Liverpool-un transfer strategiyası və balanssız heyət
Liverpool yayda yenə xərclədi. Həm də az yox. Klubun xalis xərci ötən mövsümdən də böyükdür, 200 milyon funt-sterlinqdən çox sərmayə yatırılıb. Amma Andoni Iraola transfer pəncərəsini elə bağlayır ki, əlində cavabdan çox sual var.
Jamie Carragher bunu Sky Sports efirində bir cümlə ilə kəsdi: “Komanda balanslı görünmür. Liverpool cinah müdafiəçilərində qısa, yəqin ki, bir yarımmüdafiəçi də çatmır.” Bu sözlər, Paris Saint-Germain-dən 123 milyon funt-sterlinqə gətirilən Bradley Barcola kimi möhtəşəm transferə baxmayaraq, narahatlığın mahiyyətini açır.
Salah getdi, güzgü tərəfi doldu
Məsələ təkcə boşluqlarla bitmir, balans hissi də pozulub. Liverpool Premyer Liqa tarixinin ən yaxşı solaxay sağ cinah oyunçusunu – Mohamed Salah-ı itirdi. Cavab olaraq isə sanki meydanın əks tərəfində eyni tip futbolçuları yığmağa başladı. Hücum xətti kağız üzərində güclü görünür, amma asimmetrikdir.
Carragher-in narazılığı da buradan gəlir: “Liverpool-un həqiqi, təmiz sağ cinah hücumçusu yoxdur. O sağ tərəfdə Mo Salah kimi solaxay futbolçu yoxdur. Məyusam. Hazırda o sağ cinahda nə edəcəyimizi tam bilmirəm.”
Barcola çevik, çox mövqeli futbolçudur. Amma bu qədər böyük məbləğ ödənibsə, ondan ən yaxşı rolunda istifadə gözlənilir və bu, açıq-aşkar sağ cinah deyil. Sol cinahda artıq Cody Gakpo oynayıb, eyni mövqedə əvvəllər Florian Wirtz və Hugo Ekitike də sınanıb.
Solda parlayan, sonra yayda digər cinahda da yoxlanan Rio Ngumoha var. Daha real namizəd kimi Victor Munoz görünür, amma o da yalnız bir mövsüm yüksək səviyyədə çıxış edib və – təxmin etdiyiniz kimi – əsasən sol cinahda oynayıb.
Bu faktların heç biri təkbaşına Liverpool-un transfer strategiyasını batırmır. Daha çox qəribəlik, texniki sual təsiri bağışlayır. Azarkeşləri narahat edən isə başqa məsələdir: heyətin bəzi zonaları həddən artıq doludur, bəziləri isə açıq-aşkar boş qalır.
Cinah müdafiəçiləri yanır, arxa cizgi isə açılır
Ötən yay Jeremie Frimpong alındıqda klub onun Trent Alexander-Arnold-un yerinə düşünülmədiyini vurğulayırdı. Amma Premyer Liqanın ilk iki turunda niderlandlı məhz sağ cinah müdafiəçisi kimi oynadı.
Conor Bradley zədələndiyi üçün bu mövqedə yeganə tam uyğun profil Frimpongdur. Dominik Szoboszlai-ni ora çəkmək variantı var, amma bu artıq kompromisdir. Mərkəz müdafiəçisini cinaha sürüşdürmək isə Iraola-nın sistemində cinahların əhəmiyyətini nəzərə alanda riskli görünür.
Statistika da bunu təsdiqləyir: Frimpong və Milos Kerkez bu mövsüm Premyer Liqada sprint sayına görə ilk üçlükdədir. Onların önündə yalnız Iraola-nın keçmiş klubu Bournemouth-un oyunçusu Adrien Truffert dayanır. Bu, təsadüf deyil, baş məşqçinin fəlsəfəsinin özəyidir.
Liverpool-un ilk iki oyundakı orta mövqe xəritəsinə baxanda, Arne Slot-la qazanılan çempionluq mövsümü ilə fərq açıq görünür. Hər iki cinah müdafiəçisi eyni anda irəli atılır, bu isə yarımmüdafiəçilərin arxanı sığortalamasını məcburi edir.
Məhz burada böyük sual doğur: Liverpool-un bu işi görəcək profilli oyunçuları varmı? Ryan Gravenberch Slot-un çempionluq yürüşündə önə çıxmışdı, amma Alexis Mac Allister-in son 18 ayda fiziki düşüşü göz qabağındadır. Iraola əks-hücumları kəsmək üçün yetərli material tapacaq?
Dayaq yarımmüdafiəçisi varmı, ümumiyyətlə?
Daha fundamental sual budur: Iraola ümumiyyətlə, klassik dayaq yarımmüdafiəçisi ilə oynamaq istəyir? Bournemouth-da o, komandasını rəqibə doğru atırdı. Alex Scott topsuz oyunda “çox aqressiv” olmaqdan danışırdı. Tyler Adams isə “topu meydanın yuxarı hissəsində qazanacağımıza həqiqətən inanırıq” deyirdi.
Liverpool-da artıq ilk siqnallar gəlib. Carragher sərt danışdı: “Mən inanmıram ki, bu yarımmüdafiə oradakı şəxslərlə işləyə bilər. Məncə, bu, işləmir. Və məsələ təkcə oyunçularda deyil, baş məşqçinin istədiyi quruluşdadır.”
Mövsümün ilk Premyer Liqa oyununda cəmi beş dəqiqə keçmişdi ki, Liverpool-un “rest müdafiəsi” tamamilə açıldı. Cinah müdafiəçiləri yüksəkdə, mərkəz müdafiəçiləri isə geri çəkilmiş vəziyyətdə idi. Onların arasında boş zonada heç bir yarımmüdafiəçi görünmürdü. Newcastle bu dəhlizi tapdı və cəzalandırdı.
Liverpool-un cinah müdafiəçilərinin hücum yönümlü təbiəti və Virgil van Dijk-in artıq daha çox geriyə çəkilməyə meyilli olması fonunda bu problem özü-özünə yox olmayacaq. Nəticədə Iraola klub tarixinin ən bahalı, amma eyni zamanda son on ilin ən açıq-aşkar qüsurlu heyətlərindən birini idarə edir.
Kompromis olmadan çıxış yolu yoxdur
Bazar bağlanıbsa, həll komandanın içindən tapılmalıdır. Bu isə mütləq kompromis tələb edəcək. Carragher-in sözləri bunu xülasə edir: “Hücum tərəfini, axıcılığı, rəqib cərimə meydanına sayla girişi itirmək istəmirsən, amma o gün, xüsusilə birinci qolda cəzalandırıldıq. ‘Lockdown’u düzgün etmədik.”
Balans axtarışı davam edir: “Bir tərəfdən bir çox adamı irəli atdığımız oyundan, hamını geridə saxlayıb rəqib qapısına sayla getmədiyimiz oyuna keçə bilmərik. Mən Ryan Gravenberch-ə ‘topu daşıma, cərimə meydanına daxil olma’ demək istəmirəm.”
Burada məsələ daha çox oyunçunun öz oxumasına qalır: “Hər dəfə joystick-lə futbolçunu idarə edə bilməzsən. Bəzi oyunçular təhlükəni hiss etməkdə çox yaxşıdır. ‘İndi risk edə bilmərəm, qalmalıyam’ deyə bilirlər. Bu vəziyyətləri tanımaq onların işidir.”
Hazırkı tabloya baxanda, bir neçə bol qollu heç-heçə bu Liverpool üçün təbii nəticə kimi görünür. Komandanın hücum gücü rəqibləri əzməyə kifayət edəcək, yoxsa struktur qüsurları onları yolda saxlayacaq?
Cavab hələ yoxdur. Amma bir şey dəqiqdir: bu Liverpool bəlkə də qüsurludur, balanssızdır, amma izləməkdən doyulmayacaq qədər partlayıcıdır. Sezon boyu bu riskli quruluş onları zirvəyə daşıyacaq, yoxsa tam əksinə, hər həftə eyni sualı təkrarlamağa məcbur edəcək?
