John Heslin: Mayo-nun qələbəsi ilə ümidlərin doğulması

2026-cı il John Heslin üçün həm tamaşaçı, həm də baş rolda olduğu bir mövsüm oldu. İllərlə Leinster-də kölgədə qalan Westmeath nəhayət başını çöldə göstərdi, Mayo isə bütün ölkəni silkələyən All-Ireland qələbəsi ilə 75 illik həsrəti qırdı. Və bu iki hekayə, 34 yaşlı hücumçunun fikrincə, bir-birinə sıx bağlıdır.

RTÉ Radio 1-in Inside Sport verilişində Brendan Devenney və Ciarán Whelan ilə eyni paneldə çıxış edən Heslin etiraf etdi ki, Andy Moran-ın Mayo-su təkcə öz tarixini dəyişməyib, onun kimi oyunçuların içindəki aclığı da yenidən alovlandırıb.

O, Mayo-nun Sam Maguire-i qaldırmasının təsirini belə izah etdi: bu, “hər bir digər qraflığa ümid” verir. Heslin üçün bu, sadəcə gözəl ifadə deyil, karyerasının növbəti fəsli üçün daxili yanacaqdır. Çünki o, hələlik dayanmaq fikrində deyil.

“Hələ də Westmeath futbolçusuyam”

Bir vaxtlar inter-kaunti səhnəsindən kənara çəkilən, təxminən ilyarımlıq fasilədən sonra geri dönən Heslin, gələcəyi ilə bağlı sualları yumorla qarşıladı, amma mesaj aydın idi: davam edir.

“(Mən) hələ də hazırda Westmeath futbolçusuyam. Bir neçə həftə əvvəl Mark McHugh ilə golf oynayırdım, o hələ mənə istefa verməyi deməyib, deməli hələlik hazırkı oyunçuyam,” – deyə o, zarafatla xatırlatdı.

Bu cümlənin arxasında isə çox ciddi reallıq dayanır: Westmeath-in yüksəlişi davam edirsə, Heslin özünü bu hekayənin içində görmək istəyir. Mark McHugh-un rəhbərliyi altında formalaşan komanda artıq sadəcə “çətin rəqib” yox, titul qazanan kollektivdir.

Leinster tacı və Dublin-in devrilməsi

Mayo-nun All-Ireland zəfəri ölkə miqyasında ilin əsas başlığı oldu, amma Westmeath də 2026-cı ildə öz səsini kifayət qədər gur çıxardı. Heslin-in dönüşü ilə güclənən komanda tarixində cəmi ikinci dəfə Leinster çempionu oldu, may ayında Croke Park-da dramatik finalda Dublin-i məğlub etdi.

Bu, təkcə kubok deyildi. Simvol idi. Heslin özü illərlə Dublin-in hegemonluğunun içində oynayıb və bunu açıq şəkildə xatırladırdı: o meydanda olduğu 14 mövsünün hamısında Leinster-i Dublin qazanmışdı. İndi isə o, geri dönüb və nəhayət həmin seriyanın qırıldığı komandanın bir parçasıdır.

Buna baxmayaraq, o, bu finalı “ilin oyunu” kimi seçmədi. Həmin günü kənara qoydu. Səbəbi də sadə idi: həmin uğurun mərkəzində olanlara bütün şöhrəti vermək istəyirdi.

“Sadəcə tribunadan azarkeş götürdülər”

Heslin-dən mövsümün oyununu seçməsi xahiş olunanda, o, may ayındakı Leinster finalından da geri qayıtdı. Onun üçün dönüş nöqtəsi başqa idi: Tullamore-da Meath üzərində şok qələbə.

Westmeath-in 4-18 – 0-25 hesablı bu möhtəşəm qələbəsi Heslin hələ tribunada oturarkən gəldi. Panelə qayıdışı isə özünün dediyi kimi, elə bil “sadəcə tribunadan bir azarkeşi götürüb komandaya qatmışdılar”.

Bu, təsadüfi söz deyil. Çünki Meath həmin vaxt Leinster-in əsas favoritlərindən biri sayılırdı, Westmeath isə Tullamore-a “aşkar autsayder” kimi gedirdi. Tarix də Meath-in tərəfində idi – Westmeath çempionatda bu rəqibin öhdəsindən çox az gəlmişdi.

Amma həmin gün nəsə qırıldı. Və nəsə yarandı.

Gənclərin partlayışı və Tullamore-un xüsusi günü

Heslin-in yaddaşında qalan da məhz budur: gənclərin qorxusuzluğu. Onun sözləri ilə desək, həmin gün Westmeath-in gənc oyunçuları “sadəcə qeyri-realdılar”.

Skorlar yağış kimi gəlirdi. Shane Corcoran mövsümün ən yadda qalan qollarından birini vurdu, Matty Whittaker isə qoluyla oyunun axarını dəyişdi və sonrakı performansları ilə The Sunday Game Team of the Year heyətinə düşməyi haqq etdi.

Tullamore-da həmin gün yalnız hesab yox, ab-hava da fərqli idi. Heslin orada “bu Westmeath komandasının içində nəsə xüsusi bir şey var” hissinin doğulduğunu deyir. Bu, rəqəmlə ölçülən qələbədən çox, kollektiv özünəinamın manifesti idi.

Və maraqlısı odur ki, o, bunu ilk növbədə oyunçu kimi yox, azarkeş kimi xatırlayır. “Bu, mənim üçün Westmeath azarkeşi kimi yaddaşımda uzun yaşayacaq, amma indi, təbii ki, yenidən oyunçu kimi də,” – deyə əlavə edir.

Mayo-nun Sam Maguire-i və Westmeath-in gizli mesajı

Mayo-nun 75 illik həsrəti bitirməsi, əlbəttə, All-Ireland səhnəsinin böyük hekayəsidir. Amma Heslin-in baxış bucağında bu qələbə təkcə Connacht təmsilçisinin deyil, bütün “kiçik” hesab olunan qraflıqların qələbəsidir.

O, Mark McHugh-un The Sunday Gamedə dediyi fikrə qayıdır: Mayo-nun uğuru “hər bir digər qraflığa ümid verir”. Westmeath kimi komanda üçün bu, sadəcə motivasiya posterinə yazılacaq cümlə deyil, 2026-cı ildə real təcrübədir. Leinster tacı, Dublin-in devrilməsi, Tullamore-da Meath-in aşkar favorit kimi yola salınması – bunların hamısı eyni xəttə bağlanır.

Heslin hələ meydanı tərk etməyə hazır deyil. Aclıq yerindədir. Mayo-nun Sam Maguire-i qaldırdığı il, Westmeath də özünün ən gur səsini eşitdirdi.

İndi sual təkcə budur: bu hekayə 2026-cı illə bitəcək, yoxsa gələn mövsüm Westmeath, Mayo-nun açdığı qapıdan daha da irəliyə keçməyə cəsarət edəcək?