Lecce – Juventus: Gərgin Duelin Nəticəsi 0-1

Via del Mare axşam işıqları altında, 36-cı turun gərginliyi artıq arxada qalıb: Lecce – Juventus dueli 0-1 hesabı ilə qonaqların xeyrinə başa çatdı. “Serie A”nın bu mövsümkü xəritəsində bu, sadəcə daha bir oyun deyildi – biri sağ qalmaq üçün çırpınan, digəri isə “Champions League” zonasını möhürləməyə çalışan iki fərqli dünyanın toqquşması idi.

Lecce bu qarşılaşmaya cədvəldə 17-ci pillədə, ümumilikdə 36 oyunda cəmi 32 xalla və -24 qol fərqi ilə (24 vurulan, 48 buraxılan) daxil oldu. Evdə 18 matçda 4 qələbə, 5 heç-heçə və 9 məğlubiyyət, cəmi 12 qol və 24 buraxılmış top – Via del Mare artıq qalaya yox, daha çox əsəb sınaq meydanına bənzəyir. Juventus isə 3-cü yerdə, 36 oyunda 68 xal və +29 qol fərqi ilə (59 qol vurub, 30 buraxıb) zirvə yarışının ciddi oyunçusudur. Səfərdə 18 oyunda 9 qələbə, 4 heç-heçə, 5 məğlubiyyət və 24:16-lıq qol balansı ilə Turin nəhəngi “yol komandası” statusunu da təsdiqləyib.

Bu fonun üzərinə Eusebio Di Francesco-nun seçdiyi 4-2-3-1 və Luciano Spalletti-nin də eyni dizilişlə cavab verməsi oyuna maraqlı güzgü effekti verdi. Lecce-də W. Falcone qapıda, arxasında D. Veiga, J. Siebert, Tiago Gabriel və A. Gallo dördlüyü ilə kompakt, aşağı blok ideyası aydın idi. İki dayaq – Y. Ramadani və O. Ngom – mərkəzdə Juventusun texniki keyfiyyətini sındırmaq, önlərindəki üçlük S. Pierotti, L. Coulibaly, L. Banda isə sürətli keçidlər üçün nəzərdə tutulmuşdu. Öndə tək W. Cheddira rəqib mərkəz müdafiəçilərini daima məşğul etməli idi.

Juventus isə M. Di Gregorio ilə arxanı sabitləşdirib, P. Kalulu – Bremer – L. Kelly – A. Cambiaso dördlüyü ilə həm fiziki güc, həm də topa rahatlıq gətirdi. M. Locatelli və T. Koopmeiners ikilisi mərkəzdə nəzarət mərkəzi kimi quruldu: biri oyunun ritmini tənzimləyir, digəri isə ön xətti xətləndirən ötürmələr atırdı. Onların önündə F. Conceicao, W. McKennie və K. Yildiz üçlüyü D. Vlahovic üçün daim kanallar açmalı idi.

Lecce-nin mövsümi “DNK”sı bu oyuna da köçdü: ümumilikdə hər matçda cəmi 0.7 qol, evdə də eyni 0.7-lik ortalama ilə oynayan komanda üçün Juventus kimi rəqibə qarşı qol tapmaq, demək olar, statistikaya meydan oxumaq idi. Qolların vaxt bölgüsündə Lecce-nin hücum pikləri 0-15 dəqiqə (24.00%) və 61-90 aralığında (61-75-də 20.00%, 76-90-da 20.00%) gəlir. Yəni, erkən start və son yarım saat onların təbii hücum pəncərəsidir. Amma eyni anda, buraxılan qolların 61-75 dəqiqələr arasında 27.66%-lik pikə çatması, 46-60 və 16-30 dəqiqələrində isə hərəsində 19.15%-lik yük daşıması göstərir ki, bu komanda üçün ikinci hissə çox vaxt sağ qalma mübarizəsidir.

Juventus-un hücum qrafiki isə tam əksinə, sistemli yüksəlişdir. Ümumilikdə 1.6 qol ortalaması, səfərdə 1.3-lük rəqəm və xüsusilə 61-75 və 76-90 dəqiqələrində hərəsində 22.03% payla gecikmiş, amma öldürücü zərbələrə meyilli kollektivdən danışırıq. Müdafiədə isə 0.8-lik ümumi, səfərdə 0.9-luq buraxılan qol ortalaması ilə liqanın ən sərt bloklarından birinə sahibdirlər. Buraxılan qolların 31-45 (23.33%) və 76-90 (20.00%) dəqiqələrində sıxlaşması, ilk hissənin sonu və oyunun sonuna doğru müəyyən konsentrasiya enişinə işarə edir, amma bu belə Lecce-nin hücum potensialı ilə müqayisədə böyük risk sayılmazdı.

Burada “Ovçu vs Qalxan” dueli ön plana çıxır. Juventus-un mövsümdə 10 qol, 6 assistlə liqanın ön sıralarında olan K. Yildiz-i, həm də 73 açar ötürmə ilə yaradıcı lider statusunda. Onun cəmi 20 yaşında bu səviyyədə qərar vermə keyfiyyəti, Lecce-nin 48 buraxılmış qolla formalaşan zəif müdafiə strukturuna qarşı əsas silah idi. Lecce-nin “qalxanı” isə Y. Ramadani idi: 35 oyunda 88 topalma, 46 interception, 333 duel və onlardan 185-ni qazanması ilə mərkəzdə təzyiqi udan, oyunu parçalamağa çalışan futbolçu. Onun 8 sarı vərəqə ilə liqada cəza həddində gəzməsi isə hər müdaxiləni riskə çevirirdi.

“Engine Room”da ikinci kritik xətt M. Locatelli ilə Ramadani arasında gedirdi. Locatelli-nin 2626 ötürmə, 45 açar pas və 95 uğurlu müdaxilə ilə həm topa sahiblik, həm də press qırma bacarığı Juventus-un xG-sini sabit yüksək zonada saxlayan əsas mexanizmdir. Onun 23 bloklanmış şotu isə yalnız müdafiə xəttinin yox, həm də önündəki qalxanın bir parçası olduğunu göstərir. Ramadani isə daha çox dağıdıcı profil kimi, rəqibin ritmini pozmağa yönəlir, bu da oyunun tempini aşağı salıb Juventus-un kombinasiyalarını qırmaq planının mərkəzində dururdu.

Kənarlarda D. Veiga və L. Banda-nın cütlüyü ilə A. Cambiaso – K. Yildiz cütlüyünün dueli də taktiki xəritədə qırmızı ilə işarələnmiş zonaydı. Veiga-nın 93 təkbətək müdaxilə, 13 blok və 30 interception-lıq profili onu möhkəm bir 1v1 müdafiəçisi kimi göstərir, amma qarşısında həm driblinq, həm də yaradıcılığı birləşdirən Yildiz dayananda, hər səhv birbaşa cərimə meydançasına gediş demək idi. Cambiaso isə həm 3 qol, 4 assist, həm də 59 müdaxilə ilə iki istiqamətli bek rolunda, Lecce-nin sol cinahını – L. Banda-nın sürətinə baxmayaraq – davamlı olaraq geri sıxma potensialına sahib idi. Banda-nın 77 driblinq cəhdi və 30 uğuru, eyni zamanda 1 qırmızı vərəqə və 6 sarısı ilə riskli, amma partlayıcı profilini bu oyunda da təhlükəli edirdi.

İntizam xəttində hər iki komanda mövsüm boyu sərt oynayıb. Lecce-də sarı vərəqələrin 28.57%-nin 76-90 dəqiqələr arasında gəlməsi, həm yorğunluğun, həm də nəticə qoruma panikasının gecikmiş cəzalar doğurduğunu göstərir. Juventus-da isə sarıların 22.45%-i 61-75, 20.41%-i 76-90 aralığında gəlir – yəni, Spalletti komandası da matçın taleyinin həll olunduğu dövrlərdə aqressiyanı artırmaqdan çəkinmir. Qırmızı vərəqə statistikası da bunu təsdiqləyir: Cambiaso-nun mövsümdə 1 qırmızı alması, yüksək intensivlikli press və təmas futbolunun bəzən həddi aşdığını göstərir.

Zədələr də planı formalaşdırdı. Lecce üçün M. Berisha, S. Fofana, K. Gaspar və R. Sottil-in eyni anda “Missing Fixture” siyahısında olması, xüsusilə arxa xətt və rotasiya dərinliyini zədələdi. Kialonda Gaspar kimi 21 blokla cərimə meydançasında divar rolunu oynayan mərkəz müdafiəçinin yoxluğu, J. Siebert – Tiago Gabriel cütlüyünün üzərinə əlavə yük qoydu. Juventus-da isə J. Cabal və A. Milik-in olmaması Spalletti-ni həm müdafiə rotasiyasında, həm də hücumda “plan B” variantlarından məhrum etdi, amma geniş heyət bu itkini daha rahat uddu.

Statistik proqnoz baxımından, bu matçdan əvvəl xG balansı kağız üzərində Juventus-un xeyrinə idi. Lecce-nin ümumi 0.7 qol ortalaması və 19 oyunda qol vura bilməməsi faktı, üstəlik Juventus-un 16 “clean sheet” ilə liqanın ən etibarlı müdafiələrindən birinə sahib olması, 0-1 və ya 0-2 kimi aşağı hesablı, amma qonaqlar üçün əlverişli ssenarini ön plana çıxarırdı. Müdafiə möhkəmliyi, mərkəzdə Locatelli – Koopmeiners nəzarəti və ön xəttdə Yildiz-in yaradıcılığı ilə Juventus bu oyuna həm xallar, həm də xG baxımından favorit kimi girdi və nəticə də bu xəttə uyğun formalaşdı.

Following this result ifadəsini statistik olaraq yenilənmiş cədvəldə bağlamaq üçün məlumat verilməsə də, bu 0-1-lik qələbə Juventus-un “Champions League” xəyalını daha da gücləndirir, Lecce-ni isə son iki turda sağ qalmaq üçün taleyini öz ayaqları üstündə həll etməyə məcbur qoyur. Via del Mare üçün bu axşam, rəqibin keyfiyyət fərqini qəbul etmə, amma eyni zamanda öz kollektiv kimliyini itirmədən son döyüşə hazırlaşma gecəsi kimi yadda qalır.