İngiltərə 4-2 Xorvatiya: Qələbə və Müdafiə Sualları
İngiltərə hesabda qalib gəldi, amma müzakirəni yenə də müdafiə udmadı. 4:2-lik nəticə tabloya baxanda rahat görünə bilər, meydandakı tablo isə tamam başqa hekayə danışdı.
Birinci qol: Rooney-nin xoşuna gəlməyən səhnə
Wayne Rooney ilk qoldan sonra gözünü qapıdan yox, epizodun əvvəlindən çəkə bilmirdi. Onun fikrincə, həmin hücumda çox şey daha yaxşı icra oluna bilərdi.
Epizod Jude Bellingham-la başlayır. Rooney-nin baxışına görə, o, bir anlıq “düz ayaqda” qalır və rəqib müdafiəçi topu qoparıb götürür. Ardınca John Stones qərar anında sürüşməyə üstünlük verir. Halbuki Rooney-nin vurğuladığı kimi, real təhlükə yoxdur, Jordan Pickford mövqedədir, oyunu qarşılayır. Stones ayaqda qalsaydı, vəziyyət bu qədər kəskinləşməzdi.
Stones-un dalışa getməsi zəncirvari reaksiyanı işə salır – bu dəfə Nico O’Reilly məcbur olub içəri sıxışır, meydanın mərkəzində mövqelər pozulur. Ardınca səliqəli bir “set”, kəskin geri ötürmə və dəqiq zərbə. Xorvatiya baxımından ideal qurulmuş hücum.
Pickford epizodda topa tam əli ilə toxunur. Rooney tərəddüdü etiraf edir – zərbə sürətlidir, vəziyyət çətindir. Amma bir detalı da gizlətmir: o, həmişə qapıçılara qarşı daha tələbkardır və belə anda əli topa bu qədər möhkəm dəyən qapıçı özündən narazı qalacaq.
Rooney-nin mesajı aydındır: Xorvatiyanın qolu gözəl ola bilər, amma İngiltərə bu qədər asan zəncir qırılmasına icazə verməməlidir.
Richards: “İngiltərə Xorvatiyanın oyununa xidmət etdi”
Müdafiə xəttinə tənqid təkcə Rooney-dən gəlmədi. Micah Richards üçün də bu iki qolun ortaq nöqtəsi sadə idi – onların hər ikisi qarşısı alına bilən epizodlardan doğdu.
Onun fikrincə, İngiltərə rəqibin texniki oyunçularına meydanın istədikləri zonalarında top qəbul etməyə çox imkan verdi. Bu da Xorvatiyanın ən güclü tərəfini oyuna saldı. Richards hesab edir ki, komanda bütöv halda 10-15 metr irəli sıxılsa, həmin vəziyyətlərin çoxu ümumiyyətlə yaranmazdı.
Bir məqamı da önə çəkir: ehtiyatdan gələn oyunçuların enerjisi bu turnirdə həlledici olacaq. Yəni söhbət təkcə start “11-lik”dən yox, meydanda tempi saxlayan və dəyişən “ikinci dalğa”dan gedir.
Stones–Konsa cütlüyü: Tuchel risk etməyə davam etməlidir?
Mərkəz müdafiəsində Thomas Tuchel bu dəfə John Stones və Ezri Konsa cütlüyünə şans verdi. Kağız üzərində bu, topa nəzarət edən, oyunu arxadan quran, çevik bir tandemdir. Amma ilk hissədə buraxılan iki qol bu xəttin hələ də “oturuşmadığını” açıq göstərdi.
Stones üçün bu oyun həm də şəxsi bərpa idi. Son mövsüm klubunda az oynayan müdafiəçi topa tez-tez toxundu, arxadan oyunu qurmaq məsuliyyətini öz üzərinə götürdü. Risk də buradan doğdu – bəzi anlarda onun cəsarətli ötürmələri komandanı xətdə açıq qoydu.
Konsa isə Tuchel dövründə daha sabit fiqur sayılır. Buna baxmayaraq, bu dəfə o da ritmdən bir qədər uzaq göründü. Ayrı-ayrılıqda hər ikisi keyfiyyətlidir, amma birlikdə hələ də avtomatizmlər tam formalaşmayıb.
İndi sual budur: Tuchel bu ikiliyə Ghana qarşısında da güvənəcək, yoxsa Marc Guéhi ilə xətti sabitləşdirməyə çalışacaq? Dünya çempionatında belə qərarlar çox vaxt tək oyuna görə yox, məşqçinin hansı riskə hazır olduğuna görə verilir.
Gordon: “Özünü önə çıxaran komanda deyil”
Hücum xəttində isə başqa ovqat vardı. Dünya çempionatında debüt edən Anthony Gordon üçün bu axşam bir arzunun gerçəkləşməsi idi. O, matçdan sonra hisslərini bölüşəndə diqqəti yenə də özündən çox kollektivə yönəltdi.
Onun sözlərinə görə, ilk Dünya çempionatı oyunu uşaq vaxtından qurduğu xəyalın zirvəsidir. Amma dərhal əlavə edir: bu, fərdi hekayə deyil. O, özünü mərkəzə qoymaq istəmir, komandanın önə çəkildiyi mühitdə olmağı seçir. Özünü mərkəzləşdirən davranışı “xəstəlik” adlandırması da bu yanaşmanın altını cızır.
Gordon xüsusilə ehtiyatdan oyuna daxil olan hücumçuları qeyd edir – Marcus Rashford, Bukayo Saka, Morgan Rogers. Onun fikrincə, bu qələbə fərdi ulduzluqdan çox kollektiv gücün nəticəsidir.
Oyunun özünə gəlincə, Gordon ilk hissəni “çətin” kimi dəyərləndirir. Xorvatiyanın qolu, onun təsvirinə görə, “heç nədən” gəldi və komandanı bir anlıq sarsıtdı. Fasilədən sonra isə İngiltərə meydanda tonunu dəyişdi, daha aqressiv, daha iti oynadı və istədiyini aldı. Gordon rəqibə də haqq verir – Xorvatiyanın keyfiyyətini, oyundakı payını kiçiltməyin ədalətli olmayacağını deyir.
Rashford: Meydanda cavab, kənarda böyük sual
Marcus Rashford üçün bu oyun təkcə qoldan ibarət deyildi. O, ehtiyatdan oyuna qoşuldu, hücuma dinamika gətirdi, qol vurdu və özündən söz etdirdi. Amma onun ətrafında dolaşan əsas mövzu hələ də klub gələcəyidir.
1 iyuldan etibarən Rashford yenidən Manchester United oyunçusu kimi qeydiyyata qayıdacaq. Barcelona 26 milyon funt sterlinqlik satınalma bəndini işə salmamağı seçib. United isə mövqeyini açıq saxlayır: klub hücumçunu 40 milyon funtdan aşağı qiymətə buraxmaq niyyətində deyil və Barcelona üçün daha bir icarə variantını masa üzərindən götürüb.
Maaş yükü də ayrıca baryerdir. Rashford-un həftəlik 325 min funtluq müqaviləsi onu yalnız az sayda klub üçün real hədəfə çevirir. United oyunçunu istədiyi yerə məcbur edə bilməz, amma hazırkı plana görə, Dünya çempionatından sonrakı məcburi üç həftəlik istirahətdən sonra o, İrlandiyada təlim-məşq toplanışına qoşulmalıdır.
Vaxt kifayət qədərdir. Bazarda çox şey dəyişə bilər. Amma Xorvatiyaya qarşı göstərdiyi kimi təsirli çıxışlar danışıqlar fonunda onun dəyərini də, variantlarını da başqa rakursa daşıyır.
İngiltərə üçün isə bu matç bir xəbərdarlıq idi: ön xətt nəticə verir, ehtiyat oyunçular oyunu dəyişir, amma arxada hələ də cavabını gözləyən suallar çoxdur. Dünya çempionatında belə balans nə qədər davam gətirəcək?
