Lucas Herrington və Avstraliya futbolunun acı gecəsi

Lucas Herrington bu ağır məğlubiyyətin siması olmağı əsla haqq etmirdi. 18 yaşlı uşaq artıq dünya çempionatında Socceroos tarixinin ən gənc start heyət oyunçusu kimi tarixə düşmüşdü. İndi isə adı Avstraliya futbolunun ən acı faciələrindən biri ilə yanaşı çəkiləcək.

Onun penaltiyə doğru addımladığı an stadion susmuşdu. Yanaq zərbəsi, inamlı addım, sakit nəfəs… Top isə onu satdı. Çox yuxarı. Birbaşa dirəyə. Səslə birlikdə Avstraliyanın dörd illik ümidləri də sanki titrəyib yerə düşdü.

İlk ona tərəf qaçan Awer Mabil oldu. Sadə, amma çox şey deyən jest: bu ağrı heç vaxt tam keçməyəcək. Bir neçə dəqiqə sonra Misir penaltiləri soyuqqanlılıqla tamamlayanda Herrington belini bükdü, kürəyini ona xəyanət edən tirə çevirdi, bir əlini qıvrım saçlarına apardı. Üzünü gizlətdi. Göz yaşlarını da.

Jackson Irvine onun yanına gələndə aydın görünürdü ki, bu, sadəcə oyun deyil. Bu, bir nəslin yaddaşında qalacaq gecə idi. Az sonra Nestory Irakunda – ondan bir baş alçaq – onu qucaqladı. İkisi də Avstraliya futbolunun sabahıdır. Amma həmin an sabah yox idi. Yalnız amansız bu gün.

Dörd il daha gözləmə

Avstraliya indi yenidən gözləməlidir. Azı dörd il. Dünya çempionatının pley-off mərhələsində o çoxdan arzulanan qələbə hələ də əlçatmaz qalır. Və içdən gəlib boğaza düyünlənən hiss: bəlkə də bu qədər əlverişli şans uzun müddət təkrar olunmayacaq.

Herrington tək deyildi. Penalti seriyasını geri almaq istəyən bir çox avstraliyalı var idi. İlk olaraq nöqtəyə Harry Souttar gəldi. 120 dəqiqəlik döyüşdən sonra üzündə yorğunluq oxunurdu. Bədəni artıq limitini keçmişdi. Zərbəsi də elə buna bənzədi – top qapıdan çox, tribunaları hədəfə aldı, dirəyin üstündən keçdi. Üstünlük dərhal Misirin tərəfinə keçdi.

Tony Popovic son dəqiqələrdə kapitan Maty Ryan-ı “joker” kimi meydana atdı. Təcrübə, avtoritet, penalti ustalığı – hər şey hesablanmışdı. Amma Misir dörd zərbənin dördünü də dəqiq yerinə yetirdi, seriyanı vaxtından əvvəl bağladı. Ryan-ın gəlişi yalnız statistikada qeyd olunacaq xırdalığa çevrildi.

Zədələr, susqun tribunalar və boğucu taktika

Turnirdə artıq üç saat idi ki, Socceroos qol vura bilmirdi. Hesab 0-1, fasiləyə gedərkən komandanın əhvalı aşağı deyildi, demək olar, yerin altında idi. Üstəlik, daha bir zərbə gəldi: Jordy Bos sol dizinə yük verəndə ağrıdan addım ata bilmədi. Avstraliyanın cinahdakı dinamiti meydanı tərk etməyə məcbur oldu.

Bir neçə yarımçıq şansdan savayı, Avstraliya ilk hissədə Misirin müdafiəsini açmaqda zorlandı. Oyun daha çox taktiki şahmat partiyasına bənzəyirdi. Hər iki komanda presdən qaçmağa, risk etməməyə çalışır, topu itirməmək üçün sanki saatlarla yan ötürmə verirdi.

Halbuki başlanğıcda hər şey fərqli görünürdü. Cristian Volpato-nun çərçivəyə toxunub üst direyi sığallayan zərbəsi, Bos-un cərimə meydançasına qədər irəliləyən cəsarətli reydi – Avstraliya ümidverici başlamışdı. Amma açılış qolunu yenə də onlar yox, Misir vurdu.

Socceroos sağ cinahda presi itirəndə meydanın o hissəsi asanlıqla boşaldı. Cərimə meydançasının kənarında qarışıq epizodda Jackson Irvine-i Ziko çaşdırdı və faul qopartdı. Emam Ashour-un cərimə zərbəsi əvvəlcə Irvine-ə dəyib qaytarılsa da, ikinci dalğa Avstraliyanı yıxdı. Top yenidən Ashour-a gəldi, o isə arxa dirəyə sızıb heç kim tərəfindən qorunmayan “8 nömrə” kimi başla qolu tamamladı. Misirin kəskinliyinə sərt xatırlatma idi. Avstraliya isə birdən-birə dalğanın əks tərəfində qaldı.

Geri dönüş qığılcımı

İkinci hissədə Bos meydanda olmayanda Kai Trewin sağ cinah müdafiəçisi kimi dünya çempionatında debüt etdi. Dəyişiklikdən cəmi 10 saniyə sonra onun tərəfi ilə hücum edən rəqib az qala qolu vururdu. Vəhşi tempdə başlayan hissə Avstraliyanın ümidlərini elə oradaca bitirə bilərdi.

Amma komanda özünü ələ aldı. Və bu dəfə turnirdə hələ etmədikləri bir şeyi bacardı: geri düşdükdən sonra qol tapdı. Rəsmi protokolda qol Mohamed Hany-nin avtoqolu kimi qeyd olundu. Lakin Aiden O’Neill-in cərimə meydançasının solundan göndərdiyi zərif, asılmış ötürmə başqa cür qiymətləndirilməyə layiq idi. Hər şey o qədər dəqiq, o qədər ölçülü-biçili idi ki, topu öz qapısına yönəldən Hany sadəcə bu gözəlliyin son halqasına çevrildi.

Arlingtondakı bu nəhəng, damıörtülü arena – 24 min dayanacaqla əhatələnmiş Amerika idmanının məbədi – indi futbol üçün də ibadət yerinə çevrilmişdi. Amma bu qarşılaşma tərəddüd edən azarkeşləri inandırmaq üçün ideal reklam deyildi. Oyunun tez-tez dayanması, ritmin qırılması elə təəssürat yaradırdı ki, sanki bir neçə əlavə reklam fasiləsi də versələr, heç kim etiraz etməyəcək. 100 dəqiqəlik futboldan sonra cəmi dörd çərçivəyə zərbə – kağız üzərində bu, dram yox, yorğunluq kimi görünür.

Lakin Avstraliya və Misir azarkeşləri üçün bu, əsəb sınağı idi. Hesab 1-1 donub qaldıqca hər hava topu, hər künc zərbəsi, hər uzun ötürmə diş sıxmağa səbəb olurdu. Patrick Beach yumruqları ilə təmizləyir, Misir müdafiə xətti boy fərqinə baxmayaraq cərimə meydançasını canla-başla qoruyurdu.

Salah səhnəyə çıxanda

Normal vaxtın son dəqiqələrində nəhayət Mo Salah oyuna tam qoşuldu. Onun cinahdan göndərdiyi kəskin ötürməni Ramy Rabia qapıya yönəltməyə hazır idi ki, Beach möhtəşəm reaksiyayla topu üst direyin üzərindən aşırdı. Bir neçə dəqiqə sonra Salah özü yoxladı – zərbəsi qapını tapdı, amma qol olmadı. Sonra isə yenidən epizodu hazırladı: cərimə meydançasına ötürməsi Souttar-ın bədəninə dəyib istiqamətini dəyişməsə, top böyük ehtimalla uzaq küncü tapacaqdı.

Onun fiziki durumuna dair suallar vardı. Həmin epizodlardan sonra isə o suallar dağıldı. Əlavə vaxt üçün püşkatmada Souttar-a atdığı təbəssüm, meydanda qaldığı hər saniyə ilə cavabını çoxdan vermişdi.

Amma Salah da insan olduğunu xatırlatdı. Əlavə vaxtın əvvəlində cərimə meydançasında top ona təsadüfən düşəndə, qayıdan topu birbaşa tribunanın üstünə göndərdi. Qapı, bir anlıq, onun üçün də kiçildi.

Vaxt irəlilədikcə Misir Avstraliya qapısına hücum dalğaları göndərirdi. Cərimə meydançası sanki daralır, hər top cəzası veriləcək səhv kimi görünürdü. Heç biri həlledici olmadı. Hər iki komanda tarixə düşmək üçün – dünya çempionatında ilk pley-off qələbəsini qazanmaq üçün – bir qola möhtac idi. Tapmadılar. Həmin şans yalnız penaltilərə qaldı.

Orada isə taleyin seçimi amansız oldu. Misir soyuqqanlılığını qorudu, Avstraliya isə iki gənc müdafiəçinin titrəyən addımları ilə yıxıldı. Herrington indi bu gecəni ömrünün sonuna qədər daşıyacaq. Sual budur: dörd ildən sonra o və bu komanda bu ağrını gücə çevirə biləcəkmi?