Ipswich Town-un Leicester City üzərində qələbəsi: Problemlər hələ də davam edir
Ipswich Town azarkeşləri 3:1-lik Leicester City qələbəsindən sonra hələ də nəfəs dərir, amma tribunadakı səs-küyün arxasında kəskin narazı tonlar da eşidilir. EFL Cup-ın ikinci raundunda hesab tabloya xoş görünürdü, oyunun özü isə hamını inandırmadı.
Köhnə heyət, köhnə problemlər
Jeremy-nin fikri bir çoxunu təmsil edir: start “on birliy”inin demək olar hamısı ötən mövsümdən qalmışdı. Və bu, meydanda hiss olundu. Komanda ağır görünürdü, topdan sonra yox, topun yanında gəzirdi. Sürət az, enerji zəif, dinamika demək olar ki, yox idi.
Dəyişikliklər gələnə qədər.
Sindre Walle Egeli mərkəzə çəkiləndə, oyunun rəngi dəyişdi. Ehtiyatdan daxil olan futbolçular tempi qaldırdı, komanda nəhayət ki, irəliyə doğru qaçmağa, rəqibin arxasına sızmağa başladı. Qələbənin əsası da elə həmin anlarda qoyuldu.
Leicester ilk hissədə oyunu oxudu
Beardo-nun analizi acı, amma dürüstdür. İlk hissədə Leicester City daha hazır, daha aqressiv, daha ağıllı görünürdü. Ipswich Town-un pressinqi kağız üzərində var idi, meydanda isə yox. Futbolçular kifayət qədər sıx oynamır, bir addım gecikirdilər. Komanda əlavə bir oyunçunu ön xətdə pressə atmadı, nəticədə Leicester mərkəzdə say üstünlüyü qazandı və asanlıqla xətləri yararaq irəlilədi.
“The Foxes” fasiləyə önə keçməyi tam haqq etmişdi. Ipswich topun arxasınca qaçır, amma oyuna nəzarət edə bilmirdi.
Hər şey Leif Davis meydana çıxanda dəyişdi. Sol cinahda birdən-birə güc, sürət, iti reydlər peyda oldu. Komandanın oyunu dikəldi, hücum xətti daha cəsarətli qaçışlar etməyə başladı. Leicester-in yüksək müdafiə xətti əvvəlcə Ipswich-i tələyə salır, ard-arda ofsaydlarla zəncirə vururdu. Sonra isə eyni xəttin arxasındakı boşluqlar daha çox görünməyə başladı.
Temp artdı, risk artdı, hesab da elə bu riskdən doğdu.
Hücum xəttində açıq siqnal: forvet lazımdır
Tribunada bir başqa mövzu da dillər əzbəri idi – hücum xətti. Edward bu narahatlığı bir cümlədə toplayır: bu komandaya daha bir hücumçu lazımdır.
Chuba Akpom epizodlara yaxşı qoşuldu, geriyə gəlib oyunu qurmağa kömək etdi, kombinasiyalarda itmədi. Lakin qapı qarşısında kəskinlik çatmadı. Bir neçə dəfə ideal vəziyyətə çıxdı, amma hesab tablosu dəyişmədi. “İki-üç möhtəşəm qol şansı, sıfır qol” – azarkeş üçün bu, sadə riyaziyyatdır.
Bu qələbə kubokda növbəti mərhələni gətirdi, amma eyni zamanda, transfer pəncərəsi bağlanmamış komandanın nəyə ehtiyacı olduğunu da çılpaq şəkildə göstərdi. Pressinqdə daha çox cəsarət, hücumda isə soyuqqanlı “killer instinkt”.
Skor tabloya görə hər şey qaydasındadır. Suallar isə hələ də meydanın dərinliyində dolaşır: bu oyun üslubu uzun mövsümə çatar, yoxsa Ipswich Town daha cəsarətli addımlar atmağa məcbur olacaq?
