Iraola'nın Liverpool'daki Mücadelesi: Temp ve Süreklilik Sorunları

İki qol üstünlüyü, iki dəfə də əldən verildi. Andoni Iraola üçün “yolda” olan komandanın sərhədləri bu yay çox tez görünməyə başlayıb.

Chicago-da Leeds-ə qarşı 2:0-dan sonra 2:4 hesablı məğlubiyyət “yaxşı dərs” kimi təqdim olunmuşdu. Yeni baş məşqçi həmin görüşdən sonra sakit idi, “çox şey öyrəndiyini” deyirdi. Anfield-də Monaco qarşısında 3:2 hesablı geridönüş isə eyni sükutu qıra bilmədi. Bu dəfə ispan açıq danışdı: iki həftə qalmış Premyer Liqa startına, o, komandasının sadəcə olaraq istədiyi tempi bütün oyuna yaymağa gücü çatmadığını etiraf etdi.

Parlaq başlanğıc, kəskin eniş

İlk hissədə Leeds-ə, Monaco ilə oyunda isə ilk yarım saatda Liverpool-un futbolu bu yay hazırlıq dönəmində gördüyümüz ən iştahlı versiya idi. Top sürətli gəzirdi, komanda dik oynayır, önə doğru qaçır, rəqibi yuxarıdan boğurdu. Florian Wirtz və Alexander Isak kəskin, diri görünürdü, hücum xətti rəqibə nəfəs almağa imkan vermirdi.

Sonra isə eyni ssenari. Dəyişikliklər gəldi, oyun dağıldı.

Leeds qarşısında Iraola meydanda doqquz futbolçunu, Monaco ilə Anfield-də isə tam 11 oyunçunu dəyişdi. Nəticə də dərhal tabloya oturdu: Leeds 25 dəqiqəyə dörd cavabsız qol vurdu, Monaco isə 44 dəqiqə ərzində üç qol tapdı. Bir anda meydanda tamam başqa komanda peyda olurdu – daha ləng, daha boş, daha kövrək.

Bu enişin səbəbləri də var. Dünya çempionatından sonra bir çoxları hələ də tam fiziki ritmə qayıtmayıb. Conor Bradley, Hugo Ekitike, Giovanni Leoni kimi adlar isə uzun müddət kənarda qalacaq. Kadr rotasiyası zərurətə çevrilib, amma bu rotasiya Liverpool-un oyun keyfiyyətini kəskin aşağı salır.

Iraola-nın tələbi: daha sürətli, daha fit

İspan baş məşqçi bəhanə axtarmır. Mövcud heyətlə belə bir şeyi açıq deyir: ümumi fiziki hazırlıq artmasa, o, istədiyi futbolu bu komandadan ala bilməyəcək.

Onun köməkçilərindən Pablo de la Torre-nin də Liverpool-a gətirilməsi təsadüfi deyil. O, Bournemouth-da fiziki hazırlığa cavabdeh idi və Iraola-nın ağır, tempə hesablanmış oyun fəlsəfəsini ən yaxşı bilən adamlardan biridir.

Dörd oyundan ibarət kiçik nümunə də olsa, bir cizgi artıq aydın görünür: Liverpool matçların ilk fazalarında çox “hərəkətli”, aqressiv, templi çıxış edir. Chicago-dakı açıq məşqdə də eyni mənzərə vardı – Iraola meydançadan demək olar düşmürdü, “tez, daha tez” deyə qışqırır, tempi yuxarıda saxlamağa çalışırdı.

Bir futbolçu BBC Sport-a ilk məşqlərdən sonra özünü xəstə hiss etdiyini deyib. Uduzan komandanın cəzası isə sadə və qəddar idi: meydançanın o başına qədər sprint, geri qayıdanda yenə sprint.

Chicago-da Milos Kerkez bunu belə ifadə etmişdi: Iraola oyunçulardan meydanın hər yerində “birə-bir” qalmağı, yüksək pressinqi və daim önə doğru oynamağı tələb edir. Yəni bu, sadəcə “daha çox qaçın” çağırışı deyil, bütün meydançanı əhatə edən duel futboludur.

Keçən mövsüm Bournemouth bunun canlı sübutu idi. Komanda Premyer Liqada birbaşa hücumlar sayına görə birinci, yüksək zonada top qazanmalara görə isə üçüncü yeri tutmuşdu. Bu, riskli, amma cəlbedici futboldur – həm öz azarkeşlərini ayağa qaldırır, həm də rəqibi səhvə məcbur edir.

Səbr xətti nə qədərdir?

Liverpool üçün isə vaxt lüks deyil. Bournemouth-da Iraola-nın ilk qələbəsini qazanması üçün ona 10 oyun lazım olmuşdu. Anfield-də belə seriya sadəcə qəbul olunmaz. Burada gözlənti başqa, təzyiq başqa, tribunaların səbr həddi tam fərqlidir.

Amma Bournemouth nümunəsi bir şeyi də göstərir: ispan yolundan dönmür. O, öz futbolunu oturtmaq üçün riskə gedir, nəticə gec gəlsə belə, sistemdən imtina etmir. Liverpool rəhbərliyi də, azarkeşlər də bu reallığı nə qədər tez qəbul etsə, bir o qədər az zərbə ilə bu keçid dövrünü adlaya bilərlər.

Meydanda isə dəyişikliklər təkcə taktika ilə məhdudlaşmır. Müdafiə xəttinə əlavə də yoldadır. Uruguaylı Ronald Araujo-nun Barcelona-dan birillik icarə keçidi demək olar ki, tamamlanmaq üzrədir. Mərkəz müdafiəçisi və sağ cinahda oynaya bilən bu futbolçu Iraola-nın yüksək xəttlə oynayan, cəsarətli müdafiə planında açar fiqurlardan birinə çevrilə bilər.

Kapitan Virgil van Dijk də Monaco oyunundan sonra gələn həftələrə ümidlə, amma eyni zamanda tələblə baxır: “Görək, qarşıdakı bir-iki həftə bizə nə gətirəcək. Komandaya əlavə edə biləcəyimiz istənilən keyfiyyətli oyunçu əlbəttə ki, xoş qarşılanacaq, ona görə gözləyək.”

Temp var, davamlılıq yoxdur

İraola-nın özü də anlayır ki, azarkeş “bir gün hər şey hazır olacaq” vədi eşitmək istəmir. O, Chicago-da bunu açıq şəkildə dilə gətirmişdi: ilk gündən hər şeyin mükəmməl olacağını deyə bilməz. Komanda onun oyun üslubuna uyğunlaşmaq üçün vaxta ehtiyac duyacaq, amma bu prosesi maksimum sürətləndirmək də məhz onun borcudur.

Hazırkı mənzərə aydındır: Liverpool oyuna alov kimi başlayır, rəqibi sıxır, temp qoyur, amma bu alov tez sönür. Fiziki hazırlıq, kadr dərinliyi, yeni tələblərə adaptasiya – hamısı eyni anda komandanın üstünə gəlir.

İndi sual sadə, cavabı isə ağırdır: Iraola bu templi, riskli, cəlbedici futbolu 90 dəqiqəyə yaymağı Liverpool-da nə qədər tez bacaracaq? Premyer Liqa cavabı çox gözləmədən tələb edəcək.