İngiltərə yığmasının dünya çempionatı planı: səs-küylü başlıqlar və gizli ‘şok rol’
Dünya çempionatına geri sayım başladıqca, İngiltərə yığmasının ətrafında səs-küy də, eyham da, panika da artır. Kiminsə “miserable verdict” adlandırdığı proqnozlar, “superkompüter”lər, “şok rollar” və hətta məşq bazasının yanındakı “dogging” zonasına qədər uzanan hekayələr… Futbol meydanından çox, bu günlərdə gündəm qəzetlərin fantaziyasına bənzəyir.
Superkompüterin “qorxulu” hökmü
The Sun öz “sirli superkompüter”ini işə salıb və nəticə budur: İngiltərə dünya çempionatının əsas favoritləri sırasında üçüncüdür. Yalnız İspaniya və Fransa daha yüksək ehtimalla göstərilib. Rəqəm isə 11,3 faiz.
Bu, real bukmeker şirkətlərinin hesablamaları ilə də üst-üstə düşür. Yəni kağız üzərində vəziyyət pis deyil, əksinə kifayət qədər ümidvericidir. Amma başlıqda başqa ton seçilib: azarkeşlərə xəbərdarlıq edilir ki, “millətin beynəlxalq kubok həsrəti bu yay bitməyə bilər”.
Sanki 48 komandadan ibarət turnirdə heç kimin zəmanətli kuboku varmış kimi. Məntiq sadədir: reallığı deyil, narahatlığı satmaq daha çox klik gətirir.
Phil Neville və “şok rol” mifinin içi boşaldılır
Növbəti dramatik hekayə: “Phil Neville-in İngiltərə üçün dünya çempionatında şok rolu”. Başlıq elə yazılıb ki, sanki keçmiş Man Utd müdafiəçisi birdən-birə yenidən texniki zonaya qayıdıb, ya da qərarverənlərdən birinə çevrilib.
Həqiqət isə çox daha sadədir. Thomas Tuchel, ABŞ-da iqlim, saat qurşaqları, logistika və hətta yol hərəkətinin yaratdığı çətinlikləri anlamaq üçün ABŞ-da işləyən iki ingilis mütəxəssislə – onlardan biri Neville, digəri John Herdman – məsləhətləşib. Sadəcə 90 dəqiqəlik Zoom zəngi. Təcrübə mübadiləsi. Vəssalam.
Daha da ironik olan odur ki, bu proses nə gizli, nə də yeni idi. Neville özü ötən həftə The Times üçün yazdığı köşə yazısında bütün prosesi detallı şəkildə izah edib. Hekayə belə başlayır:
“Keçən il FA-nın texniki direktoru John McDermott mənə zəng etdi. O vaxt mən Portland Timbers-i çalışdırırdım və John dedi ki, ABŞ-da keçiriləcək dünya çempionatında İngiltərənin üzləşə biləcəyi çətinliklərlə bağlı fikirlərimi bilmək istəyir”.
Yəni “şok rol” deyilən şey, əslində, illərlə ABŞ-da işləyən, İngiltərə yığmasının keçmiş məşqçisi olan bir adamın təcrübəsini paylaşmasıdır. Nə gözlənilməzlik var, nə də sensasiya. Sadəcə başlıqda satılan “şok” var.
Nyu-Yorkda “dünya çempionatı yoxdur”
The Sun yazarı Martin Lipton Nyu-York küçələrində gəzərək belə nəticəyə gəlib ki, şəhərdə “dünya çempionatı qızdırması” yoxdur. Səbəb? Şəhərin üç əsas qəzetində Harry Kane, Lionel Messi və ya Ronaldo haqqında yazı tapmayıb. Əvəzində NBA pley-offları, New York Yankees və New York Mets barədə materiallar üstünlük təşkil edib.
Başqa sözlə, hazırda gedən yarışlar və davam edən mövsümlər, hələ başlamamış turnirdən daha çox işıqlandırılır. Bu, ABŞ mediasının idman prioritetləri üçün tam normaldır, amma “qızdırma yoxdur” narrativi üçün əlverişli fon yaradır. Dünya çempionatının ilk topu hələ vurulmamışkən, qəzet səhifələrində panika axtarmaq, ən azı, iddialı yanaşmadır.
İngiltərənin bazası və “Swope Park” fantaziyası
Eyni mətbuatda başqa bir “tapıntı”: İngiltərənin dünya çempionatı üçün seçdiyi məşq bazası guya “azğın cütlüklərin sevdiyi məşhur dogging məkanı”nın yanındadır. Söhbət Swope Park-dan gedir.
“Yetkinlər üçün saytlar”a, sosial şəbəkə paylaşımlarına, hətta Facebook-da yazılmış bir şərhə istinad edilir. “Gecələr Swope Park-da nə baş verir?” sualı ətrafında qurulan bu “araşdırma”, sanki futbolçuların məşq planına təsir edəcək strateji faktor imiş kimi təqdim olunur.
Bu, daha çox xarici redaktorun gizli rejimdə brauzer araşdırmasına bənzəyir, nəinki real idman analitikasına. Amma tabloiddir, fon səs-küysüz keçməməlidir.
Man Utd və “PSG tərzi” orta xətt xülyası
The Sun-ın əsas səhifəsində dünya çempionatına olan “soyuqluq”dan danışan yazı arxa plana atılıb, önə isə başqa bir iddia çıxarılıb: “Man Utd, PSG tərzi orta xətt qurmağa hazırlaşır”.
Samuel Luckhurst-un təqdim etdiyi ssenariyə görə, Manchester United orta xəttini Avropanın son iki mövsümünün hegemonu olan komandanın modelinə bənzətmək istəyir. Plan belədir: Bruno Fernandes bir qədər geri çəkilir, Kobbie Mainoo daha irəli “sərbəst buraxılır”, 35 milyon funt sterlinqə Ederson transfer edilir və nəticədə “PSG tərzi” üçlük alınır.
Bu yanaşma, sanki Luis Enrique-nin sirri yalnız bir şeydən ibarət imiş kimi görünür: üç yarımmüdafiəçi oynatmaq. Vitinha, Fabian Ruiz və Joao Neves-in həm fərdi keyfiyyətlərini, həm də birlikdə yaratdıqları strukturun mürəkkəbliyini sadəcə “üçlü orta xətt”ə endirmək, ən yumşaq ifadə ilə, sadələşdirmədir.
Michael Carrick-in “iberiyalıları” United-in yenilənən orta xətti üçün meyar sayıldığı vurğulanır. Yəni xəbər budur ki, kimsə dünyanın ən yaxşı komandasının orta xəttini bəyənir və onu nümunə götürmək istəyir. Amma bu səviyyəni yalnız bir oyunçunu irəli, o birini geri çəkib, üstəlik Braziliya millisinin son mundial heyətinə düşməmiş bir yarımmüdafiəçini gətirməklə kopyalamaq mümkündürmü? Sualın cavabını meydan verəcək.
Başlıq oyunları: Konate, Arteta və “şoklar”
Başlıqların dil oyunu burada da bitmir. Liverpool Echo belə bir cümlə qurur: “Trent Alexander-Arnold-un Liverpool-a qayıdışı açıqlanacaq, dörd illik müqavilə imzalanıb”. Oxucu ilk baxışda Trent-in özünü düşünür, amma söhbət əslində Ibrahima Konate-nin Real Madrid-ə keçidindən gedir. Başlıq texniki olaraq yalan deyil, amma məqsəd aydındır: çaşdır, sonra izah et.
The Sun isə başqa cəbhədə Mikel Arteta-nı “sarsıdır”. Başlıqda yazılır ki, “Mikel Arteta, möhtəşəm Premyer Liqa çempionluğundan cəmi bir neçə həftə sonra əsas heyət üzvünü itirib”. Reallıqda isə Arsenal, mövsüm boyu davam edən zədə problemlərinin fonunda aparılan Arteta rəhbərliyindəki daxili araşdırmadan sonra baş həkimini işdən azad edib.
Yəni klubun tibbi departamenti ilə bağlı qərar, araşdırmanı sifariş edən baş məşqçini “sarsıdan” yox, onun rəhbərliyi altında verilən strateji addımdır. Amma “rocked” sözü başlıqda daha gur səslənir.
Dünya çempionatı yaxınlaşdıqca, İngiltərə yığmasının ətrafında bu cür hekayələr daha da çoxalacaq: superkompüterlərin ehtimalları, “şok” məsləhətçilər, logistika mifləri, məşq bazasının coğrafiyası, hətta başqa qitədəki klubun orta xətt planı belə bu səs-küyün bir hissəsinə çevriləcək. Sual təkdir: bütün bu gurultunun içində, meydanda oynanacaq real futbola kim daha çox hazırdır – komanda, yoxsa onu satmağa çalışan başlıqlar?
