Lucy Bronze: Yeni Müqavilə və Dünya Kuboku Arzusu

Lucy Bronze adətən yeni müqavilələrə həvəs göstərən futbolçulardan deyil.

Karyerası boyu Avropanın ən böyük klublarına gəlib, işini görüb, müqavilə bitən kimi də yoluna davam edib. İki dəfə Manchester City, sonra Lyon, ardınca Barcelona – hər dəfə vitrinə yeni medallar əlavə edib, arxaya baxmadan növbəti macəraya yollanıb.

Bu yay isə ssenari dəyişdi. Müqaviləsi Chelsea-də klubun son yeddi ilin ən zəif mövsümünün sonunda bitirdi, amma o, getmədi. Daha 12 ay qalmağı seçdi.

Bronze qərarının arxasındakı məntiqi sadə, amma sərt şəkildə izah edir: “Haraya gedirsən? Harada inkişaf edirsən? Harada qazanırsan? Seçimlər əslində sonsuzdur,” – deyir. – “İnsanların bəzən səhv addım atdığını görürsən. Mən isə verdiyim qərarlarda həmişə çox aydınam, çox iradəliyəm. Özümü bu ərazidə evdəki kimi hiss edirəm, çox rahatam. Hətta bu an üçün mükəmməl qərar olmasa belə, onu mümkün olan ən yaxşısına çevirəcəyəm.”

Zəfərdən zədəyə, zirvədən silkələnməyə

Cəmi bir il əvvəl Chelsea tarixinin ən parlaq mövsümünü tamamlamışdı. Daxili üçlük, qadınlar üzrə Superliqada bütöv mövsümü məğlubiyyətsiz keçmək, ardıcıl altıncı çempionluq – London klubu faktiki olaraq ölkə futboluna hökmranlıq edirdi.

Yayda keçirilən Avropa çempionatında Bronze İngiltərənin titulu qorumasında əsas fiqurlardan biri oldu. Turnirdən dərhal əvvəl baldır sümüyünün çatlamasına baxmayaraq, hər oyuna start heyətində çıxıb, sanki bədənini ağrıdan ayırmışdı.

Amma 2025–26 mövsümü bu hekayənin davamı kimi yazılmadı.

Chelsea açılış turunda sonradan çempion olacaq Manchester City-ni məğlub etdi, ilk dörd oyunda ardıcıl qələbə qazandı. Elə bil əvvəlki mövsümün davamı idi. Elə buradaca dayandı.

Sonia Bompastor-un komandası üçün qırılma nöqtəsi dekabrda gəldi. Everton onların 34 oyunluq Superliqadakı məğlubiyyətsiz seriyasına son qoydu. Chelsea bu zərbədən sonra özünə gələ bilmədi, çempionatı üçüncü pillədə başa vurdu və Çempionlar Liqasına da dörddəbir finalda Arsenal-a uduzaraq vida etdi.

Liqa Kubokunu yenidən qazanmaq təsəlli oldu, amma Bronze kimi adətkar qalib üçün üçüncü yer karyerasında nadir mənzərədir. Buna baxmayaraq, o, qərarını yalnız nəticəyə bağlamır:

“Mümkün olan hər fürsətdən maksimum yararlanacağam – istər daha yaxşı futbolçu olmaq, istər kuboklar qazanmaq, istərsə də dillər öyrənmək üçün,” – deyir. – “İndi komandadakı ən yaşlı oyunçulardan biriyəm, çoxlu gənc futbolçu var. Klubda özümü çox rahat hiss etdiyim, mənə uyğun bir rol tapmışam.”

Səfərlər, sığınacaqlar və bir köynəyin hekayəsi

Yayda beynəlxalq turnir olmadı, amma Bronze üçün təqvim yenə boş qalmadı. Devon-da qızlar üçün futbol məktəbi, Alicante-də toy, New Jersey-də kişilərin Dünya Kubokunun finalı, ardınca isə Kolumbiyanın paytaxtı Boqotaya səfər – tətil anlayışını özünəməxsus şəkildə doldurdu.

Boqotada keçirdiyi gün onu xüsusilə silkələyib: “Orada qaçqınlarla bütün günü keçirdim,” – deyə xatırlayır. – “Bu uşaqlar hər şeydən maksimum yararlanırlar. Küçədə olmaq üçün icazə almaq məcburiyyətində idik. Orada bir qız var idi, şəhərin ortasında, ətrafında hər şeyin baş verdiyi o dəhşət kiçik meydançada bütün oğlanlarla eyni komandada oynayırdı.”

Bronze həmin qıza xüsusi bir hədiyyə verə bilib – Chelsea müdafiəçisi Naomi Girma-nın köynəyini: “USA yığmasının kapitanlarından birinin forması idi. Ona Naomi-nin onu geyindiyi şəkilləri göstərdim və valideynlərinin də qaçqın olduğunu dedim. Möhtəşəm an idi.”

O, yenə də kifayət qədər etmədiyini hiss edib: “Elə bil yetərincə vermədim,” – deyir. Bu hiss onu yenidən Cənubi Amerikaya çəkir. Planı var: gələn yay qayıtmaq. Şərt isə bir dənədir – İngiltərə payızda iki mərhələli pley-off-u keçib, Braziliyada keçiriləcək Dünya Kubokuna vəsiqə qazanmalıdır.

Dünya Kubokuna doğru son yürüş?

Bronze üçün bu turnir sadəcə daha bir yarış deyil. 2023-də İspaniyaya qarşı finalda uduzdu, amma bu il Lionesses forması ilə çıxış sayına görə bütün zamanların siyahısında üçüncü pilləyə yüksəldi. 34 yaşında, milli komandanın tarixinə artıq adını yazdırıb. İndi isə son böyük arzusuna köklənib.

“Hamı bilir ki, İngiltərə üçün oynamaq mənim üçün hər şey deməkdir,” – deyir. – “Dünya Kubokunda yaşadığım hər təcrübə möhtəşəm olub, karyeramın ən yaxşı anlarıdır. Sadəcə İngiltərə ilə onu qazanmaq istəyirəm.”

Chelsea ilə daha bir il, London-da daha bir mübarizə, Braziliyaya aparan yolda daha bir şans. Bronze üçün bu mövsüm yalnız klub rəqəmləri və turnir cədvəlləri ilə ölçülməyəcək.

Sual indi budur: o, son böyük zirvəni – Dünya Kubokunu – nəhayət, öz adına yaza biləcəkmi?