Luis Diaz: Allianz Arena'da Hekayələr və Səssizlik

Allianz Arena-nın soyunma otağında yer qalmamışdı – nə səsdən, nə də səbəbdən. 7:0-lıq qələbədən sonra Bayern oyunçularının hərəsinin əlində bir hekayə vardı.

Harry Kane gecə yarısını keçəndən sonra, stadionu tərk edən son futbolçu kimi jurnalistlərin qarşısına çıxdı, əlində üzərində “100” yazılmış zəncəfil ürəyi. Növbəti fantastik rekordunun şərəfinə. O, gülümsəyərək danışdı: baş məşqçi soyunma otağında bir neçə oyunçudan çıxış etmələrini xahiş etmişdi.

“Michael ilk het-trikini vurdu, Isi (Saibari – red.) Bayern Munich üçün ilk qolunu etdi, mən 100-cü qolumu vurmuşam, Serge Gnabry zədədən qayıdıb,” – Kane şən əhvalda sadaladı və soruşulanda ki, ən qısa çıxışı kim edib, gülə-gülə əlavə etdi: Olise.

Təəccüblü deyildi.

Bu sevinc dalğasının fonunda bir adam isə səssizcə stadionu tərk etdi. Luis Diaz. Heç bir şərh vermədən, heç nəyə toxunmadan. Kontrast bundan kəskin ola bilməzdi: bir tərəfdə ard-arda xoşbəxt hekayələr, o biri tərəfdə isə öz bəxtsizlik zəncirini qıra bilməyən hücumçu. Bu qədər bəxtəvər insanın arasında kədərli fiqur.

Beş oyunluq səssizlik

Diaz üçün bu, Münhendə ardıcıl beşinci “boş axşam” idi. Bayern Munich üçün son qolunu nə vaxt vurduğunu xatırlamaq artıq sual halına gəlib.

O, Bundesliqanın açılış turunda VfB Stuttgart-a qarşı 5:1 hesablı qələbədə son qolu vurmuşdu. O vaxtdan bəri – heç nə. Təkcə məhsuldarlıq yox, iz qoyan epizod da yoxdur. Daha pisi: Schalke, Osnabrück (kubok) və Bodö/Glimt (Champions League) qarşılaşmalarında bir neçə çox əlverişli imkanı da yandırıb.

Keçən həftə Elversberg səfərində isə səbrlər daşmağa başladı. Michael Olise cərimə meydançasında onu ideal ötürmə ilə tapdı, Diaz isə sadə zərbə əvəzinə sanki bir neçə “şou” fəndi fikirləşdi, sonunda isə yalnız zəif bir daban zərbəsi ilə kifayətləndi. Josip Stanisic-in əsəbi reaksiyası təsadüfi deyildi.

Union Berlin qarşısında isə ən yadda qalan anı – vurduğu və sayılmayan qol oldu. Münhenlilərin həmin vaxta qədərki ən yaxşı hücumunu tamamladı, amma ofsayd bayrağı onu da əlindən aldı.

Nəticə: yenə nə qol, nə də məhsuldar ötürmə. Və Diaz özü Sky/RTL-ə verdiyi müsahibədə verdiyi sözü poza bildi. O, bir neçə gün əvvəl əminliklə demişdi: “Düşünürəm ki, o qol növbəti oyunda gələcək. Başda sakit qalmaq lazımdır ki, bu, üzərinə çökməsin. Əsas odur, işləməyə davam edəsən, yaxşılaşasan. Bilirəm ki, söhbət sadəcə fürsətlərin dəyərləndirilməsindən gedir. Sadəcə son vuruş çatmır – o da oturanda hər şey yaxşı olacaq.”

Hələlik oturmur.

Rəqəmlər yalan danışmır

Sofascore-un məlumatına görə, Diaz təkcə Bundesliqada artıq altı “böyük fürsəti” qaçırıb. İlk dörd turdan sonra onun expected goals (xG) göstəricisi 3,1 idi – yəni statistika deyir ki, ən azı bir neçə qol vurmalıydı.

Müqayisə üçün: Harry Kane indiyə qədər 2,17 xG-dən üç qol çıxarıb. Möhtəşəm formada olan Michael Olise isə 2,65 xG-dən dörd qol vurub. Bütün turnirlərdə Olise artıq səkkiz qol və üç asistlə gedir.

Union-a qarşı 63-cü dəqiqədə Diazu əvəzləyən Ismael Saibari də arxa planda qalmır: ilk dörd Bundesliqa oyununda cəmi 178 dəqiqəyə bir qol və üç asist. Eyni mövqedə, eyni qapıya oynayaraq.

Diaz isə hələ də susur.

Tənəffüs – yoxsa xəbərdarlıq?

İndi o, növbəti şansını gözləmək üçün 10 oktyabra qədər gözləməli olacaq. Əvvəlcə yığma oyunları gəlir, sonra isə FC Augsburg səfəri. Amma Diaz üçün fərqli ssenari yazılıb: xüsusi icazə.

Kolumbiyanın baş məşqçisi Nestor Lorenzo hücumçu ilə məsləhətləşərək onu bu dəfə yığmaya çağırmamağı qərara alıb. Səbəb aydındır: istirahət. Çünki Diaz ötən mövsüm Bayern üçün 51 oyuna çıxıb, 26 qol və 23 asistlik möhtəşəm statistika yazdırıb. Üstəlik, Kolumbiya yığması ilə daha 16 oyun, yeddi qol, üç asist. Bədənin də, başın da limiti var.

Dünya çempionatı zamanı da eyni problem gözə dəyirdi – Diaz fürsətləri çox yandırırdı. Münhenə qayıtdıqdan sonrakı ilk həftələrdə bu tendensiya daha da kəskinləşdi. Union-a qarşı isə o hətta əvvəlki kimi çoxsaylı şansların içində də görünmədi.

Bayern-in idman direktoru Max Eberl buna baxmayaraq, sakit danışır: “Bəziləri onun ‘formadan düşməsini’ belə arzulayardı,” – o, cümə günü zarafatla dedi və davam etdi: “Cənubi Amerikada indi beynəlxalq oyunlar mütləq deyil və bu, futbolçu üçün sadəcə yaxşıdır. Çox oyun keçirdi. Bu baxımdan gözəldir.” Onun sözlərinə görə, Diaz “əvvəlcə bir az tətil edəcək, sonra yenidən başlayacaq. Öz proqramı olacaq. Onun qayıdanda hazır olmayacağından narahat olmağa dəyməz.”

Öz kölgəsini qabaqlayan hücumçu

Maraqlı məqam: Diaz özü də sanki bu enişi qabaqcadan hiss etmişdi. Sky/RTL-ə verdiyi həmin müsahibədə o, açıq şəkildə etiraf etmişdi ki, öz mövqeyinə real rəqabət görmək istərdi:

“Əlbəttə, həmişə oynamaq istəyirəm. Amma mənim mövqeyimdə kömək edə biləcək biri olsa: xoş gəlib. Çox kömək edir ki, işlər yaxşı getməyəndə komanda yoldaşın səni dəstəkləsin – və siz növbələşəsiniz. Bu çox vacibdir. Mən bunu istərdim. Amma yaxşı, alınmadı. Yenə də belə də güclüyük.”

Bayern rəhbərliyi də yayda məhz bu ideyaya yaxın idi – klub açıq şəkildə Diaza alternativ istəyirdi. Amma transfer pəncərəsinin sonuna yaxın 20 yaşlı Arijon Ibrahimovic gözlənilmədən FC Augsburg-a icarəyə verildi. Gənc futbolçu üçün də bu, sürpriz idi.

Cümə günü “Diaza qışda yenidən real alternativ axtarılacaqmı?” sualına Eberl-in cavabı isə həm qısa, həm də mesaj dolu oldu: “Bu gün Isi qolunu haradan vurdu?” Cavab aydın idi – Saibari cərimə meydançasının solundan, məhz Diazın zonasında fərqlənmişdi.

Saibari klassik cinah oyunçusu deyil, sürəti çatmır. Amma oyunu oxuma qabiliyyəti, meydanı görməyi və texnikası ona hücum xəttinin istənilən mövqeyində oynamağa imkan verir. Üstəlik, Diazın mövqeyini Serge Gnabry də örtə bilir.

Hələlik isə Diaza start heyəti üçün real təhlükə yoxdur. Baş məşqçi Vincent Kompany ulduzlar arasında oyun vaxtını mümkün qədər bərabər bölmək üçün rotasiyanı davam etdirəcək. Yığma fasiləsindən sonra ardıcıl sıx qrafik gəlir, həftəarası turlar bir-birini izləyəcək.

Tarix təkrarlanacaqmı?

Bu, Luis Diaz üçün mövsüm ortasında ilk “məcburi tətildir”? Yox. Dekabr 2025-də də oxşar situasiya yaşanmışdı. O vaxt Diaz Champions League-də qırmızı vərəqə səbəbindən cəzalı idi, Bundesliqada isə beşinci sarı vərəqəsini almışdı. Kompany həmin vaxt qərar vermişdi:

“Onu bir neçə günlüyə uzağa göndərdim. Düşünürəm ki, indi sadəcə bir neçə gün buradan uzaq olması və sonra həm fiziki, həm də mental olaraq yüz faiz qayıtması məntiqlidir,” – o zaman belə izah etmişdi.

Nəticə? Diaz o fasilədən sonra güclü şəkildə qayıtdı və mövsümün ikinci yarısını çox yaxşı keçirdi.

İndi sual budur: bu dəfə də eyni ssenari yazılacaq, sadəcə mövsümün çox daha əvvəlində? Yoxsa Allianz Arena-nın işıqları altında bu dəfə başqa bir hekayə yazılacaq?