İsmail Kartalın Fenerbahçedən ayrılması: Absurd gecə

Türkiyə futbolunda növbəti absurd gecə: İsmail Kartal gedib, qalıb

İstanbulda adi bir avrokubok axşamı olmalı idi. “Şükrü Saracoğlu”da dolu tribunalar, Çempionlar Liqası himni, rəqib kimi isə Roma. Amma oyundan sonra Fenerbahçe-də yaşananlar nəticənin özünü kölgədə qoydu.

Komanda evdə 1:1-lik heç-heçəyə razılaşdı, tribunalar mızıldandı, gərginlik havada hiss olunurdu. Sonra isə mətbuat konfransında bomba partladı.

“Gedirem və bir daha qayıtmayacağam”

Baş məşqçi İsmail Kartal kameraların qarşısına çıxdı və heç kimin gözləmədiyi cümləni işlətdi: klubdan ayrıldığını, həm də “bir daha qayıtmamaq üzrə” getdiyini elan etdi.

65 yaşlı çalışdırıcı bunu “klubun yolunu açmaq üçün” atdığı kəskin addım kimi təqdim etdi. Sözlərinin tonu, seçdiyi ifadələr – hamısı Kartalın nə qədər dolduğunu göstərirdi. Fenerbahçe kimi təzyiq qazanı olan klubda bu cür partlayışlar bəzən qaçılmaz olur, amma bu qədər açıq, bu qədər kəskin nadir hallarda səslənir.

Tribunalardan axşam ərzində gələn narazılıq səsi, nəticənin yaratdığı məyusluq, üstəgəl oyunun gedişində baş verənlər… Hamısı bir nöqtədə toplanıb, mətbuat zalında partladı.

Amma dramatik çıxışın ömrü uzun çəkmədi.

Prezident səhnəyə çıxır

Mətbuat konfransından cəmi bir neçə dəqiqə sonra klub prezidenti Aziz Yıldırım jurnalistlərin qarşısına çıxdı. Və sanki heç nə baş verməmiş kimi mesaj verdi: İsmail Kartal vəzifəsinin başındadır.

Yıldırım açıq şəkildə bildirdi ki, Kartal “Türkiyə klubunda işini davam etdirir”. Daha sonra axşamın ən kritik detalını açıqladı: oyunda bəzi azarkeşlər baş məşqçiyə tərəf butulka atıblar, biri də onun başına dəyib. Prezidentə görə, məhz bu hadisə Kartalı dərin şəkildə sarsıdıb və emosional açıqlamaya sürükləyib.

Yəni, Fenerbahçe-də klassik ssenari: bir tərəfdə partlayan emosiyalar, o biri tərəfdə isə rəhbərliyin zərəri minimuma endirmə cəhdi. Rəsmi xətt aydındır – Kartal qalır. Amma mətbuat zalında deyilən “bir daha qayıtmamaq” cümləsi havada asılı qalıb.

Bu gecə Fenerbahçe üçün yalnız Roma ilə 1:1 hesablı heç-heçə deyildi. Bu, həm də klubun içindəki gərginliyin, tribunalarla ehtiyat skamyası arasındakı məsafənin, təzyiqin məşqçi üzərində necə yığıldığının açıq nümayişi idi.

İndi sual budur: Kartal həqiqətən davam edə biləcəkmi, yoxsa bu gecə onun Fenerbahçe-də son böyük çat səsi kimi tarixə düşəcək?