Manchester City-nin çempionluğu əldən verməsi: Bournemouth-un dönüşü

Manchester City üçün hər şeyin xətdən keçdiyi gecə idi. Amma xətləri çəkən Vitality Stadium oldu, qələmi isə Bournemouth.

Arsenal 22 ildən sonra yenidən Premier League çempionudur. Rəsmi təsdiqi isə cənub sahilində, City-nin gözlənilməz xal itkisi ilə gəldi.

Təzyiq altında başlayan gecə

City yaxşı bilirdi: yalnız qələbə onları yarışda saxlayır. Bournemouth-un bu mövsüm evdə göstərdiyi formaya baxanda, bu, heç də sadə missiya deyildi.

Pep Guardiola-nın komandası oyuna yığcam, nəzarətli, topa sahib olaraq başladı. Erkən epizodlarda ritm də, cəsarət də var idi. Antoine Semenyo keçmiş klubuna qarşı hesabı açanda elə bil ssenari gözlənilən axarda davam edəcəkdi. Lakin bayraq qalxdı, ofsayd – qol sayılmadı. İlk xəbərdarlıq idi.

Bournemouth geri çəkilmədi. Andoni Iraola-nın komandası bu mövsüm heç kimdən çəkinmir, xüsusən də Vitality-də. Hücumda cəsarət, pressinqdə aqressiya, arxada isə intizam.

Taymın sonlarına yaxın təzyiqin rəngi dəyişdi. Eli Junior Kroupi topu aldı, içəri qatladı, bükülən zərbəni Gianluigi Donnarumma-nın uzaq “doqquzluğuna” göndərdi. Top tirin altından tora sancılanda tribunalar partladı, City isə başa düşdü: bu axşam təkcə rəqiblə yox, sinirlərilə də oynayacaq.

City oyuna qayıdır, amma saat işləyi dayanmır

Fasilədən sonra City başqa üzünü göstərdi. Sürət artdı, risk yüksəldi, xətlər irəli çəkildi. Top rəqib cərimə meydançasının ətrafına “məskunlaşdı”.

Nico O’Reilly erkən epizodda möhtəşəm fürsət qazandı. Bu, bəlkə də oyunun dönüş nöqtəsi ola bilərdi. Amma top qapıdan yayınanda, City-nin bütün mövsüm boyu yaşadığı problem yenidən özünü xatırlatdı: üstünlük var, amma öldürücü zərbə çatmır.

Bournemouth isə sadəcə müdafiə olunmurdu. Keçidlərdə sürətli, cinahlarda kəsərli, cərimə meydançasına yaxınlaşanda isə düşünülmüş hücumlar qururdular. Keçmiş City akademiya oyunçusu David Brooks son dəqiqələrdə iki dəfə hesabı 2:0 edə biləcək qədər yaxınlaşdı. Hər iki epizodda City-nin xilasına ya son toxunuşdakı dəqiqlik çatmadı, ya da taleyin özü.

Guardiola-nın komandası üçün hər dəqiqə titulla vidalaşan saniyə demək idi. Zaman axırdı, Arsenal-ın adına yazılan titul isə gözlə görünməyən, amma hiss olunan ağırlıqla meydanın üzərində asılı qalırdı.

Haaland səhnəyə çıxır – amma gec

Uzatma dəqiqələri artıq ümidsiz təzyiqin fonunda keçirildi. Uzun toplar, künc zərbələri, ikinci toplar uğrunda mübarizə. City nəyi varsa irəli atdı.

Və nəhayət, 90+5-ci dəqiqə. Cərimə meydançasında yaranan qarışıqlıq, boş qalan an, Erling Haaland-ın gözlənilən, amma gecikmiş zərbəsi. Norveçli hücumçu topu qapıya sancanda City oyunçuları topu dərhal mərkəzə daşıdı. Ümid hələ tam sönməmişdi.

Amma bu ümid yalnız bərabərlik üçün idi. Qələbə üçün lazım olan son hücum, son aydın epizod gəlmədi. Vitality-də final fit səsləndi, tablodakı 1:1 City üçün bir xaldan çox şey demək idi – titul rəsmən əldən getdi.

Titulu aparan məhz bu cür oyunlar oldu

Bu mövsüm City cəmi dörd dəfə uduzub. Fəlakətli seriyalar, ardıcıl məğlubiyyətlər olmayıb. Amma çempionluğu aparan da elə bu idi: udulmayan oyunlar, “mütləq qazanılmalı idi” deyilən, amma iki xalla bağlanan axşamlar.

Tottenham səfəri, bu gün Bournemouth, mövsüm boyunca saysız-hesabsız bənzər ssenarilər. Kiçik səhlənkarlıqlar, gecikmiş reaksiya, üstünlüyü qola çevirməyən performans. Arsenal isə eyni müddətdə daha soyuqqanlı, daha sistemli, daha davamlı oldu.

City yanvardakı Manchester derbisindəki məğlubiyyətdən sonra liqada uzun müddət uduzmadı. Reaksiya, xarakter, qürur – hamısı var idi. Amma cədvəl yaddışsızdır. Orada yalnız xal yazılır, “əslində yaxşı oynadılar” yazılmır.

İki mövsümlük keçid, amma boş keçid deyil

Bu mövsümün üzərinə “keçid dövrü” damğası çoxdan vurulub. Ötən ilin problemləri heyətdə silkələnmə yaratdı: gedişlər, gəlişlər, yenilənən nüvə. Kağız üzərində həll olunan islahat meydanda vaxt tələb etdi.

Yeni oyunçuların uyğunlaşması, gənclərin məsuliyyət götürməsi, sistemin yenidən oturması – bunların hamısı real zaman kəsiyində baş verdi. Və buna baxmayaraq, City bu il iki kubok qazanıb. Ötən mövsümlə müqayisədə iki dəfə çox.

Bu, nəinki uğursuzluq deyil, əksinə, növbəti mövsüm üçün platformadır. İki illik keçid mərhələsi yavaş-yavaş başa çatır və City yeni siması ilə geri dönməyə hazırlaşır.

Guardiola-nın sonu, yeni eraya giriş

İndi sual budur: City-nin gələcəyi necə görünür? Premyer Liqa titulu əldən çıxıb, klub tarixinin ən böyük baş məşqçisi isə onillikdən sonra yola çıxmağa hazırlaşır.

Amma bu, qaranlıq ssenari deyil. Komanda gənc, ac, artıq qalibiyyət dadını bilən oyunçulardan qurulub. Onlar itirilən titulu geri almaq üçün əlavə motivasiya ilə növbəti mövsümə çıxacaqlar.

Enzo Maresca-nın adının sky blue texniki zonası ilə yanaşı çəkilməsi təsadüfi deyil. Yayda həm gedişlər, həm də gələnlər olacaq. Komanda yeni məşqçinin ideyasına uyğun yenidən formalaşacaq. Bu, həm də psixoloji sıfırlanma şansı deməkdir: yeni sima, yeni səs, eyni hədəf – Premyer Liqa taxtı.

Etihad-da vida axşamı

Premyer Liqa yarışı bitib, amma City-nin mövsümü hələ yox. Bazar günü Etihad Stadium Aston Villa-nı qəbul edəcək. Çoxları üçün bu, artıq turnir cədvəli baxımından “boş” oyundur. Amma emosional tərəfini nəzərə almamaq olmaz.

Bernardo Silva, John Stones və böyük ehtimalla Pep Guardiola – final fitindən sonra Manchester City ilə yollarını ayıracaq üç böyük fiqur. Onların hər biri klub tarixinin ayrı-ayrı fəsillərini yazıb. Tiffozilər üçün bu, həm də təşəkkür günüdür. Təzyiqsiz, stresssiz, saf emosiyalı bir vida.

City bu həftəsonu kubok qaldırmaya bilər, amma tribunalar bir eraya əl sallayacaq. Bəzən ən böyük səhnə də elə budur.

Bournemouth-un yeni statusu

Bu hekayəni yalnız City üzərindən oxumaq haqsızlıq olardı. Qarşı tərəfdə mövsümün ən təsirli transformasiyalarından birinə imza atan Bournemouth var.

Bir vaxtlar Vitality Stadium City üçün demək olar ki, zəmanətli üç xal demək idi. İndi isə cənub sahilinə səfər top-klublar üçün xoş olmayan sınaqdır. Iraola-nın komandası düşmə zonasından Avropa yarışları uğrunda mübarizəyə qədər yüksəlibsə, bu, təsadüf deyil.

Aqressiv pressinq, cəsarətli hücum, qorxmayan mentalitet – Bournemouth artıq “asandır” etiketini çoxdan qoparıb. City üçün bu nəticə ağır zərbədir, amma meydanda göstərilən işə hörmət etməmək də mümkün deyil. Bu komanda növbəti mövsüm Avropa futbolunu tam şəkildə haqq edir.

City üçün isə sual indi belədir: iki mövsümlük keçid dövründən sonra yeni erada çempionluq tacını geri qaytarmaq üçün daha nə qədər dəyişmək lazım olacaq?