James Maddison: Həyatının Ən Çətin İli

Premyer Liqa mövsümü boyunca hər şənbə 12:45-də BBC One-da yayımlanacaq “The Football Interview”nin yeni mövsümünün ilk buraxılışında Kelly Somers qarşısında oturan James Maddison artıq təkcə yaradıcılıq mərkəzinin ustası deyil. O, dizindən aldığı ağır zədədən sonra həm meydandan, həm də evdən keçən ən çətin ilini danışır.

“Xəndəklərdə” keçən il: beş uşaq, bir zədə və itirilən mövsüm

Tottenham-ın 29 yaşlı yarımmüdafiəçisi ötən avqustda ön çarpaz bağının qopması ilə 2025-26 mövsümünün böyük hissəsini buraxdı. Futbolsuz qalan Maddison üçün həyat başqa cəbhədə sürətlə ağırlaşdı: partnyoru ikinci əkizlərə hamilə idi və bir anda evdə dörd yaş və daha kiçik beş uşaqla qaldılar.

O, Kelly Somers-ə bunun “həyatının ən çətin ili” olduğunu deyir, amma eyni zamanda onu ayaqda saxlayan dayağın da elə ailəsi olduğunu vurğulayır. Dizindəki travma ilə mübarizə apararkən diqqətini dəyişməyə məcbur olub:

O, həmin dönəmi belə təsvir edir – özünü unutmaq, hamilə partnyoruna dayaq olmaq, ağır reabilitasiyanı ailə qayğısı ilə balanslaşdırmaq. Futbolun boşluğunu evdəki xaos doldurub.

Maddison gülümsəyərək evdəki gündəlik mənzərəni qısa cümlə ilə açır: “Çoxlu bezlər havada uçur, evdə çoxlu ‘qəza’lar olur, amma buna dəyəcək.” Ardınca da əlavə edir ki, bütün yorğunluğa baxmayaraq, bu həyatı dəyişmək istəmir.

Ata obrazı, itirilən il və Leo-nun sualı

Meydandan uzaq qaldığı bir ildə Maddison başqa bir reallıqla üzləşib: ən böyük oğlu Leo artıq atasını Spurs formasında xatırlamırdı. Üç yarım yaşdan dörd yarım yaşa keçən bir il, uşağın yaddaşında nəhəng bir boşluq yaradıb.

Maddison deyir ki, Leo bir an üçün elə bilib, o, artıq klubdan ayrılıb. Bir il əvvəl stadionda atası üçün qışqıran uşaq indi onu yalnız evdə, dizində aparatla televizor qarşısında görür. Yarımmüdafiəçi üçün bu, zədənin özündən də ağır zərbə kimi səslənir.

İndi isə o, bir şeyi çox istəyir: Leo-nun yenidən tribunada olub, atasını meydanda görməsi. Artıq yalnız evdə oturub, “dizində aparatla” matç izləyən ata obrazı yox, yenidən oyuna təsir edən futbolçu obrazı.

Çətin Tottenham mövsümü və kənardan baxan “10 nömrə”

Spurs üçün ötən mövsüm də zədələr qədər ağrılı keçdi. Komanda son turda Premyer Liqada qalmağı təmin etdi və mövsümü düşmə zonasından cəmi iki xal yuxarıda bitirdi. Maddison üçün bu, ikiqat əzab idi: həm meydanda yoxdur, həm də komandasının əziyyətini kənardan izləyir.

O, Tottenham-ın yaradıcılıq baxımından çətinlik çəkdiyini açıq etiraf edir. Ekran qarşısında oturub, hər epizodda özünü meydanda təsəvvür edib: “Orada olsaydım, nə edərdim?” – deyə düşünərək.

Bu, klassik “10 nömrə”nin içində qalan enerjidir. Oyun qurucusu olmaq istəyirsən, amma dizin imkan vermir, yalnız televizorun şüşəsi ilə komanda arasında qalırsan.

De Zerbi-nin gəlişi: əvvəl ruh, sonra taktika

Martda Roberto De Zerbi-nin gəlişi ilə Tottenham Hotspur Stadium-da hava dəyişməyə başladı. Maddison italyan baş məşqçini “çox ağıllı, çox taktiki, futbola xəstə dərəcədə bağlı” kimi təsvir edir. Amma ən maraqlısı odur ki, De Zerbi ilk gündən lövhəni xətlər və oxlarla doldurmaq yolunu seçməyib.

Maddison deyir ki, yeni baş məşqçi əvvəlcə hər şeyi sadələşdirib. Məqsəd bir idi: futbol oynamağı yenidən sevdirmək. Zədələrlə, uğursuz nəticələrlə boğulan komandaya əvvəlcə taktika yox, hiss lazım idi.

İtalyan mütəxəssisin ilk addımlarından biri də komanda yeməyi təşkil etmək olub. Maddison həmin axşamı xatırlayarkən, De Zerbi-nin hamıya açıq mesajını yada salır: hamı içki içə bilər, hamı yaxşı vaxt keçirəcək. Məqsəd – futbolçuları rahatlatmaq, bir masa arxasında yenidən birləşdirmək.

Maddison bu gecənin effektini hiss etdiklərini deyir: o axşamdan sonra komanda özünü daha “toxunmuş”, daha birləşmiş hiss edib. Bəzən bir neçə saatlıq səmimi mühit, bir neçə məşq qədər təsirli olur.

Skamyada “şipilyon”lu Maddison

De Zerbi-nin başqa qərarı isə bir qədər qeyri-adi görünüb: hələ tam hazır olmayan Maddison-u erkən mərhələdə ehtiyat oyunçular skamyasına qaytarmaq. Yarımmüdafiəçi özü etiraf edir ki, baş məşqçiyə “hələ oynamağa hazır deyiləm” deyib.

Amma cavab sərt və aydın olub: gəl, istəsən şipilyonla skamyada otur. De Zerbi üçün əsas Maddison-un meydanda olması yox, komandanın içində, soyunub-geyinmə otağında, skamyada olması idi. Onun varlığının qrup üçün faydalı olacağını düşünüb.

Maddison bunu böyük kompliment kimi qəbul edib və özünü sanki həqiqətən oyuna hazırmış kimi aparıb – skamyada, komandanın bir hissəsi kimi. O, bunun tək səbəb olduğunu iddia etmir, amma sonda Tottenham təhlükəli zonadan uzaqlaşmağı bacardı və bu da hamıya yüngüllük gətirdi.

Geri dönüş, risklər və qarşıdakı mövsümə çağırış

Maddison mayın 11-də Leeds-ə qarşı oyunda meydana qayıtdı. Bu, uzun və ağır reabilitasiyanın real başlanğıc nöqtəsi idi. Buna baxmayaraq, o, indiyədək heç bir hazırlıq matçında riskə atılmayıb. Tottenham heyəti onu qoruyur, o isə səbirli şəkildə bərpa prosesini davam etdirir.

Yarımmüdafiəçi yeni mövsüm üçün özünə güvənir. O, hazırda bütün gücünü tam sağlam vəziyyətə qayıtmağa sərf etdiyini deyir. İstədiyi sadədir: tam sağlam, problemsiz bir mövsüm və futbolu yenidən ürəkdən yaşamaq imkanı.

Maddison öz potensialını yaxşı bilir. Sağlam olanda bu liqadakı bir çox oyunçudan daha çox oyuna təsir edə biləcəyinə əmindir. İndi isə sual budur: ağır bir ilin, beş uşağın, sonsuz reabilitasiya saatlarının ardından o, nəhayət, Tottenham-ın oyun taleyini yenidən əlinə ala biləcəkmi?