun ciddiyyətinə uyğun şəkildə.
Və təqvim gözlə görünən qədər yaxınlaşıb: İngiltərə altı günə Dünya Kuboku səhnəsinə çıxır. İlk maneə – Dallasda, iyunun 17-də qarşılaşacaqları, həmişə “çətin dişlənən” Xorvatiya.
Floridada tufanı susduran bu komanda indi başqa bir fırtınanın içinə girir – qlobal səhnənin fırtınasına. Sual təkdir: Tuchel-in bu intizamlı, özgüvənli İngiltərəsi həmin fırtınanı da idarə edə biləcəkmi?
