İngiltərə-Meksika matçından viral an: Stones-un zarafatı

İngiltərənin Meksikaya qarşı 3:2 hesablı qələbəsindən sonra ən çox yayılan epizodlardan biri meydanda yox, paltardəyişmə otağında baş verdi.

Mahnılar səslənir, komanda ritmə düşüb, Thomas Tuchel isə ritmə uyğun alqışlayır, addımları yüngülləşib. Qələbənin gərginliyi çiyinlərdən düşüb, otaqda saf sevinc var. Elə bu an Declan Rice ona tərəf əyilir, nəyisə göstərir. Baxışlar dərhal küncdə oturan John Stones-a yönəlir.

Stones çiynini tutur, qolunu ehtiyatla hərəkət etdirir, üzündə narahat ifadə. Tuchel-in sifəti bir anın içində dəyişir. Alqışlar dayanır, musiqinin fonunda baş məşqçinin içindən keçən tək sual: daha bir zədə?

Yalnız bir neçə dəqiqə əvvəl Jordan Henderson reklam lövhələrinin üzərindən atlanarkən yıxılıb, qəribə, heç kimin gözləmədiyi bir zədə almışdı. Komanda artıq bir şok yaşamışdı, indi isə müdafiənin dirəklərindən biri ağrı içində görünür. Kontekst bunu daha ağır göstərirdi.

Ancaq ritm düşəndə, mahnının “drop” anı gələndə hər şey çevrilir.

Stones qəfil ayağa qalxır, çiynini sanki unudur, yumruğunu tavana tərəf havada yelləməyə başlayır. Otaq bir anda qışqırıqla partlayır, futbolçular gülüşə boğulur. Tuchel-in üzündəki gərginlik yerini yüngüllüyə, sonra da açıq rahatlığa verir. Baş məşqçi, sanki özünü saxlaya bilmir, hoppanaraq Stones-a tərəf gedir və onu qucaqlayır.

Beləcə, bir zarafat saniyələr içində viral anı doğurur. Qısa müddətdə həmin görüntülər sosial şəbəkələrdə on milyonlarla baxış toplayır, 40 milyondan çox insanın lentinə düşür. Qələbə sevincinin, komanda kimyasının və incə yumor hissinin bir kadrda toplandığı səhnə.

Sonradan İngiltərənin daxili media kanallarına danışan Stones çiyni barədə soruşulanda gülümsəyərək deyir: “İndi özünü daha yaxşı hiss edir, daha yaxşıdır – bəzən yüksəlişləri, enişləri olur.” Cümlənin tonundan da, jestlərindən də hiss olunur: zarafatın dadını özü də yaxşı çıxarıb.

O, həmin anı belə izah edir: düz üzünü saxlamağa çalışıb. Çünki görürdü ki, Tuchel həqiqətən narahatdır, beynində eyni fikir dolaşır: “Doğrudan da özünü yenə zədələyib?” Xüsusilə də Henderson-un bayırda başına gələn hadisədən dərhal sonra baş məşqçinin hər şeyə daha həssas yanaşması təbiidir. Stones isə bu gərginliyi bir anda dağıtmağı seçib.

“Xüsusilə Hendo-nun az əvvəl bayırda etdiklərindən sonra, o (Tuchel) nə olacağını bilmirdi, amma otaqda ab-hava mükəmməl idi,” – deyə Stones əlavə edir. Ardınca bir etiraf da gəlir: bu qədər səs-küy yaradacağını gözləmirmiş. “Açığı, bu qədər yayılacağını düşünmürdüm.”

Meydandakı rolu isə zarafatdan xeyli ciddi idi. Stones İngiltərənin turnirdəki ilk oyununda – Xorvatiyaya qarşı 4:2 hesablı qələbədə start heyətdə meydana çıxmışdı. DR Congo ilə 2:1 hesablı qələbədə isə son dəqiqələrdə oyuna qoşulmuşdu. Meksikaya qarşı matçda isə ssenari fərqli oldu.

Bu dəfə o, matçın taleyinin yenidən yazıldığı anda oyuna daxil oldu. Jarrel Quansah qırmızı vərəqə alıb meydanı tərk etdikdən sonra Tuchel müdafiəni bərkitmək üçün hücumçulardan imtina etdi, Bukayo Saka kənara alındı və Stones təxminən yarım saat qalmış oyuna qoşuldu. Say azlığında komandanın arxasını yığmaq, ritmi qorumaq, rəqibin təzyiqini sındırmaq – onun çiyinlərinə düşən əsas missiya bu idi.

Həmin çiyin ki, bir neçə dəqiqə sonra paltardəyişmə otağında zarafatın mərkəzinə çevriləcəkdi.

Bu, sadəcə sosial şəbəkələr üçün “kliplik” an deyildi. İngiltərə yığmasının daxilindəki atmosferi, futbolçularla baş məşqçi arasındakı münasibəti, gərgin turnir qrafikində belə qorunan yüngüllüyü göstərən kiçik, amma çox şey danışan bir epizod idi.

Turnirlər çox vaxt statistikalarla, sxemlərlə, zədələnən oyunçuların siyahısı ilə xatırlanır. Bəzən isə yadda qalan, bir otaqda, musiqinin səsi altında atılan zarafat olur. Və o zarafat, komandanın nə qədər hazır, nə qədər bir-birinə bağlı olduğunu sözsüz izah edir.