Joan Garcia: La Liga və Dünya Çempionatına Yola Çıxan Qapıçı

Joan Garcia üçün Barcelona-da ilk mövsüm sadəcə uğurlu keçid deyildi, karyerasının miqyasını dəyişən bir sıçrayış oldu. La Liga çempionluğu, İspaniya Superkuboku və dünya çempionatına yollanmaq – bir çox futbolçu üçün xəyalların zirvəsidir. O isə bu zirvəyə çatdığı anda belə, növbəti addımı düşünən adam kimi danışır.

Kataloniya Radiosuna verdiyi müsahibədə Garcia səsi titrəməyən, tələsməyən, nə istədiyini bilən qapıçı təsiri bağışladı. O, Barcelona-ya gəlişinin dünya çempionatına aparan yolda nə qədər rol oynadığını gizlətmədi: daha çox oyun, daha yüksək tələb, daha sərt mühit. Məhz elə bu.

Milli komandanın baş məşqçisinin də nə istədiyini dəqiq anlayır: mümkün qədər dünya və Avropa çempionatına bənzər atmosferdə çıxış edən futbolçular. Barcelona kimi hər həftə təzyiq qaynadığı, səhvin bağışlanmadığı, qapıçının yalnız qurtarışlarla deyil, oyunun quruluşu ilə də ölçüldüyü klub bu baxımdan ideal vitrindir.

Şou yox, sabitlik

Mövsümün əvvəlindəki parlaq çıxışları haqqında sual veriləndə Garcia-nın cavabı onun yaşından böyük bir yetkinlik göstərdi. O, özünü tərifləməyə tələsmədi, mövsümün ritmindən danışdı:

Mövsümün startında bəlkə də daha “gözə dəyən” matçlar keçirib, daha çox qurtarış edib. Amma onun üçün əsas məsələ nə afişalar, nə də sosial şəbəkələrdə yayılan videolardır. Əsas – sabitlikdir. Bir futbolçunun bütün mövsüm boyu eyni səviyyəni qorumasının nə qədər çətin olduğunu yaxşı bilir.

Garcia komanda anlayışını da önə çəkir. Onun fikrincə, Barcelona-nın bu mövsüm ən böyük gücü elə buradadır: kimsə günündə deyilsə, başqa biri önə çıxır. Bu, böyük komanda refleksidir. O da dərk edir ki, bu klubda qapıçı yalnız möhtəşəm gecələrlə yaşamamalıdır. Bəzən ən yaxşı performans – işinin az olmasıdır. Qapısına az zərbə gəlirsə, deməli, komanda yüksək səviyyədə müdafiə olunur, topa nəzarət edir, oyuna hökm edir.

Barcelona-da qapıçı olmaq sadəcə xətləri bağlamaq deyil. Topu ayaqda saxlamaq, hücumu başlatmaq, müdafiə xəttini irəli çıxarmaq, təzyiq altında doğru qərar vermək – bunların hamısı indi onun gündəlik tələbləridir. Garcia bu yeni ritmə uyğunlaşıb və bunu xüsusi şou kimi yox, peşəkar inkişafın təbii davamı kimi görür.

Dünya çempionatı öncəsi soyuqqanlılıq

İndi diqqətlər dünya çempionatına yönəlsə də, Garcia-nın tonu dəyişmir. O, milli komanda düşərgəsindəki ab-havadan da danışdı. İspaniyanın Cape Verde ilə heç-heçəsindən sonra Lamine Yamal-ın əhvalı barədə sual veriləndə, cavabı real və sakit idi: uduzmamağa baxmayaraq, istənilən nəticə gəlməyəndə hamının ovqatı düşür, amma bu, bir gündən artıq çəkmir. Ertəsi gün artıq hamı bazar günkü oyuna köklənib.

Marc Cucurella-nın Real Madrid-ə keçidi mövzusunda da Garcia emosiyaya qapılmadı. O, bunu futbolçunun karyera və ailə baxımından verdiyi şəxsi qərar kimi qəbul edir. Hər kəsin öz yolunu seçmək haqqı olduğunu deyir və həmkarlarının irəli getməsinə sevinir. Rəqabətin bu qədər kəskin olduğu bir mühitdə belə soyuqqanlı mövqe, onun xarakteri haqqında çox şey deyir.

Espanyol-dan çıxıb böyüyən qapıçı

25 yaşlı qapıçı Espanyol-dan ayrıldıqdan sonra nə qədər dəyişdiyini də etiraf edir. O, özünü hər sahədə “bir az” yaxşılaşdırdığını deyir. Bəzən elə bu “bir az”lar oyunçunun səviyyəsini tamamilə başqa mərtəbəyə daşıyır.

Daim yüksək təzyiq altında oynamaq, hər dəqiqənin, hər toxunuşun dəyərli olduğu matçlarda meydanda qalmaq onun üçün məktəb rolunu oynayıb. Garcia əvvəl etmədiyi işləri komandaya gətirməli olub, əvvəllər düşmədiyi situasiyalara meydanda cavab tapmalı olub. Və öz-özünə verdiyi qiymət aydındır: bu sınaqlardan pis çıxmayıb.

La Liga və İspaniya Superkubokunu qaldırıb, ardınca dünya çempionatına getmək – karyerasında ardıcıl gələn bu pillələrə baxanda belə, o, xəyallarda yaşayan biri deyil. Özünü çox xəyal quran yox, gündəlik işə köklənən futbolçu kimi təsvir edir. Mövsüm bitmək üzrədir və o, indi artıq açıq deyir: bu il çox pozitiv keçib, gördüyü işlərlə fəxr edir. Amma eyni zamanda, özündən daha çoxunu tələb edir və artıq növbəti mövsümü daha yaxşı etmək üçün işlədiyini vurğulayır.

Barcelona forması ilə cəmi bir mövsümdə bu qədər böyüyən qapıçı üçün bu, sadəcə başlanğıc ola bilər. Joan Garcia hələ özünü “yetər” sayan tonda danışmır. O, bu emblemənin nə istədiyini, bu arenada qapıçının nə qədər incə xətt üzərində gəzdiyini anlayır.

Blaugrana rənglərini ilk dəfə geyindiyi andan bəri onun başı sanki daim soyuq qalıb. İndi sual başqa cür səslənir: bu sakitlik və tələbkarlıq onu növbəti illərdə haraya qədər aparacaq?