Jude Bellingham: Avropada səhvlərimiz və yeni dövr

İki il əvvəl Almaniyada finala qədər gedən, amma İspaniyaya uduzan İngiltərə. Kağız üzərində uğur, meydanda isə bərbad oyun. İndi isə eyni nəslin liderlərindən biri, Jude Bellingham, o turnirin pərdəarxasını açır: komanda qalib gəlirdi, amma özünü komanda kimi hiss etmirdi.

“Qrup kifayət qədər birləşmədi”

ABŞ-da, yeni baş məşqçi Thomas Tuchel-in rəhbərliyi altında dünya çempionatına hazırlaşan düşərgədə danışan Bellingham, Euro 2024-ü xatırlayanda tonunu gizlətmir:

“Avropada meydandan kənar bir neçə şeyi səhv etdik. Hiss edirdim ki, qrup bir çox səbəbdən lazım olduğu qədər birləşmədi,” – deyə o bildirib.

O vaxt İngiltərə turnirin əsas favoritlərindən biri sayılırdı. Bellingham bunu da xatırladır:

“Turnirə gələndə bizə qalib ola biləcək iki-üç komandadan biri kimi baxılırdı. Amma yaxşı oynamırdıq. Bu da heç nəyi asanlaşdırmır. Qalib gələndə belə, elə hiss yox idi ki, sanki yetərincə xoşbəxtik.”

Yəni nəticə var idi, ruh yox.

Slovakiyaya qarşı möcüzə, amma acı dadla

İngiltərənin Almaniyadakı yürüşü xilasetmə əməliyyatlarının ard-arda düzülüşü idi. Slovakiyaya qarşı 1/8 finalda son saniyədə Jude Bellingham-ın möhtəşəm “qayçı” zərbəsi oyunu əlavə vaxta daşıdı. İsveçrəyə qarşı penaltilər, Niderlandla yarımfinalda yenə son dəqiqə qolu.

Kağız üzərində dramatik, yadda qalan hekayə. Bellingham üçün isə bu epizodların parıltısı tamam başqa hisslərlə qarışır:

“Hələ də həmin an özümü necə hiss etdiyimi xatırlayıram. Məni bir az narahat edir, çünki vəziyyət çox pis idi,” – deyə o etiraf edir. “Yaxşı oynamırdıq. Uşaq olanda dünya və Avropa çempionatlarına baxanda, İngiltərənin getməməli olduğu rəqiblərə uduzub ələndiyi anları görürdüm və fikirləşirdim: ‘Vay, indi mən də həmin anlardan birinin bir hissəsi olacağam’. Bu, bütün İngiltərə futbolunu silkələyir.”

O qol İngiltərə azarkeşləri üçün qəhrəmanlıq anı idi. Bellingham üçünsə, əsasən, qurtuluş və yüngülləşmə.

Tuchel-in “qardaşlıq” planı

İndi isə sükan arxasında Thomas Tuchel var və o, açıq şəkildə başqa cür komanda qurmaq istəyir. Alman mütəxəssis heyətin daxilində “qardaşlıq” mühiti yaratmaqdan danışıb. Məqsəd təkcə Dünya çempionluğuna qaçmaq deyil, bunu birlikdə, vahid blok kimi etməkdir.

Bellingham-ın Avropa çempionatına dair tənqidi də elə buradan doğur: o zaman bu “qardaşlıq” yox idi. Qrup daxilində bağlar zəif idi, meydandan kənar balans pozulmuşdu. İndi isə Tuchel həmin çatları doldurmağa çalışır.

Bellingham – Rogers dueli: eyni mövqe, eyni məhəllə

Bu fonun içində Bellingham-ın özü də meydanda yerini yenidən qazanmalıdır. İngiltərənin çərşənbə günü Xorvatiyaya qarşı dünya çempionatındakı açılış oyununda “10 nömrə” mövqeyi üçün açıq rəqabət var. Rəqibi – uşaqlıq dostu Morgan Rogers.

Tuchel, görünür, bu ikisini birbaşa həmin rola namizəd kimi görür. Bu isə həm taktiki, həm də emosional maraqlı qarşıdurmadır. Çünki Bellingham və Rogers eyni bölgədə – West Midlands-da böyüyüblər, uşaq futbolunu birlikdə keçiblər.

Bellingham, Kosta-Rikaya qarşı son yoxlama oyununda parlaq çıxışla öz iddiasını gücləndirib. Amma münasibətlərdə gərginlikdən əsər-əlamət yoxdur:

“İnsan kimi o, əla oğlandır. Hər kəslə yola gedə, hər kəslə söhbət edə bilər,” – deyə Bellingham danışır. “Bəzən bir az səs-küylü ola bilər. Tez-tez müzakirələrimiz mübahisəyə çevrilir. Amma açığı, qardaş kimiyik.”

Maraqlıdır ki, bu yaxınlıq fonunda Tuchel onlara çox aydın mesaj verib:

“Məşqçi çox dəfə açıq şəkildə deyib ki, eyni mövqe uğrunda oynayırıq. İndi bunu bir az yumşaldıb, çünki məni daha çox mövqedə, Morgs-u da daha çox mövqedə görür. Amma o oynayanda, mən oynamayanda heç bir pis hissim olmur.”

Burada Bellingham-ın tonunda həm peşəkarlıq, həm də rəqabətin dadını bilən futbolçunun rahatlığı sezilir. O, meydanda hər şeyi istəyir, amma soyunub-geyinmə otağında “qardaşlıq” xəttini pozmadan.

İndi sual budur: Tuchel-in qurmaq istədiyi bu yeni mühit, bu dəfə İngiltərəyə təkcə finalı yox, nəhayət, kuboku da gətirmək üçün kifayət edəcəkmi?