Manchester City yenidən qurulur: Rodri və Maresca'nın planları

Manchester City on il sonra ilk dəfə özünü boşluqda tapıb. Yalnız Pep Guardiola dövrünün bitməsi yox, eyni zamanda meydandakı onurğa sütununun da sökülməsi bu yay “Etihad”da havanı dəyişib.

Trebl qazanan start heyətin dörd sütunu – Manuel Akanji, Nathan Ake, Bernardo Silva və John Stones – artıq keçmişdə qalıb. Onların yerinə 116 milyon funt sterlinqə Elliot Anderson gətirilib, üstəlik, 17 yaşlı istedad Jeremy Monga ilə gələcəyin bir hissəsi də indidən alınıb. Amma bu hekayə burada bitmir. Əksinə, əsas sual indi başlayır.

Rodri: Çempion, əməliyyat masası və Madrid kölgəsi

İspaniyanı dünya çempionu kimi qaldıran kapitan indi bıçaq altına gedir. Rodri bazar ertəsi belindən əməliyyat olunacaq. Müqaviləsinin bitməsinə cəmi bir il qalıb. Gələcəyi barədə söz-söhbət isə getdikcə böyüyür.

30 yaşlı yarımmüdafiəçinin nə qədər müddətə sıradan çıxacağı bəlli deyil. Amma bir şey tam aydındır: yeni baş məşqçi Enzo Maresca onu itirmək istəmir. İlk mətbuat konfransında bunu gizlətmədi, gizlətməyi də düşünmədi.

Onun cümləsi qısa, amma mesajı ağır idi: hər məşqçi Rodri kimi futbolçu istəyər. Əməliyyat, istirahət, bərpa… və sonra yenidən komanda ilə. Plan budur. Yəni klubun içində hələlik kurs “saxla” üzərindədir, “sat” üzərində yox.

Ancaq kənarda başqa tablo çəkilir. İspaniyadan gələn xəbərlərə görə, Real Madrid artıq Rodri-nin gələcəyini öz planlarında var hesab edir. Belə olanda sual sərtləşir: City nə edəcək? Sağalandan sonra onu maksimum qiymətə buraxacaq, yoxsa Marescanın xəttinə sadiq qalaraq, yeni layihənin mərkəzinə yerləşdirəcək?

Marescanın taxtası: 3-2-2-3 və şah fiquru kimi Rodri

Bu mübahisəni anlamaq üçün əvvəlcə Marescanın futbolunu anlamaq lazımdır. O, öz oyun fəlsəfəsini uzun illərdir şahmatla müqayisə edir. Sözlə yox, meydandakı fiqurlarla.

Onun komandalarının topa sahib olduqda yaratdığı forma, demək olar, sabitdir: 3-2-2-3. Kağız üzərində sadə görünür, amma meydanda bu, dəqiq zonalar, əvvəlcədən müəyyən olunmuş mövqelər və oyunçuların bu xətlərin arasında fırlanması deməkdir.

Məhz burada Rodri-nin dəyəri daha da artır. O, sadəcə dayaq yarımmüdafiəçisi deyil; mövqe dəyişməyin ustasıdır. Dünya çempionatında bunu açıq şəkildə gördük: Aymeric Laporte topu daşımaq üçün irəli çıxanda Rodri sakitcə müdafiə xəttinə düşür, oyunu oradan qururdu. Top itiriləndə yenidən mərkəzə qayıdır, boşluq yarananda isə cəsarətlə önə atılırdı.

Maresca üçün belə futbolçu qızıldır. Çünki onun oyun modeli yalnız sxem deyil, davamlı rotasiyadır. 3-2-2-3 forması eyni qala bilər, amma bu formaya girən oyunçular dəyişir. Bir hücumda mərkəzə Stones çıxır, digərində dayaq zonasında başqa biri peyda olur. Fiqurlar eyni qalır, adlar dəyişir.

City-nin trebl mövsümündə bunu hamı gördü: müdafiəçi kimi yazılan John Stones qəfil Rodri-nin yanına ikinci dayaq yarımmüdafiəçisi kimi çıxır, komanda müdafiədə 4-4-2, topa sahib olanda isə 3-2-2-3-ə çevrilirdi. Bu ideyanın içində Marescanın imzası vardı.

Chelsea-də olanda Moises Caicedo-nu sağ cinah müdafiəçisi kimi qeydiyyatdan keçirmək, amma hücumda onu mərkəzə çəkərək yenə eyni 3-2-2-3 formasını qurmaq – bu da eyni düşüncənin davamı idi. Kağızda mövqe bir, meydanda rol başqa.

Rodri bu şahmat taxtasında şah deyil, amma bəlkə də ən dəyərli fil və ya vəzirdir. Onsuz eyni oyunu oynamaq mümkündürmü? Bəli. Amma eyni səviyyədə – sual budur.

Anderson, Bouaddi və Rodri-siz mərkəzin mümkün siması

City artıq ehtiyat planını işə salıb. Elliot Anderson-un 116 milyon funt sterlinqə gətirilməsi təkcə gələcək üçün sərmayə deyil, indiki üçün də siqnaldır. O, topa münasibəti, sürəti və pressinq intensivliyi ilə Maresca futboluna uyğunlaşdırıla biləcək profildir. Amma bir fərq var: Rodri-nin mövqe intuisiyası illərlə formalaşıb, Anderson isə bu dili indi öyrənməyə başlayır.

Klubun radarında daha bir gənc var – Lille-in 18 yaşlı yarımmüdafiəçisi Ayyoub Bouaddi. Dünya çempionatında Mərakeş üçün göstərdiyi performansla diqqət çəkdi. Onun adı City ilə çəkilirsə, bu, Marescanın mərkəzə dair planının tək bir oyunçuya bağlı olmayacağını göstərir.

Rodri qalarsa, o, bu gənclərin yanında bələdçi rolunu götürə bilər. Fernandinho bir vaxtlar onun üçün nə idisə, indi o, başqaları üçün eyni ola bilər. Çünki Rodri özü də City-də ilk illərində uyğunlaşmaq üçün vaxt istəmişdi; bu sistemə alışmaq bir mövsümdə həll olunan məsələ deyil.

Rodri gedərsə, Marescanın karyerası göstərir ki, o, mövcud heyətdə gizli rollar tapmaqdan çəkinmir. Stones-u dayaq yarımmüdafiəçisinə çevirmək, Caicedo-nu müdafiəçi kimi istifadə etmək, Marc Cucurella-nı hücumameylli yarımmüdafiə roluna çəkmək – bunların hamısı eyni sualın cavabıdır: “Bu oyunçu hələ girmədiyi hansı mövqeyə girə bilər?”

City-də də eyni cəsarəti görmək mümkündür. Geniş heyət, çoxşaxəli profillər və mövqelərarası keçidə açıq futbolçular – bu, Marescanın sevdiyi mühitdir.

Kiçik heyətdən böyük taxtaya: Guardiola dövrünün son fərqi

Guardiola illərlə nisbətən kiçik, amma yüksək keyfiyyətli heyətlə işləməyi seçdi. Bu, həm idarəetmə, həm də omborun nəzarəti baxımından ona uyğun idi. Maresca isə başqa cür düşünür. O, daha çox fiqur istəyir. Daha çox variant. Daha çox daxili rəqabət.

Bu, Rodri-nin qalmasından asılı deyil. Qalsa, o, taxtanın mərkəzində yenə əsas fiqur olacaq. Getsə, Maresca yenə 3-2-2-3-ü quracaq, sadəcə fiqurların adı dəyişəcək.

City hazırda keçid dövründədir. Menecer dəyişib, trebl komandasının sütunları parçalanıb, mərkəzdəki beyin əməliyyata gedir, üstəlik, Madrid kölgəsi də başının üstündən çəkilmir. Amma bu xaosun içində bir məntiq var: yeni baş məşqçi öz şahmat taxtasını qurur.

İndi sual təkcə budur: bu taxtanın mərkəzində Rodri olacaq, yoxsa City yeni dövrə onsuz girəcək? Sezon cavabı verəcək, amma bir şey artıq indi aydındır – Maresca üçün oyunun özü dəyişməyəcək. Sadəcə fiqurların adı dəyişə bilər.