Krisitano Ronaldonun Dünya Çempionatındakı Sonda

Krisitano Ronaldonun son dünya çempionatı Texas səhnəsində, quru və ağır bir 90 dəqiqə ilə bitdi. İllərlə arzuladığı kubok, İspaniyaya 1:0 hesablı məğlubiyyətlə əlindən sürüşüb getdi, 41 yaşlı kapitan isə final fitindən sonra göz yaşlarını güclə saxladı.

Portuqaliya yığmasının tarixi bombardiri, futbol tarixinin ən böyük adlarından biri, indi nə edəcəyini düşünmək üçün səhnədən kənara çəkildiyini deyir. Avropanın ən böyük klublarında hər şeyi qazanıb, ölkəsi ilə Avropa çempionluğunun dadını çıxarıb. Amma dolub-daşan kubok vitrinində bir mükafat həmişəlik çatışmayacaq – dünya çempionatının qızıl medalı.

Texasda keçirilən bu 1/8 final matçı isə onun üçün ağır, hətta simvolik dərəcədə məyusedici oldu. Sanki bütün karyerası boyu qaçdığı kabus bu dəfə onu tutdu: çox istək, az təsir.

Səhnədən yavaş-yavaş çəkilən ulduz

“Bu futboldur, futbolçunun həyatı budur,” – deyə o, dərin məyusluğun içində səsini güclə qaldıraraq bildirdi. “Bəzən udursan, bəzən uduzursan və yoluna davam etməlisən.”

Karyerası boyu rəqəmləri alt-üst edən Ronaldo, kişi yığmaları arasında bütün dövrlərin ən yaxşı bombardiri kimi bu mundialdan “təmiz vicdanla” ayrıldığını söylədi. Onun üçün milli komanda ilə qazandığı ən böyük titul isə dəyişməz qalır: 2016-cı ildiki Avropa çempionluğu.

“Həqiqət budur ki, yığma ilə qazandığım ən böyük titul 2016-cı ildəki (Avropa çempionatı) idi, bu mənim üçün səmimi desəm, dünya çempionluğu qədər əhəmiyyətlidir,” – deyə vurğuladı.

Onun dünya çempionatlarındakı ən yaxşı yürüşü isə artıq tarixdə qalıb – 2026-cı ildiki yarımfinal mərhələsi. İllər keçdikcə bu zirvəyə bir daha qayıda bilmədi.

İspaniyaya qarşı oyunda göstərdiyi performans isə son illərdə Ronaldonun necə dəyişdiyini açıq-aşkar göstərdi. Bir zamanlar müdafiəçiləri vahiməyə salan hücumçu indi daha çox kölgə kimi idi – meydanda var, amma əvvəlki dağıdıcı təsirindən əsər-əlamət yox.

Mərkəzdə, klassik “9 nömrə” rolunda oynayırdı, lakin Portuqaliyanın hücumu dişsiz görünürdü. Üç zərbə endirdi, amma təhlükə yaratmaqda çətinlik çəkdi. Bir epizodda komanda yoldaşının yanlış ötürməsinə əsəbi şəkildə əllərini havaya qaldırması, içindəki təzyiqi açıq göstərdi.

Mundial boyu Şimali Amerikadakı bu son turnirində üç qol vurdu: Özbəkistana qarşı 5:0 hesablı qələbədə dubl, daha sonra isə Xorvatiyaya qarşı 1/32 finalda penaltidən. Amma heç bir qol ötürməsi qeydə alınmadı. İspaniya ilə oyundan sonra isə Dallas Cowboys-un stadionunun meydanını təkbaşına tərk etdi. Simbolik bir gediş.

Madeira yoxsulluğundan qlobal ikonaya

Ronaldo illər əvvəl Madeira adasında, kasıb bir ailədə, alkoqolik atanın kölgəsində böyüyən uşaq idi. Oradan dünyanın ən böyük ulduzuna çevrilmək üçün isə təkcə istedad kifayət etmədi. Rekordlara doymayan aclığı, özünü mükəmməlləşdirməyə bitib-tükənməyən həvəsi və məşqlərə fanatik sədaqəti onu 40 yaşlarını da aşan səviyyədə saxladı.

Meydanın kənarında da o, fenomenə çevrildi. Futbol tarixinin ilk milyarder oyunçusu kimi tanındı, sosial şəbəkələrdə – təkcə Instagram-da 671 milyon izləyici, “Siuuu!” sevinci isə dünyanın hər yerində uşaqlar tərəfindən təkrarlanır.

Amma Hollivud üslubunda final üçün ssenari yazılmadı. Dünya çempionatında nağıl sonluq baş vermədi.

Karyerasının ilk illərində Sporting Lisbon forması ilə başlayan hekayə Manchester United-də qlobal miqyas qazandı. Altı il, bir Çempionlar Liqası titulu və Old Trafford-u işıqlandıran saysız-hesabsız performans. Sonra Real Madrid – Bernabeu-nu alovlandırdığı, Avropanı dörd dəfə də fəth etdiyi illər.

Daha sonra Juventus, yenidən Manchester United-ə dönüş və nəhayət, hazırda Al Nassr forması ilə Səudiyyə Ərəbistanının futbolda nüfuz axtarışının siması.

Beş Ballon d'Or, saysız fərdi mükafatlar, qırılan rekordlar… Amma indi gündəm başqa sualdır: nə vaxt dayanmaq lazımdır?

Uzanan vida

Son illərdə Ronaldonun ətrafında qurulan hekayə də dəyişib. Gücünün zəifləməsi, bir vaxtlar imzası sayılan o hipnotik sürət və çevikliyin itməyə başlaması onu cinahlardan mərkəzə, daha klassik hücumçu roluna çəkdi.

Bu proses təkcə taktiki yox, həm də emosional idi. Bir çoxları Ronaldonun və Portuqaliya baş məşqçisi Roberto Martinesin onun yığma karyerasını “son istifadə tarixini keçmiş” halda uzatmaqda ittiham edir.

İspaniyaya qarşı oyunda Martines son dəqiqələrdə iki dəfə dublə əvəzetmə etdi, komanda qolu axtarırdı, ritm dəyişirdi, amma bir şey sabit qaldı: Ronaldo meydanda idi. Sonadək.

Oyundan əvvəl isə o, özünün kimliyini bir turnirin nəticəsi ilə ölçmədiyini açıq şəkildə bildirmişdi: “Dünya çempionatını qazansam da, qazanmasam da, mən nə daha çox, nə də daha az Cristiano Ronaldo olacağam.”

Bu sözlər indi başqa cür səslənir. Dünya kuboku olmadan bitən bir karyera, amma yenə də nəsilləri formalaşdırmış bir sima. Sual isə budur: bu son mundial idi, yoxsa o, özünü bir dəfə də bu səhnəyə atmağa cəhd edəcək?