Manchester United-in gələcəyi: Michael Carrick-in taleyi
Old Trafford-da sükutdan çox səs var. Komanda Çempionlar Liqasına qayıdıb, ard-arda qələbələr gəlir, amma ən böyük sual hələ də havada asılı qalıb: mövsüm bitəndə Manchester United-i kim idarə edəcək?
Çempionlar Liqası var, amma gələcək dumanlıdır
Michael Carrick nəticə verir. Komanda həftəsonu Sunderland səfərinə üç ardıcıl qələbənin dalğasında gedir. Dördüncü uğur üçün şans realdır və bu, üçüncü yeri demək olar ki, toxunulmaz edər. United hazırda Liverpool-dan altı xal öndədir, mövsüm sonu büdcəsini şişirtmək üçün isə turnir cədvəlində hər pillə əhəmiyyət daşıyır.
Amma paradoks budur: nə qədər xal toplasa da, heç nə zəmanət deyil. Sir Jim Ratcliffe və onun komandası mövsümün sonunda “daimi baş məşqçi” təyinatı olacağını açıq şəkildə bildirib. Və bu planın Carrick-in indiki nailiyyətlərindən asılı olmayacağı getdikcə daha aydın görünür.
Pul xərclənəcək. Sual budur: o pulu xərcləyən adam hələ də texniki zonada dayanacaqmı?
Gary Neville-in “içəridən məlumatı” mübahisə yaradır
Klubun gələcəyi ilə bağlı müzakirələr meydandan çox, studiyada qızışır. “Stick to Football” podkastının son buraxılışında köhnə United ulduzları – Gary Neville, Paul Scholes və Roy Keane – söhbəti birbaşa bu mərkəzi suala gətirdilər: Carrick-dən sonra nə olacaq?
Neville sözü belə açdı: “Əsas sual budur, Manchester United baş məşqçi məsələsində nə edəcək, Michael Carrick?” – deyə o, studiyada soruşdu. “Michael-in təyinatını dəstəkləyənlər var, daha ehtiyatla yanaşanlar var. Sual budur: ‘Onun yerinə kimi qoyardınız?’”
Bu anda Roy Keane hədəfi dəyişdi və düz Neville-in üstünə getdi. İrlandiya əfsanəsi üzünü köhnə komanda yoldaşına tutub dedi: “Sənin hisslərin nədir, çünki bilirsən, sən içəridəsən.” Studiyada gərginlik artmağa macal tapmamış, Scholes söhbəti bir az da qızışdırdı: “Onun nə deyəcəyini bilirəm… Nagelsmann. Hər dəfə onu görəndə Nagelsmann deyir.”
Ad bir daha səsləndi: Julian Nagelsmann. Almaniya millisinin baş məşqçisi uzun müddətdir Carrick üçün potensial varis kimi çəkilir, xüsusən də Dünya çempionatı 2026-dan sonrakı dövr üçün. Amma reallıq sərtdir: o, Die Mannschaft-ı ən azı Euro 2028-dən sonrasına qədər çalışdırmaq üçün müqaviləlidir. Yəni bu ssenari hazırda kağız üzərində cəlbedici görünə bilər, praktikada isə dalan kimi dayanır.
Neville isə “içəridən məlumat” ittihamına bir qədər əsəbi reaksiya verdi. O, qəti şəkildə bildirdi ki, Nagelsmann-la heç bir əlaqəsi yoxdur və Old Trafford rəhbərliyi ilə bu barədə danışmayıb: “Bu, tam uydurmadır,” – deyə o, vurğuladı. Onun sözlərinə görə, Nagelsmann sadəcə olaraq özünün şəxsi seçimidir – Hoffenheim, RB Leipzig, Bayern Munich kimi klublarda topladığı təcrübəyə, “inanılmaz məşqçilik məktəbinə” söykənən bir seçim.
Neville-in arqumenti sadədir: təcrübə, strukturlu iş, müasir futbol. Amma tribunalarda və sosial şəbəkələrdə başqa sual dolaşır: doğrudanmı o, yalnız kənardan baxan bir analitikdir, yoxsa Old Trafford dəhlizlərindən daha çox şey eşidir?
FA Youth Cup finalı: Carrick-in ürəyində qalan yara
Meydandakı uğurlar və gələcək barədə söz-söhbətlər fonunda Carrick-in səsində başqa bir mövzuya toxunanda fərqli bir ton hiss olundu – məyusluq. Söhbət FA Youth Cup finalının keçirilmə məkanından gedir.
United-in U-18 komandası növbəti cümə axşamı Manchester City-nin gəncləri ilə üz-üzə gələcək. Gənc istedadlar üçün bu turnir illərdir vitrindir, “böyük səhnə”yə ilk real çıxış nöqtəsidir. Elə buna görə də çoxları finalın City-nin Joie Stadium arenasında yox, əsas arenada – Etihad Stadium-da keçirilməsini arzulayırdı.
Plan belə idi: inkişaf və qadın komandalarının evi olan təxminən 7 minlik Joie Stadium finala ev sahibliyi etməli idi. Derbi finalı dəqiqləşəndən sonra ümidlər artdı ki, oyun 53,400 azarkeşlik Etihad Stadium-a köçürülə bilər. City isə bu ideyanı rədd etdi – əsas arqument kimi də Şimal tribunasının genişləndirilməsi işlərini və mövsümün son Premyer Liqa turuna hazırlığı göstərdi.
Burada United hərəkətə keçdi. Klub Old Trafford-u təklif etdi – gənclər üçün tam mənada “böyük səhnə”, minlərlə əlavə azarkeş, başqa atmosfer. Amma City bu təklifi də qəbul etmədi və finalın yenə də Joie Stadium-da qalacağı rəsmiləşdi.
Carrick bu qərarı eşidəndə hisslərini gizlətmədi: “Düzünü desəm, məyusam,” – dedi o. Onun üçün FA Youth Cup finalı həmişə əsas stadionla assosiasiya olunub, yaş qrupuna görə ən parlaq vitrin, böyük arenada oynamaq şansı kimi.
O, öz futbolçu illərini xatırlatdı, həmin turnirdə yaxın dostları ilə birgə yaşadığı anları “ən yaxşı xatirələrimdən bəzisi” adlandırdı. İndi isə o, bu nəslin eyni səviyyədə səhnə ala bilməməsindən təəssüflənir. Səbəblər rəsmi izahatlarda nə qədər məntiqli səslənsə də, onun üçün bu, qaçırılmış fürsət kimi görünür.
Yenə də Carrick-in baxışı tam qaranlıq deyil. O, həmin gənc oyunçuların Joie Stadium-da da özlərini göstərməsinə inanır: “Oğlanlar üçün oraya getmək… fantastik oyun, böyük imkan,” – deyə o, vurğulayıb, finalı tribunadan izləyəcəyini və komandanı dəstəkləyəcəyini əlavə edib.
Sual açıq qalır
Manchester United Sunderland səfərinə gedərkən meydanda hədəf aydındır: dördüncü qələbə, Çempionlar Liqasına bir az da yaxınlaşan gələcək, yay transfer pəncərəsi üçün daha güclü mövqe. Klubun rəhbərliyində isə başqa gündəm var – uzunmüddətli plan, yeni dövrün memarı olacaq baş məşqçi.
Carrick hazırda öz işini görür, nəticə verir, gənclərin yanında dayanır, klubun dəyərlərini qorumağa çalışır. Amma mövsümün sonunda qapı açılacaq. O qapıdan yenə o keçəcək, yoxsa başqa biri? Old Trafford-un tribunaları bu sualın cavabını gözləyir.
