Maguire-nin telefonla zərbəsi: Tuchel-in siyahısından kənarda
Harry Maguire üçün xəbər adi bir e-mail, quru bir siyahı və ya qapalı otaqda qısa söhbətlə gəlmədi. Müdafiəçi, qərarı ilk dəfə The Rest is Football podkastında danışarkən açıqladı: Thomas Tuchel onu, eləcə də digər futbolçuları FaceTime vasitəsilə xəbərdar edib.
Bu, bir millinin taleyini müəyyən edən qərar üçün olduqca soyuq, eyni zamanda da çox şəffaf bir üsul idi. Ekranda üz-üzə, mimikalar, pauzalar, məyusluq – hamısı açıq şəkildə görünürdü.
Maguire həmin anı belə təsvir edir: menecer əvvəlcə ona təxminən saat dörddə danışmaq istədiyini yazılı mesajla göndərib. Ardınca görüntülü zəng. Qısa, amma ağır. O, hisslərini gizlətməyib, dərhal deyib ki, məyusdur və özünü heyətə düşmək üçün kifayət qədər iş görmüş hesab edir.
Tuchel isə ona konkret bəhanə təqdim etməyib. Sadəcə bir məqamı vurğulayıb: payız dövründə onu yarışdan keçirən dörd müdafiəçiyə sadiq qaldığını bildirib. Yəni seçim, daha çox əvvəlki dövrdə formalaşmış nüvəyə güvənmək üzərində qurulub.
Bu cavab 66 oyunlu milli karyerası olan bir müdafiəçi üçün asan həzm olunan sözlər deyil. Xüsusilə də Maguire özünü bu dəfə siyahıda görəcəyinə demək olar ki, əmin idi. Mart toplanışına ilk dəfə Tuchel-in rəhbərliyi altında çağırılmış, hər iki oyunda yaxşı performans göstərmiş, sonra isə Manchester United forması ilə mövsümü güclü şəkildə tamamlamışdı.
Onun üçün məntiq sadə idi: çağırılmışam, yaxşı oynamışam, klubda da mövsümü möhkəm bitirmişəm – deməli, növbəti siyahıda yer almalıyam. Reallıq isə fərqli oldu.
Bu zərbəyə baxmayaraq, Maguire milli komanda ilə bağlarını qoparmayıb. O, əsas lider fiqurlarla – Harry Kane, Declan Rice və Jordan Pickford ilə əlaqəni saxlayır, onlara dəstək verir, komandanın içindən olmasa da, ətrafından yanında durmağa çalışır.
Bu, həm də onun xarakterinin göstəricisidir: kənarda qala bilər, amma kənara çəkilmir.
Ən diqqətçəkən məqam isə gələcəyə baxışı ilə bağlıdır. Tuchel-in müqaviləsi Euro 2028-ə qədər uzanıb, amma Maguire üçün bu, qapının tam bağlanması demək deyil. O, milli komandadan rəsmi şəkildə ayrılmağı düşünmür. Öz sözləri ilə desək, hələ də verə biləcəyi nəsə olduğunu hiss edir.
Bir gün elə bir vaxt gələ bilər ki, seçilməyə layiq olmadığını özü də qəbul edəcək. Amma yenə də formal şəkildə “milli karyeramı bitirirəm” cümləsini işlətmək niyyətində deyil. Onun üçün bu, başqa cür bir bağdır. Hətta yalnız bir oyun, bir əlavə oyun üçün belə geri dönmək imkanı varsa, buna dəyər hesab edir.
Bu hekayə, sadəcə bir siyahıya düşməyən müdafiəçinin narazılığı deyil. Burada başqa xətt də var: texnologiyanın soyuq ekranı ilə verilən isti, emosional qərarlar, məşqçinin sadiqliyi ilə oyunçunun inadı, və ən əsası – milli formanı sonadək tərk etməmək istəyi.
Maguire indi kənardan baxır. Amma özünə verdiyi sual hələ açıq qalır: bu, sadəcə bir dövrün fasiləsidir, yoxsa geri dönüşü daha da gur edən səssiz hazırlıq mərhələsi?
