Old Trafford yenidən böyük yay fırtınasının astanasındadır. Yanvarda Ruben Amorimlə yollar ayrıldıqdan sonra Manchester United daha bir yay transfer pəncərəsinə yenə yeni baş məşqçi ilə girəcək. Fərq ondadır ki, bu dəfə klub xaosdan yox, güc mövqeyindən start götürür.
Michael Carrick müvəqqəti təyinatdan sonra klubun ətrafındakı gərginliyi, demək olar, söndürüb. Komanda Premyer Liqada ilk dördlük uğrunda mübarizədə üstün mövqeyə çıxıb və Çempionlar Liqasına dönüş artıq real hədəf kimi görünür.
Ancaq tablonun yuxarısında başqa həqiqət dayanır: Arsenal və Manchester City ilə fərq hələ də uçurum boydadır. Bu məsafəni tək bir yayda bağlamaq üçün United-in həm meydanda, həm də kabinetlərdə çox işi var.
INEOS rəhbərliyi isə sükanı əlinə aldıqdan sonra klubu doğrudan da irəli apardığını göstərmək üçün səbirsizdir. Onların qarşısında beş kəskin addımdan ibarət yay planı dayanır. Səhv üçün yer qalmayıb.
1. Baş məşqçi qərarı – gecikmək olmaz
Birinci və ən həssas məsələ: baş məşqçi.
Carrick hazırda açıq-aşkar əsas namizəddir. Çempionlar Liqasına vəsiqə gələcəksə, onu daimi postdan kənarda saxlamaq üçün Old Trafford rəhbərliyinin çox cəsarətli – bəlkə də riskli – qərar verməsi gərəkəcək.
Rəhbərlik hələlik başqa heç bir namizədlə danışıqlara başlamayıb. Bu da bir siqnaldır. Ancaq istər Carrick, istərsə də başqa biri olsun, qərar yayın ortasına saxlanıla bilməz. United artıq neçə yaydır eyni səhvi təkrarlayır: uzun-uzadı tərəddüd, gecikən təyinat, gec başlayan transfer işi, itirilən hədəflər.
Bu dəfə vaxt itirmək lüksü yoxdur. Soyunma otağı mesajını verib – futbolçular Carrick-in arxasında dayanıb. İndi sıra klubdadır: ya onların səsinə qulaq asacaq, ya da yenidən özünü riskə atacaq.
2. Bruno Fernandes – “no-brainer” müqavilə
Növbəti addım praktik olaraq müzakirə olunmamalıdır. Bruno Fernandes 31 yaşındadır, bəli. Bəli, indi onu satmaqla ciddi məbləğ qazanmaq da mümkündür. Amma bu komandada onun gələcəyi ilə bağlı ən xırda sual işarəsi belə olmamalıdır.
Portuqaliyalı yarımmüdafiəçi bu United-in ürək döyüntüsüdür. Bu mövsüm Premyer Liqanın ən yaxşı fərdi çıxışlarından birini məhz o göstərib. Liderlik, intensivlik, qol, assist – hamısı bir paketdə.
Müqaviləsi 2027-yə qədərdir, üstəlik daha 12 aylıq uzatma opsionu var. Kağız üzərində United bütün kartları əlində saxlayır. Amma bu kartlarla oynamağa ehtiyac yoxdur. Klub Bruno-ya uzunmüddətli yeni müqavilə təklif etməli, ona özünün layihənin mərkəzində olduğunu açıq şəkildə göstərməlidir.
Eyni məntiq Harry Maguire və Kobbie Mainoo üçün də keçərlidir. Hər ikisi bu mövsüm özünü sübut edib. Onların əvəzini tapmaq üçün pul, vaxt və risk xərcləməkdənsə, mövcud dayaqları möhkəmləndirmək daha məntiqlidir. Başqa problem axtarmağa ehtiyac yoxdur.
3. Maaş büdcəsini yüngülləşdirmək və kassaya pul qaytarmaq
United-in illərdir davam edən əsas struktur problemi budur: şişirdilmiş maaş büdcəsi. İndi isə bu, daha da kəskinləşəcək. Çempionlar Liqasına dönüş futbolçuların maaşlarından kəsilən 25 faizin bərpa olunması deməkdir.
Bu artım təkcə Manchester-də qalanlara aid deyil. Məsələn, mövsümü minlərlə kilometr uzaqda keçirən Andre Onana da həmin bərpa olunan məbləği alacaq.
Belə şəraitdə klub artıq lazımsız hesab etdiyi oyunçuları göndərməyə məcburdur. Ən yüksək maaş alan Casemiro mövsümün sonunda ayrılacağını təsdiqləyib. Tyrell Malacia və Jadon Sancho üçün də qapı faktiki olaraq açıqdır – onların da gedişi, demək olar, qaçılmaz görünür.
Marcus Rashford Barcelona-ya daimi keçid istəyir. Burada isə başqa cür çətinlik yaranır: katalon klubunun maliyyə vəziyyəti və danışıqlardakı sərtliyi. Bu, uzun və əsəbləri yeyən bir prosesə çevrilə bilər.
Rasmus Hojlund-un Napoli-yə keçidi də gündəmdədir. Onana isə yenidən “1 nömrə” formasına iddia etmək istəyir, amma klub onun satışından transfer xərclərinin bir hissəsini geri qaytara biləcəksə, bu, ciddi şəkildə nəzərdən keçirilməli variantdır.
Mətbuatda yayılan xəbərlərə görə, Jim Ratcliffe yayda səkkiz futbolçu ilə yolları ayırmaq niyyətindədir. Bu siyahıya Manuel Ugarte və Joshua Zirkzee də düşə bilər. Bu dəfə yarımçıq təmizləmə yox, ardıcıl və sərt kadr islahatı tələb olunur.
4. Mərkəz xətti – yenidənqurma labüddür
2025-ci ilin əsas mövzusu hücum xəttinin yenilənməsi idisə, 2026-cı il üçün fokus tam olaraq mərkəz xəttinə keçir. Casemiro-nun ayrılmaq qərarı bu prosesi sürətləndirib: meydanın mərkəzi yenidən yığılmalıdır.
Kobbie Mainoo artıq bu layihənin sütunlarından biridir. Ancaq Ugarte transferi özünü doğrultmadı və bu, United-in start heyəti səviyyəsində ən azı iki yeni yarımmüdafiəçiyə ehtiyacı olduğunu göstərir.
Belə oyunçular ucuz başa gəlmir. Klub dərhal liderlik edə biləcək, təcrübə və xarakter daşıyan adlar tapmalıdır. Arsenal-in Declan Rice üçün böyük məbləğ ödəyib aldığı effekti xatırlamaq kifayətdir: bəzən bahalı transfer, əslində, vaxt qazandırır.
Bu rolda hədəflərdən biri Elliot Anderson-dir. Nottingham Forest-də parlayan, İngiltərə yığmasının üzvü olan yarımmüdafiəçi üçün Manchester City də yarışa qoşulub. Onu United formasında görmək həm meydanda güc, həm də şəhərdaxili rəqabətdə möhkəm mesaj olardı.
Carlos Baleba da radar bölgəsində qalır. Keçən mövsümlə müqayisədə zəif çıxış etdiyinə görə onun qiyməti aşağı düşüb və indi daha münasib şərtlərlə transfer etmək mümkündür. Wolves-dan Joao Gomes də diqqətdədir; klubun Championship-ə yuvarlanması braziliyalının qiymətində endirimə yol aça bilər.
Bu mövqelərdə veriləcək qərarlar tək bir mövsümü yox, bütün dövrü formalaşdıracaq. United illər sonra ilk dəfə mərkəz xəttini sistemli şəkildə qurmaq şansını əldə edib.
5. Dərinlik – həftədə üç oyunun sərt həqiqəti
Planlaşdırılan kütləvi çıxışlardan sonra başqa bir reallıq üzə çıxır: heyətin dərinliyi. United son aylarda Premyer Liqada yaxşı seriya tutub, amma bunun fonunda unudulmamalı detal var – onların təqvimi rəqiblərlə müqayisədə xeyli yüngül olub.
Komanda mövsümün əvvəlində hər iki yerli kubokdan tez ələnib, Avropa yarışlarında isə ümumiyyətlə iştirak etməyib. Yəni həftədə bir oyun, maksimal hazırlıq, minimal səyahət. Bu rahatlıq Çempionlar Liqasına qayıdandan sonra yox olacaq.
Həftədə üç oyun ritminə qayıdanda real güc ortaya çıxır. Zədələr, yorğunluq, rotasiya zərurəti – bütün bunlar yalnız “11 nəfərlik” komanda ilə həll olunmur. Keyfiyyətli ehtiyat skamyası artıq lüks deyil, məcburiyyətdir.
Bu, yayın ən bahalı hissəsinə çevrilə bilər və bəlkə də bir transfer pəncərəsində tam həll olunmayacaq. Amma gözardı edilə bilməz. United birdən çox cəbhədə yarışmaq istəyirsə, ikinci, hətta üçüncü seçimlər belə səviyyədən çox da aşağı olmamalıdır.
Old Trafford bu yay bir daha kəsişmə nöqtəsinə çıxır. Doğru beş addım – vaxtında baş məşqçi təyinatı, Bruno Fernandes və digər dayaqların qorunması, maaş büdcəsinin təmizlənməsi, mərkəz xəttinin yenidən qurulması və heyət dərinliyinin artırılması – United-i yenidən zirvə yoluna sala bilər.
Sual budur: bu dəfə Manchester United həmin cəsarətli addımları doğrudan da atacaq, yoxsa daha bir yay fürsəti əllərindən sürüşüb gedəcək?
