Jacob Bergström: Subway-dən Çempionlar Liqasına

Jacob Bergström bu günlərdə özünü ulduzların arasında tapıb. Bir vaxtlar gənclər akademiyasına belə çağırılmayan, 22 yaşında həvəskar liqalarda top qovan, gündüzlər isə sendviç satan bir hücumçu indi Çempionlar Liqasında Yaya Touré kimi adlarla eyni səhnəni bölüşür.

Bu hekayə böyük şəhərdən deyil, xəritədə belə çətin tapılan kiçik bir balıqçı kəndindən başlayır.

Subway-dən Çempionlar Liqasına

31 yaşlı forvardın yolu heç də düz xətt olmayıb. O, 2018-ci ildə Mjällby ilə müqavilə imzalayanda hələ tam peşəkar deyildi. Klubla ilk illərində gündüz Subway-də işləyir, axşamlar isə məşqə qaçırdı. Tam vaxtlı futbolçu statusuna yalnız 24 yaşında keçə bildi.

Bergström həmin günləri xatırlayanda səsi hələ də heyrət qarışıq sevinclə dolur. O, Mjällby-yə ilk dəfə gələndə klub üçüncü liqada idi. Onun üçün bu belə böyük addım sayılırdı. Daha irəliyə getmək, bir gün Çempionlar Liqasına çıxmaq barədə düşünmürdü. Sadəcə futbol oynamaq, ailəsini dolandırmaq, sevdiyi işlə məşğul olmaq istəyirdi.

Amma son bir ildə hər şey dəyişdi. İri cüssəli, 1.90-lıq hədəf hücumçu Mjällby-nin tarixini yenidən yazmağa kömək etdi: klub 87 illik mövcudluğunda ilk dəfə həm ölkə çempionu oldu, həm də İsveç Kubokunu qazandı. Ardınca Bergström Çempionlar Liqasında debüt etdi və dərhal da qol vurdu.

İndi isə nağılı bir az da uzatmaq üçün qarşısında yeni maneə var – 24 qat Slovakiya çempionu Slovan Bratislava və onların yeni baş məşqçisi, Çempionlar Liqasının qalibi Yaya Touré.

1 000 nəfərlik kənddən dünyaya açılan qapı

Mjällby-nin möcüzəsi təkcə meydanda qazanılan nəticələrə görə deyil, haradan gəldiyinə görə də diqqət çəkir. Klubun bazası cənub İsveçdə, Hallevik adlı sahil kəndində yerləşir. Rəsmi sakin sayı min nəfərə belə çatmır.

Blekinge vilayətinin ən güclü futbol komandası olduqları üçün Mjällby ətraf rayonlardan azarkeş cəlb edir. Ötən mövsüm ev oyunlarının orta tamaşaçı sayı təxminən 5 min idi – kəndin öz əhalisinin bir neçə qatından çox.

Bergström üçün isə bu, demək olar ki, evə qayıdışdır. O, Hallevikdən təxminən bir saatlıq məsafədə, vilayətin paytaxtı Karlskronada böyüyüb. Orada futbolu çox vaxt həndbol və xokkey kölgədə qoyur. 2023-cü ildə Stokholm təmsilçisi Djurgården-dəki qısa macəradan sonra yenidən Mjällby-yə qayıdanda o, həyat yoldaşı və iki övladı ilə birlikdə Hallevikə köçdü. İndi bu balıqçı kəndi onların evi sayılır.

Qışda Hallevik sanki yuxuya gedir. Küçələr boşalır, limanda yalnız bir neçə qayığın işığı görünür. Yay gələndə isə mənzərə tam dəyişir: turistlər kəndin əhalisini dörd dəfə artırır, sahil dolur, səs-küy yüksəlir. Amma Bergström üçün ilin bütün fəsillərində bir sabitlik var – velosipedi.

O, oyunlara və məşqlərə Mjällby-nin ev stadionu Strandvallen-ə velosipedlə gedir. Stadion Baltik dənizindən cəmi 100 metr aralıda, meşəlik, kampinq və açıq hovuzun arasında gizlənib. Kənardan baxanda daha çox yay düşərgəsini xatırladır, nəinki Çempionlar Liqası səhnəsini.

“Dəniz, insanlar… Suya, çimərliyə baxanda özünü başqa dünyada hiss edirsən,” – deyə Bergström tez-tez vurğulayır. Qışda burada az adam qalır, hər kəsə uyğun deyil. Amma onun ailəsi üçün tam yerinə düşüb.

“Malmo donuzu” şüarından supermarketə qədər

Mjällby azarkeşləri artıq onu özlərindən biri kimi görür. Uca boylu, güclü bədənli mərkəz hücumçusu bölgənin kənd icmalarının “underdog” ruhunu meydanda təcəssüm etdirir.

O, bir dəfə Malmö azarkeşlərinin qarşısında qol sevincini qeyd etmiş, tribunadan üzərinə yağış kimi yağan pivəyə məhəl qoymamışdı. Sonradan zarafatla “dadı çox yaxşı idi” deməyi də unutmadı. Ötən mövsüm Mjällby böyük şəhər rəqibini məğlub edəndən sonra isə Bergström megafoonu əlinə alıb məşhur şüarı özü başladıb: “Kim tullanmasa, Malmo donuzudur”.

Bu qədər qəhrəmanlıqdan sonra belə o, adi həyat tərzini dəyişməyib. Hələ də oyunlara velosipedlə gedir. Azarkeşlər onu elə yerli supermarketdə görə bilərlər – BBC jurnalistləri kimi, Çempionlar Liqasının seçmə mərhələsindəki son ev oyunundan bir gün sonra.

Kənd bayramı: caz orkestri, dəniz kənarında ekran və sarı-qara dənizi

Mjällby-nin Avropadakı ilk oyunu – Gibraltar təmsilçisi Lincoln Red Imps ilə qarşılaşma – Hallevik üçün kiçik festival oldu. Strandvallen-ə gələn 3 500 nəfəri caz orkestri qarşıladı. Daha 2 300 nəfər isə dəniz kənarındakı marinaya axışdı. Onlar qatlanan stullarını, soyuducu çantalarını götürüb böyük ekranda oyunu izlədilər.

Bergström üçün bu mənzərə hər dəfə təkrarlanan, amma heç vaxt köhnəlməyən filmdir. Velosipedlə oyuna yollanarkən yol boyu sarı-qara köynəklər, bağçalarda dalğalanan bayraqlar görür. Kəndin insanları bu nağılın bir parçası olmaqdan qürur duyur.

Onun sözləri quru şüar kimi yox, yaşanmış həyat kimi səslənir: bu yolun hər addımını özü pedalla gedib.

Touré üçün tamam başqa cür Çempionlar Liqası gecəsi

İdillik mənzərəni indi başqa bir ad tamamlayır: Yaya Touré. Manchester City-nin keçmiş ulduzu, 2009-cu ildə Romada Barcelona ilə Çempionlar Liqasını qazanan yarımmüdafiəçi, iyunda Slovan Bratislava-da ilk baş məşqçilik işinə başladı.

İndi isə o, Çempionlar Liqasının pley-off mərhələsinə çıxmaq üçün yolunu Hallevikdən salmalı olacaq. Çərşənbə axşamı Strandvallen-dəki ilk oyun – saat 17:00-də – onun karyerasındakı bütün böyük arenalardan fərqli olacaq. Burada nə Olimpiya stadionunun təmtərağı, nə də nəhəng metropolların işıqları var. Sadəcə dəniz qoxusu, meşə havası və kəndin səs-küyü.

Bir çox səfər komandası Mjällby-yə gəlməyi sevmir. Uzun yol, ətrafda yalnız tarlalar, traktorların üzərində dalğalanan Mjällby bayraqları. Sonda isə kiçik, amma sıx stadion, tribunada boğazı qopana qədər qışqıran yerli azarkeşlər.

Avrokubok oyunlarında səs-küy daha da artır. Səbəb sadədir: Mjällby-nin ən fanatik azarkeşləri daha böyük oturacaqlı tribuna köçürülür. Səs bir nöqtədə toplanır, rəqib üçün atmosfer boğucu olur.

Touré özü də rəqib haqqında danışarkən Mjällby-nin “başqa komandaların malik olmadığı nəyəsə” sahib olduğunu deyib. İndi o, bu “nəyin” nə olduğunu şəxsən görəcək.

Nağıl davam edəcəkmi?

Gibraltar səfərindəki qolsuz heç-heçə Mjällby-yə Slovan Bratislava ilə dueldə şans qazandırdı. İndi söhbət təkcə bir mərhələ keçməkdən getmir. Bu, Hallevik üçün növbəti səhifə, Bergström üçün isə yeni zirvə deməkdir.

Ən real ssenaridə belə, Mjällby artıq özünü sığortalayıb: komanda bu mövsüm ən azı Konfrans Liqasında oynamağı təmin edib. Deməli, Bergström hələ bir neçə ulduz müdafiəçi ilə hava duellərinə çıxacaq, daha böyük arenalarda qol axtaracaq.

Amma bütün bu parlaq səhnələrin fonunda o, yenə də oyuna velosipedlə gələcək, ehtimal ki, ertəsi gün yerli marketdə növbəyə dayanacaq. Və sual budur: bu sadəlik, bu kənd həyatı, bu inadkar “underdog” ruhu Mjällby-ni Çempionlar Liqasında daha hansı sərhədlərə qədər apara bilər?