Iraola'nın dözümlü futbolçuları və Tottenham dilemması
Carabao Cup öncəsi Andoni Iraola artıq Liverpool-un hansı futbolçularının həqiqətən “polad” sinirə və bədənə sahib olduğunu görməyə başlayıb. İspan mütəxəssis açıq danışır: eyni heyətlə hər oyuna çıxmaq istər, amma bunun bədəli ağır ola bilər.
“Yox,” – o, EFL Cup üçün ən güclü heyəti seçməyin mümkün olub-olmadığı sualına cavab verərkən deyib. – “Sən qərar verib hər oyunda eyni futbolçuları oynada bilərsən. Problem ondadır ki, elə bir an gələcək, onlar həqiqətən yorulacaqlar. Zədələnmə riski də artır.”
Baş məşqçi bunu da gizlətmir ki, hamıya eyni yanaşma işləmir: “Elə futbolçular var ki, hər üç gündən bir oynayırlar, heç bir problem olmur. Onlar çox dözümlüdür, performansları demək olar dəyişmir. Başqalarında isə risk daha böyükdür və oyundakı səviyyələri fərqli görünür.”
Iraola indi komandasını başqa cür oxuyur. Kim hər üç gündən bir oynaya bilər, kimə fasilə lazımdır – bu suallar artıq Liverpool-un gündəlik həyatının bir hissəsidir. “Bəziləri barədə beynimdə kifayət qədər aydın fikir vardı,” – o etiraf edir. – “Amma digərləri üçün bu yenidir, hətta özləri üçün də, çünki bu qədər çox oyun oynamamışdılar. Biz öyrənirik.”
Tottenham dilemması: rotasiya, yoxsa reaksiya?
Bu öyrənmə prosesi elə bir anda gəlir ki, qarşıda Tottenham-la ağır Carabao Cup oyunu var. Adətən EFL Cup-ın ilk mərhələlərində Premyer Liqa klubları aşağı liqa rəqiblərinə qarşı gənclərə və ehtiyat oyunçulara şans verir. Liverpool-un bəxtinə isə başqa ssenari düşüb: qarşıda eyni liqadan rəqib, özü də Tottenham.
“Spurs” mövsümə çətin start götürsə də, belə bir rəqibə qarşı geniş rotasiya həmişə riskdir. Üstəlik, Anfield-də ardıcıl iki heç-heçə, Fulham-a qarşı ruhsuz 0:0-dan sonra bir çoxları hesab edir ki, komanda güclü heyətlə meydana çıxmalı, reaksiyasını göstərməlidir.
Digər tərəfdən, qarşıda sıx təqvim, ən azı yeddi əlavə Çempionlar Liqası oyunu, üstəlik daxili turnirlər var. Bəlkə də, indi prioritet – rotasiya və uzun mövsümə hesablanmış idarəetmədir. Iraola üçün bu, təkcə taktiki yox, həm də emosional qərardır: Anfield tribunasının təzyiqi ilə fiziki yüklənmə arasında incə bir xətt uzanır.
Liverpool və Liqa Kuboku: onluğun kölgəsi
Bu turnirdə Liverpool-un adı xüsusi çəkilir. Klub Liqa Kubokunun tarixində ən çox – 10 dəfə kuboku qaldırıb. İlk seriya 1980-81 mövsümündə başlayıb və ardıcıl dörd mövsüm davam edib; 1984-də həmin qızıl seriya tamamlanıb.
Beşinci kubok üçün “Qırmızılar” on ildən çox gözləyib. 1995-ci ildə Wembley-də Steve McManaman-ın Bolton-a vurduğu dubl bu gözləntiyə son qoyub. Yeni minillikdə kubok yenidən Anfield yolunu tapıb: 2001-ci ildə Gerard Houllier komandanı növbəti titula daşıyıb, iki il sonra isə Manchester United finalda məğlub edilərək yeddinci kubok vitrinə əlavə olunub.
2012-də Kenny Dalglish-in ikinci dönəmi Cardiff City üzərində penaltilərlə qazanılan dramatik qələbə ilə yadda qalıb. Sonra yenə uzun fasilə – ta ki, 2022-yə qədər. Jurgen Klopp-un komandası Chelsea-yə qarşı 11-10 hesablı möhtəşəm penalti seriyası ilə kuboku geri qaytardı.
2024-də Klopp yenidən Chelsea-ni finalda məğlub edib onuncu Liqa Kubokunu Liverpool-un muzeyinə yerləşdirdi. İndi isə sual kəskin dayanır: Andoni Iraola bu irsi davam etdirib, Liverpool-u 11-ci kuboka daşıya biləcəkmi?
Yorğun Anfield: erkən xəbərdarlıq siqnalı
Anfield-də ardıcıl iki Premyer Liqa oyunu, ardıcıl iki heç-heçə. 63 ildə cəmi üçüncü dəfə Liverpool mövsümün ilk iki ev matçında qələbə qazana bilmir. Bu, yeni baş məşqçinin xəyal etdiyi başlanğıc deyil.
Çərşənbə günü Çempionlar Liqasında Atletico Madrid-ə qarşı parlaq, enerjili qələbə… və cəmi 72 saat sonra Fulham-a qarşı solğun, ritmsiz 0:0. Özünəinamı aşağı, ilk üç oyunda yeddi qol buraxmış bir komandaya qarşı bu qədər ağır təsir bağışlamaq, Anfield üçün yad mənzərədir.
Liverpool meydanda həm fiziki, həm də mental baxımdan yorğun görünürdü. Atletico-ya qarşı oynayan aqressiv, sürətli, dişli komanda ilə Fulham qarşısındakı versiya arasında kəskin fərq vardı. Iraola-nın üslubunun həftədə iki oyuna necə dözəcəyinin ilk real sınağı uğurlu alınmadı.
Dörd turdan altı xal – nə faciədir, nə də qənaətbəxş. Xüsusilə də, evdə Nottingham Forest və Fulham-a qarşı itirilən dörd xal, üstəlik Newcastle-da heç-heçə, yalnız Ipswich üzərində qələbə fonunda. Çempionluq iddiası üçün bu ritm təhlükəli siqnaldır.
364 milyonluq hücum xətti hələ “alışmayıb”
Alexander Isak, Bradley Barcola və Florian Wirtz – 364 milyon funt sterlinqlik hücum triosu ilk dəfə Premyer Liqada birlikdə start aldı. Kağız üzərində bu, qorxulu hücum xətti kimi görünür. Meydanda isə başqa mənzərə yarandı.
Liverpool imkanlar tapdı, amma yetərincə deyil. Isak 90 dəqiqəyə cəmi 16 toxunuşla oyunu bitirdi – klubda qeydə alınan məlumatlara görə, meydan oyunçuları arasında ikinci ən aşağı göstərici. İki həftə əvvəl Forest-ə qarşı 14 toxunuşla həmin antirekord da ona məxsus idi.
Florian Wirtz Atletico-ya qarşı möhtəşəm performansından sonra sanki kölgəyə çəkilmişdi. Barcola və Isak ayrı-ayrı epizodlarda parladı, amma bu üçlüyün bir-birini instinktiv şəkildə tapması üçün vaxta ehtiyac olduğu aydın görünür.
Iraola artıq anlayır ki, bu sıx təqvimdə hər dəfə eyni intensivlikdə pressinq və hücum oyunu tələb etmək mümkün deyil. Bəzən oyuna uyğunlaşmaq, daha praqmatik olmaq, nəticəni “çıxarmaq” lazımdır. Qarşıda ən azı yeddi Çempionlar Liqası oyunu, indi isə Tottenham-la Carabao Cup görüşü var. Liverpool ya tez uyğunlaşacaq, ya da bu temp onları yarışdan kənar ata bilər.
Fulham-a qarşı quru meydan, itirilmiş ritm
Alvaro Arbeloa üçün Anfield-ə dönüş təzyiq altında başlasa da, nəticə onu bir az rahat nəfəs almağa qoydu. Fulham yeni mövsümdə ilk Premyer Liqa xalını məhz Liverpool-un meydanında qazandı.
Liverpool isə Atletico-dan sonra ritmini itirmiş kimi idi. Iraola üç dəyişiklik etmişdi: Kostas Tsimikas, Ryan Gravenberch və Victor Munoz start heyətinə daxil oldu, Milos Kerkez, Alexis Mac Allister və Rio Ngumoha ehtiyatda qaldı. Qarşı tərəfdə Arbeloa 2007-2009-cu illərdə Liverpool forması ilə keçirdiyi 98 oyuna xatir sanki əlavə motivasiya ilə gəlmişdi. O, debüt edən David Affengruber-i müdafiənin mərkəzinə atdı, Sander Berge isə Cesar Palacios-un yerini tutdu.
Qonaqlar erkən qol vura bilərdilər. Alisson və Gravenberch arasında anlaşılmazlıqdan sonra Gonzalo Garcia boş qapıya yol tapmağa yaxın idi, lakin Jeremy Jacquet topu qapı xəttindən çıxardı. Fulham ilk hissədə daha təhlükəli görünürdü: Josh King-in cərimə meydançasından zərbəsini Alisson dəf etdi, Antonee Robinson isə başla qapını dəqiq nişan ala bilmədi.
Liverpool-da Munoz-un baş zərbəsini Bernd Leno əla reaksiya ilə qaytardı, Bradley Barcola-nın voleysi isə Timothy Castagne-ə dəyib künc zərbəsinə çıxdı. Fasilədə Iraola Tsimikas-ı Kerkez-lə əvəzlədi – yunan müdafiəçi ilk hissədə çox əziyyət çəkmişdi. Saat tamam olanda Gravenberch və Munoz da kənara gəldi, yerinə Mac Allister və Cody Gakpo daxil oldu. Məqsəd aydın idi: oyunun axınını dəyişmək.
Isak bir epizodda özü üçün şans yaratdı, amma zərbəsi Leno üçün asan qənimət oldu. Alman qapıçı Dominik Szoboszlai-nin güclü zərbəsini də əla qurtarışla zərərsizləşdirdi. 72-ci dəqiqədə Ngumoha və Jeremie Frimpong-un meydana çıxması da tabloya təsir etmədi.
Uzatma dəqiqələrində Isak künc zərbəsindən sonra başla yaxın məsafədən çərçivəni tapmadı. Cavab olaraq Fulham Kevin və King vasitəsilə gecikmiş, amma təhlükəli hücumlar qurdu. Sonda Arbeloa-nın komandası bu xalı sonadək qorudu, Liverpool isə yenə də Anfield-də azarkeşlərini qolsuz buraxdı.
VAR fırtınası: Martinez-in qəzəbi, yeni suallar
Premyer Liqa həftəsinin digər böyük hekayəsi Manchester derbisindən gəldi. Man Utd müdafiəçisi Lisandro Martinez, Man City-yə Erling Haaland-ın vurduğu qoldan sonra qaydalara və hakim idarəçiliyinə sərt reaksiya verdi.
“Qaydaları anlaya bilmirəm,” – o, matçdan sonra deyib. – “Sakit qalmaq, özümü idarə etmək istəyirəm. Çox çətindir, çünki derbini uduzursan, evdə üç xal itirirsən və hər mövsüm hakimlər klubumuza gəlib bir saat qaydaları izah edirlər. Özlərinə çox güvənirlər, amma sonra Premyer Liqa kimi bir turnirdə beş-altı nəfər bu cür səhvlərə yol verir – bu, qəbuledilməzdir. Bu, dünyanın ən yaxşı liqasıdır, ən yaxşı komandalar, ən yaxşı futbolçular buradadır və indi biz bu ədalətsizliklə evə qayıtmalıyıq.”
İndi baxışlar VAR otağına yönəlib. Sabah efirə gedəcək “Match Officials Mic'd Up” proqramında həmin epizodun səs yazısının açıqlanacağı gözlənilir. İki ehtimal var: ya VAR komandası Enzo Fernandez üçün ofsayd epizodu görməyib, ya da sadəcə onu unudub və qiymətləndirməyib.
Arsenal – Brentford matçında 2023-cü ildə yaşanan oxşar hadisə hamının yadındadır. O vaxt VAR Lee Mason bir neçə epizodu yoxlayarkən Christian Norgaard-ın ofsayd vəziyyətini diqqətdən qaçırmışdı. Bu dəfə də söhbət “insan səhvi”ndən gedir.
Qaydalar sadədir: Haaland Josko Gvardiol-un ötürməsində ofsaydda deyildi. Amma Fernandez topa toxunsaydı, vəziyyət dəyişəcəkdi. VAR komandası Fernandez-in topa toxunub-toxunmamasına o qədər fokuslanıb ki, onun ofsayd mövqedə olub rəqibə – Martinez və qapıçı Senne Lammens-ə – təsir etməsini lazımınca dəyərləndirməyibmi?
Liverpool-un sıx təqvimi, Iraola-nın rotasiya dilemması, Mançester derbisində VAR mübahisəsi… Mövsüm hələ yalnız başlanğıcda, amma artıq suallar çoxdur. Cavabları isə meydanda axtarmaq lazım olacaq.
