Manchester United əfsanəsi Ashley Young karyerasının acı sonunu açıqladı

23 illik peşəkar karyeranın ardından bu yay kramponlarını mismara vuran Ashley Young, meydanı tərk etdikdən cəmi bir neçə həftə sonra futbolun qaranlıq tərəfi ilə bağlı sarsıdıcı etiraf edib: ona bud-çanaq oynağının dəyişdirilməsi lazımdır.

41 yaşlı sabiq İngiltərə millisinin yolu son olaraq Ipswich Town-a düşdü. “Tractor Boys”un möhtəşəm Premyer Liqaya qayıdışında meydanda və soyunub-geyinmə otağında öz sözünü dedi, amma bədəni artıq bu səviyyəyə tab gətirmirdi.

“Əgər iynə vurulursa, problem var”

Young “High Performance Podcast”də həmin dönüş nöqtəsini xatırladıb. Noyabrda məşqdə yıxılıb bud-çanaq nahiyəsinə zədə alır, ağrıya görə iynə vurulur. Onun üçün bu, illərdir özünə qoyduğu xəttin keçilməsi idi.

O, həmişə belə düşünmüşdü: əgər bədən iynə tələb edirsə, nəsə düz getmir, artıq karyera barədə ciddi düşünməyin vaxtıdır. Mütəxəssislər noyabrda ona demişdilər ki, təxminən on il sonra bud-çanaq oynağının dəyişdirilməsinə ehtiyac yaranacaq. Kağız üzərində plan sakit görünürdü.

Amma futbol plan tanımır.

Yanvara çatanda növbəti iynə planlaşdırılırdı – mövsümün sonunadək onu meydanda saxlayacaq bir həll kimi. Young isə hələ də bir futbolçunun ən klassik cümləsini təkrarlayırdı: “Ağrıyır, amma komandaya kömək etmək üçün edə biləcəyim hər şeyi etmək istəyirəm”.

Məşqdə hər şey qopdu

Həmin iynədən təxminən bir həftə əvvəl Ipswich Town-un məşq bazasında vəziyyət kəskin dəyişdi. Gündəlik, adi bir məşq. Sadə bir epizod. Və yenə o bud-çanağın üstünə düşmə anı.

Bu dəfə fərqli idi.

Young o hissi dərhal tanıdı: “Bu, əvvəlkindən çox pisdir”. Öz bədənini kifayət qədər yaxşı tanıyırdı, bilirdi ki, bu, kiçik zədə deyil, xroniki problemin qopma nöqtəsidir.

O, ötən mövsüm bütün turnirlərdə cəmi 15 oyuna çıxa bildi. Ipswich isə Çempionşipdə ikinci yeri tutub Premyer Liqaya yüksəldi. Komanda yüksəlirdi, amma onun bədəni enirdi.

Üç ay meydandan uzaq – amma təslim yox

Ağrı elə səviyyəyə çatdı ki, Young üç ay məşq edə bilmədi. Peşəkar futbolçu üçün bu, yalnız fiziki deyil, psixoloji zərbədir. Hər gün məşq meydançasının yanından keçib özünü kənarda görmək – bəzən zədənin özü qədər yandırır.

Yenə də o, geri çəkilmədi. “Yanvardan mövsümün sonuna qədər elə iki-üç ay oldu ki, ağrıdan məşq edə bilmirdim”, – deyə xatırlayır. Amma eyni anda başqa bir cümlə də qurur: “Mən bu cür vidalaşmayacağam”.

Mütəxəssisin yanına qayıtdı. Sual açıq idi, cavab isə sərt ola bilərdi. “Mən ondan soruşdum: mənə futbol oynaya bilməyəcəyimi deyirsən? Deyə bilərsən. Amma əgər yenidən meydanda olmaq üçün bir şansım varsa, orada olacağam”.

Bu, bəlkə də onun bütün karyerasının xülasəsi idi. Manchester United-də, Inter-də, Aston Villa-da, hər yerdə onu fərqləndirən şey – inadkarlıq.

Son düzlük: ağrı içində hər gün məşq

Mövsümün son iki ayında Young yenidən gündəlik məşqlərə qayıtdı. Həkimlər təəccüblənirdi. “Bu mümkün deyil, məşq etməməlisən” – deyirdilər. O isə hər səhər meydana çıxırdı.

Ağrı keçməmişdi. Sadəcə, o, ağrı ilə yaşamağı seçmişdi.

Son oyunda meydana çıxmaq xəyali reallaşmadı. Premyer Liqaya yüksəlişi təsdiqləyən həmin matçda forma geyinmək, bəlkə də, bu hekayəyə nağıl sonluğu verərdi. Futbol isə hər zaman nağıl yazmır.

Buna baxmayaraq, Young özünü kənarda hiss etmədi. Soyunub-geyinmə otağında səsi, təcrübəsi, məşq meydançasında varlığı – hamısı Ipswich Town-un dönüş hekayəsinin bir parçasına çevrildi.

O, belə deyir: həmin həftə hər gün məşq etmək, sonra da son turda yüksəlişi rəsmiləşdirmək – onun üçün kifayət qədər “uyğun” sonluq idi.

İndi qarşıda başqa bir əməliyyat, başqa bir döyüş dayanır – bud-çanaq oynağının dəyişdirilməsi. Futbol meydanları artıq arxada qalıb. Amma bu cür xarakterə malik adam üçün sual başqa cür səslənir: Ashley Young bundan sonra hansı meydanda fərq yaradacaq?