İngiltərə yığmasının mərkəz xətti: Riskli dəyişikliklər və cəsarət

İngiltərə yığmasının ətrafında gedən ən böyük müzakirələrdən biri budur: Declan Rice və Elliot Anderson eyni start heyətində olmalıdırmı? İki “altı nömrə” ilə oynamaq, yoxsa onları daha irəli itələyib, iki “on nömrə” kimi riskə getmək?

Bu sual təkcə taktiki deyil, komandanın xarakterini müəyyənləşdirən məsələdir.

Rice və Anderson – Premyer Liqanın ən güclü mərkəz yarımmüdafiəçilərindən ikisi. Biri – Declan – meydanın hər qarışını udan mühərrik, digəri – Elliot – oyunun ritmini dəyişən ötürmə diapazonu ilə seçilir. Həftəsonu klublarında əsas missiyaları eynidir: dərinlikdə oturmaq, hücumları başlatmaq, yoxsa onları bitirmək deyil.

Məsələ də elə buradan başlayır.

Əgər hər ikisi eyni anda geridə qalırsa, bu, cinah müdafiəçilərinə hücuma qoşulmaq üçün sığorta verir. Kağız üzərində məntiqlidir: arxada iki ağıllı “süpürücü”, ön xətdə isə daha çox azadlıq. Amma bir anda bu model ilişib qalırsa, 60-cı dəqiqədən sonra cəsarətli dəyişikliklər qaçılmaz olur.

Riskli dəyişikliklər, zəruri cəsarət

Dəyişiklik etmək hər zaman riskdir. Məşqçi oyuna düzgün anda müdaxilə edəndə qəhrəman olur, gecikəndə isə tənqid hədəfinə çevrilir. Bir hücumçu artıq, bir yarımmüdafiəçi az – və balans bir andaca pozula bilər.

Bir də baxırsan, oyuna nəzarət edən komanda birdən-birə əks-hücumlarda boğulur.

İngiltərə məhz buradan ehtiyat etməlidir. Qarşıdakı rəqib – Panama deyil, Qana da deyil. DR Congo bu turnirdə təsadüfi deyil, buraya layiq olduğunu sübut edib. Sürətli keçidlər, cəld hücumçular, bir anlıq diqqətsizlik – və hər şey alt-üst ola bilər.

Amma bu, əl əyləcini sonadək çəkili saxlamaq üçün bəhanə olmamalıdır.

İngiltərə riskli ötürmələrdən qorxmamalıdır. Bəzi hücumlar alınmayacaq, bəzilərində top itiriləcək, amma əsas odur ki, eyni ideyanı təkrar-təkrar sınasınlar, rəqibin qapısı önündə qapını döyməkdən vaz keçməsinlər.

Bu oyun yenə də aşağı blokla keçəcək kimi görünür. Topa daha çox sahib olan, amma boşluq tapmaqda çətinlik çəkən bir İngiltərə görəcəyik. Məhz buna görə, uzaq məsafədən zərbələr, ikinci toplar, cərimə meydançasından kənardan vurulan qollar həyati önəm daşıyır.

Gana və Panama ilə olan hissələrdəki yanaşma bu dəfə kifayət etməyəcək. Fikir dəyişikliyi şərtdir.

“Uduzsan, gedirsən” psixologiyası

Burada söhbət təkcə sxemlərdən getmir. Bu, “uduzsan, evə qayıdırsan” tipli oyundur. Dünya çempionatının pley-off mərhələsində İngiltərə formasını geyinmək hər zaman əlavə yük deməkdir.

Kağız üzərində favorit olmaq bəzən xeyirdən çox ziyan gətirir.

2016-cı ildə Fransada İsləndiyə qarşı yaşanan şok hələ də xatirələrdədir. O vaxt da “İngiltərə mütləq qazanmalıdır” deyilirdi. Nəticə isə hamıya məlumdur.

Bu dəfə konsentrasiya, oyuna yanaşma, ilk dəqiqədən sonadək diqqət – hamısı müəyyənedici olacaq.

DR Congo: tanış simalar, real təhlükə

DR Congo-nun Afrikada göstərdiyi oyun təsadüfi deyildi. Orada diqqət çəkənlərdən biri də Burnley müdafiəçisi Axel Tuanzebe idi. İndi isə o, dünya səhnəsində eyni rolu oynamağa hazırdır.

DR Congo-nun ön xəttində isə bir ad xüsusi seçilir – Yoane Wissa. Premyer Liqada müdafiəçilərin rahat nəfəs almasına imkan verməyən tipik hücumçu: daim hərəkətdə, daim təzyiqdə, daim müdafiəçiləri “ayaq üstə” saxlayan.

Klub səviyyəsində, xüsusən də Newcastle üçün istədiyi qədər partlamasa da, bu Dünya çempionatında o, komandasının əsas ümidinə çevrilib. DR Congo hücumda çox vaxt ona söykənir, ondan başlayır, onunla bitir.

Tuanzebe isə arxada səhnəni idarə edir. Sürəti sayəsində bir çox çətin vəziyyətdən çıxmağı bacarır. İlk baxışda elə də sürətli görünməyə bilər, amma məsafə qət etməyi, mövqe seçimi, gücü – hamısı birlikdə onu rəqib hücumçular üçün ciddi baryerə çevirir.

İngiltərənin son oyunda etdiyi qaçışlar, arxaya sızma cəhdləri nəzərə alınsa, Axel bu qarşılaşmada DR Congo üçün açar fiqurlardan biri olacaq. Zədələrə baxmayaraq, gündəlik işinə yanaşması, zalda çalışması, oyunlara hazırlaşma tərzi – hamısı onun peşəkarlığının göstəricisidir. Meydana çıxanda isə səsini itirmir: arxa xətti idarə edir, yanındakı müdafiəçiləri yönləndirir, məsuliyyəti üzərinə götürür.

Manchester United akademiyasından çıxıb əsas komandaya qədər yüksəlmək asan yol deyil. Tuanzebe bunu bacarıb. Bu, təsadüf olmur.

Sağ cinahda “Go-Go Gadget” effekti

DR Congo-nun sağ cinahında isə başqa bir tanış sima var – Aaron Wan-Bissaka. Onu oradan çıxarmaq, ondan forma almaq çox çətindir.

Birə-bir müdafiədə Premyer Liqanın ən elit oyunçularından biridir. City dövründə ona zarafatla “Go-Go Gadget” deyirdilər – çünki sanki yanından keçmisən, artıq üstünlük səndədir, amma birdən o uzun ayaqlar haradansa peyda olur, son anda, millimetr dəqiqliyi ilə topu alır.

O, birə-bir müdafiəni özünün şəxsi qürur məsələsinə çevirib. Dünyanın ən yaxşı hücumçularına qarşı oynamaqdan zövq alır.

Əgər Marcus Rashford meydana çıxsa, sağ cinahda köhnə tanışların dueli başlayacaq. Man Utd illərindən tanıdıqları bir-birini hər xırda detalına qədər bilən iki futbolçu. Bu qarşıdurma təkcə sürət və texnika yox, həm də psixologiya savaşı olacaq.

İngiltərə üçün xəbərdarlıq

İngiltərə yenə favoritdir. Bu, danılmazdır. Keyfiyyət, heyət dərinliyi, təcrübə – hamısı onların tərəfindədir. Amma bu, asan gəzinti olmayacaq.

Yanlış dəyişiklik, bir anlıq boşluq, cəsarətsiz oyun planı – və turnir qəfil bitə bilər.

Sual indi budur: İngiltərə Rice və Anderson kimi oyunçuların gücündən maksimum istifadə edib, əl əyləcini buraxacaqmı, yoxsa yenə də ehtiyatlı oyunun içində ilişib qalacaq?

Cavab bu oyunda onların turnirdə nə qədər irəli gedə biləcəyini müəyyənləşdirəcək.