İngiltərə 4:0 İspaniyaya məğlub oldu – Dünya Çempionatına yola çıxmaq üçün xəbərdarlıq

İngiltərə sadəcə uduzmamalı idi. Qarşısında isə son dünya çempionu İspaniya vardı – və Majorcada 17 ilin ən ağır məğlubiyyəti gəldi.

4:0. Hesabın özü kifayət qədər sərtdir, amma nəticənin mənası daha ağırdır: Lionesses artıq 2027 Qadınlar Dünya Çempionatına birbaşa vəsiqəni demək olar ki, əldən verib və payızda iki mərhələli pley-off dəhlizinə girməyə hazırlaşmalıdır.

Bu, Sarina Wiegman üçün unudulası, amma eyni zamanda silinməyəcək bir gecə idi. O özü də etiraf etdi ki, bu qədər böyük hesabla uduzmaq “ağrıdır”. Səbəb də təkcə rəqibin gücü deyildi.

Bir oyundan çox məna daşıyan məğlubiyyət

Vəziyyət sadə idi: qələbə və ya heç-heçə – və İngiltərə bileti Braziliyadakı final mərhələsinə qabaqcadan götürürdü. İndi isə Wiegman və komandası evə qayıdır, bilə-bilə ki, çərşənbə axşamı Ukraynaya qarşı son oyun (20:00 BST) yalnız bir şərtlə dəyər qazanacaq: əgər eyni saatda İspaniya İslandiyada xal itirsə.

Wiegman matçdan sonra açıq danışdı. O, oyunun gərgin, bərabər keçəcəyini gözlədiyini dedi, amma fərq meydanda aydın göründü. Komanda “yetərincə yaxşı oynamadı”, sürəti artıra bilmədi, İspaniyanın təzyiqinə cavab verəcək başqa “ötürücü” tapmadı. İndi isə əsas sual budur: bu dağılmanın kökündə nə dayanır?

Bir il qalıb. Dünya çempionatına cəmi on iki ay. Belə bir gecə bu mərhələdə həm xəbərdarlıq siqnalıdır, həm də güzgü: İngiltərə bu səviyyədə rəqibə hazırdırmı?

İspaniyanı səfərdə, öz meydanında, öz ritmində tutmaq bəlkə də bu gün qadın futbolunun ən çətin tapşırığıdır. Amma bu qədər asanlıqla, bu qədər rahatlıqla uduzmaq – izləmək belə ağır idi.

Keçmiş İngiltərə yarımmüdafiəçisi Fran Kirby BBC Radio 5 Live efirində futbolçuların final fitindən sonra “tamamilə ruhdan düşmüş” göründüyünü dedi, özü də “baxmağa belə ürəyi ağradığını” etiraf etdi. O, indi bu məğlubiyyətdən nəticə çıxarmağın və Ukraynaya qarşı cavab reaksiyası göstərməyin vacibliyini vurğuladı.

Qrupda yalnız birinci yer birbaşa vəsiqə verir. İngiltərə indiyədək möhkəm kampaniya aparmışdı, yeganə ləkə isə elə bu 4:0-lıq darmadağın oldu. İndi sual başqa cür səslənir: bu zərbə nə qədər dərin iz buraxdı?

İspan maşını işə düşəndə

İspaniyanın bu oyuna ehtiyacı var idi. Apreldə Wembley-də 0:1 hesablı məğlubiyyətdən sonra onlar A3 qrupunda İngiltərənin üç xallıq üstünlüyünü silmək üçün cavab verməli idilər. Majorcadakı 4:0-lıq qələbə ilə bunu etdilər – həm də təkcə xal hesabında yox, üz-üzə oyunlarda üstünlüyü ələ alaraq.

İndi İspaniya üçün riyaziyyat aydındır: çərşənbə axşamı İngiltərənin Ukraynaya qarşı nəticəsini təkrarlamaq kifayətdir ki, birbaşa Braziliyaya yollansınlar.

Meydanda isə üstünlük ilk dəqiqələrdən hiss olunurdu. Patri Guijarro hesabı açanda epizod həm texnika, həm də cəsarətin nümayişi idi: o, Georgia Stanway-in ayaqları arasından topu keçirib, Hannah Hamptonu rikoşetlə məğlub etdi. Bu qol oyunun tonunu dəyişdi – İspaniya öz ritmini tapdı, İngiltərə isə arxaya sıxılıb qaldı.

Daha sonra səhnəyə ikiqat Ballon d'Or qalibi Alexia Putellas çıxdı. İngiltərənin müdafiə xətti asanlıqla yarıldı, Putellas soyuqqanlı zərbə ilə Hamptonu yenə məğlub etdi. Fasiləyə qədər zərbə artdı, fasilədən sonra isə zərbə ağırlaşdı.

Bronze qapı xəttindən topu çıxarsa da, ikinci epizodda hamıdan tez reaksiya verən yenə Putellas oldu – yaxın məsafədən toxunuşla hesabı artırdı. İngiltərə artıq yalnız dözməyə çalışırdı.

Topa sahib olarkən səhlənkarlıq, hücumda ideya qıtlığı, qapıya vurulan sıfır zərbə – Lionesses meydanın hər yerində sıxışdırıldı. İspaniyanın amansız tempi iki komanda arasında bu gecəki uçurumu tam açdı.

Fərqin ölçüsü son dəqiqələrdə daha da dəqiqləşdi. Putellas əvəzləndi, onun yerinə üçqat Ballon d'Or sahibi Aitana Bonmatí daxil oldu. O, oyuna girən kimi tempə uyğunlaşdı və daha bir əvəzlik, Claudia Pina üçün qol ötürməsini hazırladı. Pina hesabı 4:0 etdi və İngiltərənin kabus gecəsinə son nöqtəni qoydu.

Keçmiş İngiltərə yarımmüdafiəçisi Karen Carney ITV-yə “hər şeydə ikinci olduqlarını” dedi. Onun sözləri oyunun ruhunu dəqiq tuturdu: İspaniya meydanın hər qarışında üstün idi, İngiltərə isə sadəcə fitin səslənməsini gözləyirdi.

Yorğun bədənlər, boş batareya, kəsilən ritm

İngiltərənin enerjisiz görünməsi təsadüfi deyildi. WSL mövsümü 16 mayda başa çatıb, oyunçuların ritmi aşağı düşüb. İspaniya heyətindəki bir çox ulduz isə cəmi iki həftə əvvəl Barcelona ilə Women's Champions League kubokunu qaldırıb – yəni hələ də yarış ritmində, hələ də adrenalin üstündədirlər.

Müdafiə xətti də zərbə aldı. Kapitan Leah Williamson zədə səbəbindən yox idi, bu isə artıq təzyiq altında əzilən arxa xətt üçün ciddi itki idi. Wiegman hücumda qərarını Ella Toone-dan yana verdi, onu Lucia Kendall-a üstün tutdu, halbuki Manchester United yarımmüdafiəçisi dörd aylıq zədə fasiləsindən yenicə qayıdıb.

Amma sonda fərqi təkcə bu detallarla izah etmək çətindir. İspaniya zirvə formasında idi, İngiltərə isə sadəcə meydanda görünmədi. Bu səviyyədə belə lüks yoxdur: belə rəqibə qarşı “oyuna girməmək” bağışlanmır.

Bəs biz hara gedirik?

Meydanda kapitan sarğısını taxan Keira Walsh da etiraf etdi ki, “sadəcə kifayət qədər yaxşı deyildilər”. O, İspaniyanın inanılmaz səviyyədə oynadığını, amma eyni zamanda İngiltərənin daha çox şey edə biləcəyini vurğuladı. Komanda öz cərimə meydançasından çıxmaqda belə çətinlik çəkdi, sanki hər yerdə bir ispan futbolçusu peyda olurdu.

İndi isə vəziyyət belədir: avtomatik vəsiqə üçün “kiçik şans” qalır. Hər şey artıq İngiltərənin əlində deyil. Ukraynaya qarşı qələbə şərtdir, amma yetərli deyil – gözlər eyni anda İslandiyada olacaq. Walsh ümid edir ki, İslandiya onlar üçün “yaxşılıq edər”.

Wiegman isə bu darmadağını analiz etməli, komandaya həm taktiki, həm də psixoloji cavab yolu tapmalıdır. O özü də deyir: bu hesab “çətin, məyusedici”dir və İspaniya ilə İngiltərə arasında “böyük fərqi” üzə çıxardı. İndi hədəf bərpa olunmaq, bir yerdə qalmaq və Ukraynaya qarşı güclü cavab oyunu göstərməkdir.

Bir il sonra Braziliyada Dünya Çempionatı başlayanda bu 4:0-lıq məğlubiyyət ya sadəcə yolüstü sərt dərs kimi xatırlanacaq, ya da daha dərin bir sualı ortaya çıxaracaq: Lionesses həqiqətən də dünya çempionu olmaq üçün hazırdır, yoxsa İspaniya bu dövrün tempini artıq təkbaşına müəyyənləşdirir?