Kieran Trippier: Müqaviləmi cırmaq istəyirdim söhbətləri cəfəngiyatdır

Compton Park-ın sakit bir guşəsi. Məşqdən təzə çıxmış Kieran Trippier başdan-ayağa Wolves geyimində – mayka, şort, klubun şlapanları – içəri daxil olur və söhbət çox tez həmin yayda bütün klubu silkələyən hadisəyə keçir. O, Championship-ə enmək qərarını verərkən əsas səbəblərdən biri kimi göstərdiyi baş məşqçi Rob Edwards, imzadan cəmi üç gün sonra vəzifəsindən uzaqlaşdırılmışdı. Paralel olaraq isə onun varisi César Peixoto ilə razılaşma sürətlə yekunlaşdırılırdı.

“Düzünü desəm, bunu gözləmirdim,” – Trippier açıq danışır. “Amma bu, klubun qərarıdır. Rob-la yaxşı söhbətlərimiz olmuşdu, təbii ki, amma mən bura Wolves üçün oynamağa gəlmişəm. Futbolda çox sürprizlər olur, bu da onlardan biri idi. Bunu gizlətmirəm. Sadəcə davam elədim, uşaqlarla tətilə çıxmışdım, Malorkada məşq edirdim və düşüncəm yalnız mövsümöncəsi hazırlığın birinci günü idi.”

Edwards-ın gedişi ilə bağlı xəbərlər dalğası böyüdükcə böyüdü. Ardınca şayiələr gəldi.

“Hər şeyi oxudum: guya müqaviləmi cırmaq istəyirmişəm, nələr-nələr. Tam boş şeylərdir,” – o deyir. “Mən sadəcə Wolves-a qayıdacağım günü gözləyirdim. Hardan çıxıb bu söhbət, vallah bilmirəm. Guya müqaviləmi cırmaq istəyirmişəm… Əgər elə bir şey olsaydı, bunu birbaşa məndən eşidərdiniz. Mən elə futbolçuyam.”

Onun düz danışan, heç nəyi dolandırmadan deyən xarakteri illərdir hər getdiyi klubda azarkeşləri özünə tərəf çəkib. O, ötən mövsümün sonunda Newcastle-dan ayrıldı. Eddie Howe dövründə komandanın yüksəlişində aparıcı fiqurlardan biri idi; tac kimi ən yuxarıda isə ötən il qazanılan Carabao Cup dayanır. Ondan əvvəl üç mövsüm Atlético Madrid-də Diego Simeone ilə La Liga çempionluğu, daha öncə isə Tottenham-da Mauricio Pochettino altında dörd mövsüm və Çempionlar Liqasının finalına qədər uzanan yol. Üstəlik, dörd böyük turnirdə İngiltərə millisinin şərəfini qoruyub, Euro 2024-də finala gedən yolda hər oyunda meydanda olub.

İndi isə 12 il əvvəl Burnley ilə yaşadığı yüksəlişdən bəri ilk dəfə yenidən ikinci liqadadır. Cümə günü Blackburn-ə qarşı Wolves-un Championship-də açılış matçına start heyətində çıxmağa hazırlaşır. Özünün də etiraf etdiyi kimi, bu, St James’ Park-da Barcelona ilə oyundan Molineux-da Bolton-a qarşı oktyabr matçına çox da “təbii” keçid deyil.

“Championship-ə getdiyimə görə utanmıram, çünki illərlə orada oynamışam,” – Trippier deyir və gənc vaxtlarında Barnsley-də Darren Moore-un yanında müdafiədə keçirdiyi günləri xatırlayır. “Mövsümün sonunda Eddie Howe və Ross Wilson-la (Newcastle-ın idman direktoru) yaxşı söhbətim oldu və qərar verdim ki, nəsə yeni bir şey sınamaq istəyirəm. Bir neçə klub maraqlanırdı, amma mənim üçün ən önəmlisi övladlarıma yaxın olmaq idi.”

Mançesteri “ev” hesab edən təcrübəli müdafiəçi, onu nəyin gözlədiyini çox yaxşı bilir. Championship-in amansız tempini artıq dadıb. Yaddaşında qalanlardan biri də 2012-13 mövsümünün sonuna yaxın Burnley forması ilə Wolves-u Molineux-da 2:1 məğlub etdikləri oyundur. O nəticə ev sahiblərini faktiki olaraq League One-a itələyən zərbələrdən biri olmuşdu.

“Komandadakı uşaqlarla danışıram, çünki əksəriyyəti heç vaxt Championship-də oynamayıb,” – o vurğulayır. “Mən və bu liqanı görmüş digərləri üçün vacibdir ki, onlara kömək edək, başa salaq: bu, asan olmayacaq.

Onlara sadəcə bir cümlə demişəm: ‘amansızdır’. Çünki elədir… və Premyer Liqadan tam fərqlidir. Lincoln-a səfər, məsələn, çox çətin olacaq. Amma uşaqlar yaxşıdır, qulaq asırlar – Tommy (Doyle), Adam (Armstrong). Hazır olacaqlar.”

Bu, Trippier-in Wolves-la iki illik, üstəlik əlavə bir il opsiyalı müqavilə imzaladıqdan sonra ilk geniş müsahibəsidir. O, qərar verməzdən əvvəl klubun “içini” öyrənmək üçün Doyle, Conor Coady, John Ruddy və Sam Johnstone ilə danışıb. Hətta imzadan az əvvəl Türkiyədə birgə tətil zamanı Johnstone-dan da fikirlər alıb. Edwards-ın qəfil gedişi – André-nin klubla müqaviləsini uzatmasından cəmi bir ay, Raúl Jiménez-in isə qayıdıb klubdakı pozitiv havanı gücləndirməsindən 48 saat sonra – mütləq müzakirə mövzusudur. Amma Trippier söhbəti təkcə bununla məhdudlaşdırmır; o, həm də Eddie Howe-un dörd yarım ildən sonra Newcastle-dan ayrılışına dair fikirlərini bölüşmək üçün ideal adamdır.

“Klubu Premyer Liqada saxladı, iki dəfə Çempionlar Liqasına vəsiqə qazandırdı, bir kubok qazandı. Amma ən önəmlisi odur ki, azarkeşlərlə komanda arasındakı bağları bərpa etdi,” – Trippier deyir. “Mən ora getməzdən əvvəl deyirdilər ki, klubda ab-hava yaxşı deyil, azarkeşlər sahiblərə, idarə heyətinə qarşıdır. Yeni sahiblər gələndən, məşqçi gələndən sonra o (Howe) hamını birləşdirdi. Elə Gareth Southgate-in İngiltərə ilə etdiyi kimi.”

Howe bu mirasa görə heykəli haqlayırmı? Trippier gülümsəyir: “Kubok qazandırıb, elə deyilmi? Amma bu, mənlik qərar deyil… Parad inanılmaz idi, azarkeşlərin qaldırdığı böyük banner – hamısı onların ona olan sevgisini göstərirdi, indi də davam edir. Mən ilk dəfə ora gedəndə çətin yer idi, xüsusən Cambridge-ə (FA Cup üçüncü raundu) uduzandan sonra. Bəlkə də o məğlubiyyət xeyrimizə oldu, çünki tam diqqəti Premyer Liqada qalmağa yönəltdik… Tarixə düşəcək, buna əminəm. Onun gedişinə görə çox məyusam.”

Söhbət bir anda İngiltərənin Argentina ilə dünya çempionatının yarımfinalında yaşadığı dağılmaya keçir. Aşağı blok, sona yaxın çökən müdafiə.

“Simeone ilə o vəziyyətdə çox olmuşam – deyərdim, 30-a yaxın oyun var ki, eyni ssenari olub və hamısını sona qədər çıxarmışıq, tipik Simeone,” – Trippier deyir. “O, ‘qaranlıq sənətlər’in, oyunu öldürməyin ustasıdır. Thomas Tuchel də dəfələrlə o vəziyyətdə olub, Chelsea ilə Çempionlar Liqasını qazanıb, Bayern Munich ilə möhtəşəm iş görüb… Sadəcə bu dəfə alınmadı. Qarşıda dünyanın ən böyük futbolçularından biri var idi, bir anın içində hər şeyi dəyişə bilən,” – Lionel Messi-ni xatırlayarkən barmaqlarını şaqqıldadır. “Onunla çox oynamışam, 60 dəqiqə meydanda sadəcə gəzirmiş kimi görünür, amma sonra çıxır və het-trik edir. Onun sehri budur.”

Wolves azarkeşləri üçün hələ tam tanış olmayan Peixoto haqqında isə Trippier kifayət qədər məlumatlı imiş. 46 yaşlı portuqaliyalı ötən mövsüm Gil Vicente-ni çalışdırırdı, indi isə Edwards-ın yerini tutub. İngilis dili yaxşı səviyyədə olduğundan Trippier-lə ünsiyyətdə ispan dilinə ehtiyac qalmayıb.

“Madrid-də poçtalyon gələndə həmişə oğlumu çağırırdım, çünki o, sərbəst danışırdı,” – deyə zarafat edir.

Bəs Peixoto necə biridir?

“Çox tələbkardır. Səmimidir. Məşqdə tam sürətlə işləyir, dəli – yaxşı mənada – amma həqiqətən çox tələbkardır və düşünürəm ki, uğurlu olmaq istəyiriksə, biz futbolçular üçün bu lazımdır,” – Trippier izah edir. “Çox tələbkardır, Pochettino və Simeone kimi. Öz qaydaları var: etibarını sındırma, gecikmə. Onun pis tərəfinə düşmək istəməzdim, belə deyim.”

Sentyabrda 36 yaşı tamam olacaq Trippier indi komandadakı ən gənc istedadlardan biri olan Mateus Mané ilə eyni komandadadır. Ötən mövsüm Newcastle forması ilə onu birbaşa qarşısında görmüşdü, indi isə Wolves-un bu mövsüm parlayacağına ümid etdiyi adlardan biridir.

“Özümü yaxşı hiss edirəm, hətta deyərdim, son illərin ən yaxşı fiziki durumundayam,” – Trippier başını yüngülcə tərpədir. “Əvvəlki qədər sürətli deyiləm, amma hər zaman hesab etmişəm ki, başım sürətlidir,” – deyərək gicgahlarına toxunur. “Hələ çox il oynaya biləcəyimə inanıram.”

Wolves üçün onun transferi açıq-aşkar uğurlu zərbə idi.

“Atlético Madrid-dən Newcastle-a keçəndə də eyni idi. Çox adam qaşını qaldırmışdı,” – o xatırlayır. “Amma karyeram boyu heç vaxt peşmanlıq yaşamamışam.”

Peixoto-nun rəhbərlik qrupuna daxil olan Trippier bilir ki, yeni mövsümə “hədəf” kimi girəcəklər.

“Blackburn-ə qarşı ilk oyuna çıxanda bütün gözlər bizim üzərimizdə olacaq,” – o deyir. “Premyer Liqadan düşən komandaya qarşı hamı oynamaq, onu məğlub etmək istəyir. Wolves üçün ötən il ağır keçdi, amma bu mövsüm tamam başqa hekayədir, sanki ‘reset’ düyməsinə basılıb. Reallıq budur ki, indi Championship-də oynayırıq. Deməli, keçən mövsümü unudub, irəli baxmaq, pozitiv olmaq lazımdır. Məqsədimiz yalnız bir ola bilər: Premyer Liqaya birbaşa geri qayıtmaq.”