İspaniya Dünya Çempionu, Roshn League İse Dəyişdi

İki il əvvəl Saudi Roshn League başqa ab-havada idi. Euro 2024-də illərin həsrətinə son qoyan İspaniya qitə çempionu olmuş, liqanı təmsil edən iki ulduz – Nacho Fernandez və Aymeric Laporte – kuboku qaldıran komandanın bir hissəsinə çevrilmişdi. İndi isə eyni ölkə 2026 Dünya Kubokunu qazanır, amma Səudə Ərəbistanı çempionatının hekayəsi tam başqa cür yazılır.

Çempion İspaniya, amma artıq Roshn League-siz

İspaniya bu dəfə De la Fuente-nin rəhbərliyi altında turniri zərgər dəqiqliyi ilə oynadı: topa nəzarət, nizam-intizamlı müdafiə, Argentina ilə finalda isə hər şeyi həll edən tək qol. Qalib komandanın ruhu budur. Amma bir detal gözə dəyir – Roshn League-də kifayət qədər ispan futbolçu olsa da, onlardan heç biri dünya çempionu heyətinə düşmədi.

İki il əvvəl Al-Qadisiyah və Al-Nassr, Nacho Fernandez və Aymeric Laporte ilə fəxr edirdi. O zaman Avropa çempionu İspaniyanın bir parçası kimi təqdim olunurdular. İndi isə mənzərə dəyişib. Liganın ispan izi azalmayıb, amma kuboku qaldıran komandaya qapı bu dəfə bağlı qalıb.

Əgər son mövsümlərdə pozulan bəzi transferlər baş tutsaydı, bu gün Səudə Ərəbistan klubları özünü dünya çempionlarının evi kimi təqdim edə bilərdi. Reallıq isə başqadır: Roshn League-dən 49 futbolçu 2026 Dünya Kubokunda iştirak edib. Bu, özü-özlüyündə güclü göstəricidir, amma o “son addım” – kuboku qaldıran futbolçunun Səudə klubuna məxsus olması – atılmadı.

Laporte: qaçan dünya çempionu

İspaniya heyətinə baxanda Roshn League üçün bir az da acı dadı olan adlar görünür. Çünki bu oyunçuların bir qismi vaxtilə Səudə klubları ilə ciddi şəkildə əlaqələndirilmiş, danışıqlar aparılmış, amma anlaşmalar pozulmuşdu.

Ən bariz nümunə Aymeric Laporte-dur. İspaniyanın dünya çempionu müdafiə xəttinin sütunu, Pau Cubarsi ilə birlikdə qurduğu “divar” turnirin əsas dayaqlarından biri oldu. Və bütün bunlar ondan cəmi bir mövsüm əvvəl baş verdi ki, o, Al-Nassr-dan ayrılıb Athletic Bilbao-ya qayıtmışdı.

Cristiano Ronaldo ilə eyni komandada oynadığı dövrün sonu acı bitdi. İtalyan baş məşqçi Stefano Pioli onunla yolları ayırmaq qərarına gəldi: Laporte cəzalandırıldı, təkbaşına məşq etməyə məcbur edildi, mövsümün son oyunlarından kənarda saxlanıldı. Müdafiəçi sonradan Al-Nassr-dakı mühiti “çətin” adlandırdı, tez-tez dəyişən rəhbərlik və məşqçi qərarlarının yaratdığı xaosdan danışdı.

Məhz belə bir fonun ardınca o, Avropaya qayıtdı və bir mövsüm sonra İspaniya ilə dünya çempionu oldu. Roshn League isə artıq keçmiş ulduzuna kənardan baxmaqla kifayətləndi.

İspaniya heyətində adı Səudə Ərəbistan klubları ilə hallanan başqa futbolçular da vardı. Onların heç biri nəhayətində Roshn League-ə gəlmədi, amma indi hamısı dünya çempionu statusu daşıyır. Bu, transfer masasında qaçırılan fürsətlərin nə qədər böyük olduğunu daha da aydın göstərir.

Dünya çempionu yox, amma böyük qazanc var

Rosh League klubları 2026 Dünya Kubokunu bir dünya çempionu futbolçu ilə tamamlamadı. Amma bu, onların turnirdən qazanc götürməsinə mane olmadı – həm maliyyə, həm də idman baxımından.

Fransa nəşri “L’Equipe”in məlumatına görə, FIFA-nın klub faydaları proqramı çərçivəsində hər klub, Dünya Kubokunda iştirak edən hər bir futbolçusu üçün günə 4 300 avro kompensasiya aldı. Ödəniş müddəti 1 iyundan 19 iyula – yəni turnirin tam davam etdiyi dövrə – şamil olundu və ümumi büdcə 305,3 milyon avro təşkil etdi. Bu sistemdə Roshn League klubları da öz payını götürdü.

Bu baxımdan ən böyük qazanan Al-Hilal oldu. Klub turnirə Səudə Ərəbistan çempionatından ən çox futbolçu göndərdi – 12 nəfər. Bu, təkcə pul demək deyil, həm də dünya səhnəsində təcrübə qazanan geniş heyət anlamına gəlir. Komandanın cinah müdafiəçisi Theo Hernandez Fransa ilə birlikdə üçüncü yer uğrunda oyuna qədər çatdı, medal qazana bilməsə də, turniri son günədək yaşadı və bu, Al-Hilal üçün həm vitrin, həm də prestij oldu.

Krallığın klubları arasında ikinci pillədə Al-Nassr və Al-Ahli qərarlaşdı – hər ikisi Dünya Kubokuna 9 futbolçu göndərdi. Al-Ahli üçün xüsusi fiqur Ivan Toney idi. Hücumçu İngiltərə ilə tarix yazan heyətin bir hissəsi oldu və komanda bürünc medalı qazananda onun da adı bu uğurun içində yer aldı. Klub üçün bu, həm idman, həm də bazar dəyəri baxımından ciddi dividendlər vəd edir.

Al-Qadisiyah və Quinones effekti

Maliyyə rəqəmlərindən kənarda, bəzi klublar üçün əsas qazanc meydandakı performans idi. Al-Qadisiyah Dünya Kubokuna 6 futbolçu göndərdi və onların arasında ən çox parlayan ad Julian Quinones oldu.

Meksikalı ulduz beş oyunda dörd qol vurdu, bir həlledici ötürmə verdi və komandasının hücum xəttinə yön verən əsas fiqura çevrildi. Bu cür turnir çıxışı təkcə oyunçunun öz dəyərini artırmır, həm də klubun adına əlavə güc qatır. Al-Qadisiyah üçün Quinones-in Dünya Kubokundakı performansı, bəlkə də, gələcək transfer bazarlarında ən güclü arqumentlərdən birinə çevriləcək.

Növbəti addım nə olacaq?

Rəqəmlər göstərir: Roshn League artıq dünya səhnəsində ciddi təmsilçiliyə malikdir. 49 futbolçu, on milyonlarla avroluq kompensasiya, medal qazanan, final mərhələlərində oynayan ulduzlar…

Amma hələ də çatmayan bir detal var – kuboku başı üzərinə qaldıran, medalını boynuna taxan anda Səudə Ərəbistan klubunun oyunçusu kimi təqdim olunan dünya çempionu. Laporte nümunəsi bu boşluğun nə qədər incə, amma nə qədər önəmli olduğunu xatırladır.

Sual indi budur: Roshn League növbəti Dünya Kubokuna qədər bu “son addım”ı atacaq, yoxsa yenə də dünya çempionlarına kənardan baxmaqla kifayətlənəcək?