Kolumbiya dünya çempionatında 1/8 finala yüksəldi
Kansas City-nin bürkü altında Kolumbiya susqun favorit obrazını bir az da möhkəmləndirdi. Skor tabloya yalnız bir dəfə dəyişdi, amma bu, dünya çempionatında növbəti mərhələnin qapısını açmağa bəs etdi.
Ariasın toxunuşu, Suarezin dəqiqliyi
Oyunun taleyini artıq 14-cü dəqiqədə həll etdilər. Əvəzlənmə məcburiyyətdən gəldi, amma qələbənin açarı da elə ordan doğdu. Jhon Cordoba cəmi səkkizinci dəqiqədə qasıq nahiyəsindən zədə alıb meydanı tərk edəndə, bir anlıq susqunluq hiss olundu. Onun yerinə daxil olan Luis Suarez isə oyunun ritmini dəyişdi.
Cərimə meydançasının arxa dirəyinə doğru qaldırdığı zərgər dəqiqliyində ötürmə ilə. Orada Jhon Arias möcüzəvi şəkildə nəzarətsiz qalmışdı. Topu qəbul etdi, tələsmədi, baxdı və sakitcə aşağı küncə yönəltdi. Qapıçı baxdı, tribunalar partladı. Hesab 1:0, Kolumbiya irəlidə.
Bu epizod təkcə qol deyildi, Kolumbiyanın bu turnirdəki kimliyinin xülasəsi idi: soyuqqanlı, planlı, intizamlı.
Kansas City, yoxsa Barrankilya?
Rəqəmlər deyirdi ki, bu, neytral meydandır. Atmosfer isə tam başqa hekayə danışırdı. Sanki oyunu deyil, Barrankilyada milli komandanın ev matçını izləyirdik.
On minlərlə kolumbiyalı azarkeş stadionu sarı rəngə boyamışdı. Tribunalar dalğalanan şərflər, qara-ağ sombrero vueltiao papaqları, ritmə uyğun atılan addımlar, dayanmadan yellənən bədənlər… Bu, sadəcə dəstək deyildi, isti, boğucu 30 dərəcəlik havaya meydan oxuyan karnaval idi.
Azarkeşlər hər hücumu ayaqüstə qarşıladı, hər ötürməni alqışladı, fasilələrlə eyni şüarı qoparırdılar: “Vamos Colombia! Esta noche tenemos que ganar!” Onların narahatlığı çox çəkmədi. Meydandakı tablo tribunadakı əminliyi təsdiqləyirdi: Kolumbiya oyuna tam nəzarət edirdi.
Səssiz qəhrəman: müdafiə
Nestor Lorenzo-nun komandası bu turnirə səssiz-sədasız, amma addım-addım gəlmişdi. Portuqaliya, Özbəkistan və DR Congo üzərində məğlubiyyətsiz seriya, qrup liderliyi, amma hələ də “kölgədə” qalan favorit obrazı.
Gana qarşı isə həmin soyuq başlı yanaşma yenə işlədi. Antoine Semenyo qonaqların ən iti silahı idi, lakin Kolumbiyanın arxa xətti ona demək olar ki, heç bir aydın qol imkanı vermədi. Sıx, intizamlı, koordinasiyalı müdafiə xətti hər cəhdin qarşısını aldı. Rəqibə nəfəs almaq üçün belə boşluq buraxmadılar.
Bu oyunda qapıçıdan tutmuş müdafiəçilərə qədər hər kəsin rolu eyni dərəcədə vacib idi. Ariasın qolu tabloya düşdü, amma nəticəni qoruyan, əslində, bu dəmir nizam idi.
Luis Diazın gecəsi, VAR-ın xatırlatması
Hücum xəttində isə Luis Diaz işığı yandıran adam idi. İlk hissədə qapıya vurduğu top yan toru silkələdi – stadionun bir hissəsi artıq qol sevincinə hazırlaşmışdı. Qısa yanılgı, amma aydın siqnal: Diaz bu oyunda dayanmayacaq.
İkinci hissənin əvvəlində nəhayət istədiyini tapmış kimi göründü. Bu dəfə ötürmə verən Arias idi, tamamlayan isə Diaz. Top qapıdan keçdi, o isə qolunu qeyd etməyə başladı. Lakin bayram tez bitdi – ofsayd bayrağı qalxdı, qolu ləğv etdilər. Bir anlıq məyusluq, amma ritm itmədi.
Kolumbiya ikinci qolu axtarmağa davam etdi. Hücumlar dalğa-dalğa gəlirdi, Gananın qapıçısı Lawrence Ati-Zigi isə axşamın ən parlaq fiqurlarından birinə çevrilirdi. Son dəqiqələrdə ard-arda etdiyi xilasetmələr olmasaydı, tablo çoxdan qopub getmişdi.
Səssiz inqilab: Cənubi Amerikanın dördüncü nümayəndəsi
Bu qələbə ilə Kolumbiya dünya çempionatının 1/8 finalına yüksələn dördüncü Cənubi Amerika komandası oldu. Onlar artıq sürpriz hesab olunan Paraguay-a qoşulublar – almanları mat qoyan komandaya. Həmçinin, öz çətin anlarını yaşayan, amma yıxılmayan Brazil və Argentina ilə yanaşı.
Kolumbiyanın ən yaxşı mundial nəticəsi 2014-cü ildiki 1/4 finaldır. İndi isə bu komanda yenidən oxşar ssenarini yazmağa, bəlkə də onu aşmağa hazır görünür. Bu dəfə daha az səs-küylə, daha çox məzmunla.
Növbəti dayanacaq – İsveçrə. Oyun çərşənbə axşamı, Vancouver-dədir. Soyuq iqlim, amma çox isti hekayə vəd edən duel.
Sual təkcə budur: bu intizamlı, özünə inamlı Kolumbiya, bir vaxtlar yalnız kənardan izlədiyi favoritlər sırasına bu dəfə nə qədər yaxınlaşa biləcək?
