Marakana xatirəsi: Braziliyanın ilk olimpiya qızılından 10 il

Tam 10 il əvvəl Braziliya yığması özünün ən ağır yükünü çiyninə götürdü. Avqustun 20-si, 2016-cı il. Marakana. Bütün ölkənin illərlə gözlədiyi ilk olimpiya qızılı üçün finalda rəqib… Almaniya.

63 mindən çox azarkeş tribunada nəfəsini içinə çəkmişdi. Tribunaların gərginliyi meydançaya hopmuşdu. Hər toxunuş, hər səhv fitə çevrilə bilərdi. Hər hücum tarixə düşə bilərdi.

Neymardan azad zərbə, Meyerdən cavab

Final oyunu bıçaq kimi kəsirdi. Nə Braziliya, nə Almaniya risk etmək istəmirdi. Amma bir anlıq istedad qaydaları pozdu.

Birinci hissənin 26-cı dəqiqəsində Neymara cərimə zərbəsi üçün ideal mövqe verildi. Ulduz hücumçu topun arxasına keçdi, Marakana susdu. Zərbə – top divarın üzərindən qövs alıb tora sancıldı. Stadion partladı. Braziliya hesabda önə keçdi, amma gərginlik azalmadı.

Almaniya geri çəkilmədi. İkinci hissənin 15-ci dəqiqəsində Meyer bərabərlik qolunu vurdu. Skorbord 1:1-i göstərirdi, meydanda isə əsəblər üstünlük qazanırdı. Heç-heçə oyunu əlavə vaxta daşıdı. Orada da hesab dəyişmədi. Hər şey penaltilərə qaldı.

Wevertonun qurtarışı, Neymarın son sözü

İlk dörd zərbədə heç kim səhv etmədi. Braziliya üçün Renato Augusto, Marquinhos, Rafinha və Luan dəqiq idi. Almaniya tərəfdən Ginter, Gnabry, Brandt və Süle cavab verdi. Gərginlik maksimum həddə çatmışdı.

Beşinci zərbə üçün almanların bombardiri Petersen topun arxasına keçdi. Turnirin ən çox qol vuranlarından biri. Bütün gözlər Wevertonun üzərində idi. Zərbə gəldi, qapıçı düzgün küncü seçdi və topu qaytardı. Marakanada səs divara dəyib geri qayıdırmış kimi gurultu qopdu.

İndi səhnə Neymara məxsus idi. Beşinci penalti, tarix yazmaq imkanı. O, topu qoydu, dərin nəfəs aldı və zərbə endirdi. Top tora dəydi, Braziliya futbol tarixində ilk olimpiya qızılını rəsmiləşdirdi. Neymar dizlərinin üstə çökdü, komandası və bütün stadion onun üstünə axışdı.

O an artıq yalnız bir qol deyildi. Bu, illərin kompleksinin, 2014-cü ilin ağrısının, saysız-hesabsız “bəs nə vaxt?” sualının cavabı idi.

Qızıla gedən yol: sıfırdan zirvəyə

Bu finala gəlmək isə Braziliya üçün asan olmamışdı. Komanda A qrupunu lider kimi tamamladı, amma start gözlənildiyi kimi deyildi.

Brasiliyada keçirilən ilk iki oyunda – Cənubi Afrika və İraqla görüşlərdə – tablo dəyişmədi. İki qolsuz heç-heçə. Tribunalar narahat, mətbuat sərt, komandaya təzyiq pik həddə yüksəlmişdi.

Hər şey üçüncü turda həll olunmalı idi. Salvador şəhərindəki Arena Fonte Nova-da rəqib Danimarka idi. Qrup liderliyi və, bəlkə də, turnirdə qalmaq şansı bu oyundan asılı idi. Braziliya nəhayət öz üslubunu tapdı. Gabriel Barbosa dubl etdi, Gabriel Jesus və Luan da fərqləndi. 4:0-lıq qələbə yalnız hesab deyildi, psixoloji dönüş nöqtəsi idi.

Qrup mərhələsi bitdi, indi isə hər səhv ölümcül ola bilərdi.

Kolumbiya səddi və Marakanadakı 6:0 şousu

1/4 finalda rəqib B qrupunun ikincisi Kolumbiya idi. Bu komanda artıq turnirdə İsveç və Yaponiya ilə 2:2, Nigeriya ilə isə 2:0-lıq oyunlardan çıxmışdı. Arena Corinthians-da keçirilən görüşdə Braziliya nəzarəti əldən vermədi. Neymara və Luana məxsus qollar hesabı 2:0 etdi və ən azı bürünc medal oyunu təmin olundu.

Növbəti dayanacaq – Honduras. Bu komanda qrupda Argentina və Əlcəzairi arxada qoymuş, Portuqaliya ilə birlikdə növbəti mərhələyə yüksəlmiş, 1/4 finalda isə Cənubi Koreyanı 1:0 hesabı ilə turnirdən kənarlaşdırmışdı. Amma yarımfinalda ssenari tam fərqli oldu.

Marakanada Braziliya fırtınaya çevrildi. 6:0. Neymar və Gabriel Jesus hərəsi iki dəfə fərqləndi, Marquinhos və Luan da qolunu yazdırdı. Tribunalar artıq finalı düşünürdü. Amma heç kim unutmurdu: qızıl üçün son maneə Almaniya idi.

Tarix yazan 18-lik

Bu qızıl medal Braziliya futbol tarixində bir ilk idi. O günü ömürlük yaddaşa çevirən 18 futbolçu:

• Qapıçılar: Weverton (Athletico-PR), Uilson (Atlético Mineiro)
• Yana müdafiəçilər: William (Internacional), Douglas Santos (Atlético Mineiro), Zeca (Santos)
• Mərkəz müdafiəçiləri: Rodrigo Caio (São Paulo), Luan Garcia (Vasco da Gama), Marquinhos (Paris Saint Germain)
• Yarımmüdafiəçilər: Thiago Maia (Santos), Rodrigo Dourado (Internacional), Rafinha Alcântara (Barcelona), Renato Augusto (Beijing Guoan), Felipe Anderson (Lazio), Walace (Grêmio)
• Hücumçular: Neymar (Barcelona), Luan (Grêmio), Gabriel Barbosa (Santos), Gabriel Jesus (Palmeiras)

Bu siyahıda adı çəkilən, amma meydanda ola bilməyən bir ad da var idi – Fernando Prass. Təcrübəli qapıçı yığmaya çağırılsa da, Yaponiyaya qarşı Goyaniyada, Serra Dourada stadionundakı yoldaşlıq görüşünün isinmə hərəkətləri zamanı dirsəyindən ağır zədə aldı və turniri buraxdı. Onun yeri siyahıda boş görünməsə də, meydanda hiss olunurdu.

O gün Marakanada qaldırılan kubok, əslində, yalnız bir turnirin sonu deyildi. Bu, Braziliya futbolunun olimpiya səhnəsində uzun sürən gözləntisinin bitməsi idi. Sual indi başqadır: növbəti nəsil bu mirası necə daşıyacaq?