Marcus Rashford: İspaniyada Alışan Ulduz, Amerikada Taleyini Axtarır

Marcus Rashford üçün alov yenidən Camp Nou-da alışdı. Uzun müddət tənqid, şübhə, tribunaların mızıldanması… Sonra isə La Liga. İspaniya Super Kuboku. Və Barcelona forması ilə 14 qol. Lamine Yamal və Robert Lewandowski kimi adlarla eyni hücum xəttində, başqa bir səhnədə, başqa bir azadlıqla.

Bu, sadəcə icarə deyildi. Bu, karyerasının ikinci nəfəsi idi.

Barcelona qapını açmadı – amma yenə də açıq saxladı

Barcelona-nın əlində güclü bir kozır var idi: Rashford-u cəmi 26 milyon funt sterlinqə alma opsionu. Müasir bazar üçün demək olar ki, endirim. Buna baxmayaraq, Kataloniya klubu yolunu başqa cür seçdi və pulu keçmiş Everton və Newcastle cinah oyunçusu Anthony Gordon-a yatırdı.

Bu qərar bir şeyi aydın göstərdi: Rashford-un gələcəyi yenidən sual altındadır. Qısamüddətli də, uzunmüddətli də.

Michael Carrick, artıq müvəqqəti deyil, tam səlahiyyətli Manchester United baş məşqçisi kimi, ona “təmiz səhifə” təklif etməyə hazır görünür. Lakin Rashford-un özü sanki “təmiz səhifə”ni başqa şəhərdə, başqa ölkədə yazmaq istəyir. Premyer Liqa daxilində də, Avropa boyunca da mümkün variantlar haqqında çox danışılır, amma ortada konkret bir istiqamət yoxdur.

Bu qeyri-müəyyənlik fonunda o, indi tamam başqa bir səhnədədir: Dünya Çempionatı.

Barnes-in mesajı: “Vitrin yox, kubok”

Rashford üçün bu turnir həm kollektiv, həm də şəxsi baxımdan şansdır. Amma John Barnes-in fikrincə, prioritet heç müzakirə mövzusu deyil.

Keçmiş İngiltərə yarımmüdafiəçisi, viagogo və onların “World Cuts” kampaniyası çərçivəsində danışarkən, açıq mesaj verdi: Rashford özünü göstərməyi yox, İngiltərəni düşünməlidir. Barnes GOAL-a belə dedi ki, əgər Rashford bu turniri “vitrin”, “özünü bazara çıxarma” yeri kimi görsə, bu, İngiltərəyə kömək etməyəcək.

Onun təsvir etdiyi ssenari aydındır: “Topu alım, hamını keçim, fərdi parlayım” düşüncəsi Dünya Kuboku qazandırmır. Barnes-in baxışında vacib olan tək şey var – Rashford-un İngiltərə üçün yaxşı oynaması, komandanı yüksəltməsi.

Burada Thomas Tuchel-in rolu da xüsusi vurğulanır. Barnes-in fikrincə, Tuchel üçün əsas məsələ Rashford-un özünü reklama çıxarması deyil, komanda tapşırığını yerinə yetirməsidir. Lazım gələrsə, sadə oynamaq, mövqeni tutmaq, riskə girməmək – bəlkə fərdi statistikaya kömək etməyəcək, amma İngiltərənin oyununa fayda verəcək.

Və Barnes bunu sərt şəkildə yekunlaşdırır: bu turnir Rashford-un klub tapmaq hekayəsi deyil. Bu, İngiltərənin Dünya Kubokunu qazanmaq hekayəsidir.

“Həmişə istedad var idi – sual başqa yerdədir”

Barnes-in Rashford haqqında ən kəskin cümləsi isə bəlkə də budur: problem heç vaxt istedadda olmayıb. Məsələ onun münasibətində və öhdəlik səviyyəsindədir.

79 dəfə İngiltərə millisinin formasını geyinmiş keçmiş ulduz hesab edir ki, Rashford üçün həlledici faktor həmişə bu iki məqam olacaq – nə qədər istədiyi və nə qədər özünü oyuna həsr etdiyi. İspaniyada keçirdiyi məhsuldar mövsüm inamını qaytarıb, amma Barnes hələ hökm çıxarmağa tələsmir.

Onun yanaşması soyuqqanlıdır: 15 dəqiqəlik parlaq çıxışa görə “Rashford əvvəlki halına qayıtdı” demək, elə 4:2-lik qələbəyə görə “İngiltərə Dünya Kubokunu qazanacaq” demək qədər tələsikdir. Nə fərdi, nə də kollektiv performansı bir oyun, bir hissə ilə ölçmək olmaz.

Maraqlı məqam: Barnes uzun illərdir düşünür ki, Rashford klubundan daha çox milli komandada rahat oynayır. Beynəlxalq futbolda hücumçular üçün daha çox boşluq, daha çox zaman olur. O, bunu bir vaxtlar Aston Villa-da olanda İngiltərə millisində daha yaxşı görünən Darius Vassell ilə müqayisə edir. Amma bu faktın belə Tuchel-in böyük oyunlarda onu start heyətinə qoyacağına zəmanət vermədiyini də əlavə edir.

Xorvatiya üzərində qələbə – və köhnə Rashford-dan izlər

İngiltərə və Rashford Dünya Kubokuna ideal başlanğıc verdi. Xorvatiya üzərində 4:2 hesablı qələbə, meydanın hər yerində enerji, hücumda sərtlik.

Harry Kane yenə tarix yazdı: dubllə 81-ci beynəlxalq qoluna çatdı və kapitan kimi məsuliyyəti çiyninə götürdü. İkinci hissənin əvvəlində isə Jude Bellingham, Morgan Rogers-lə 10 nömrə uğrunda rəqabəti qazanaraq, öz qolunu vurdu və oyunun ritmini dəyişdi.

Son nöqtəni isə Rashford qoydu. Bukayo Saka sağ cinahdan sürətlə irəlilədi, müdafiəni yarıb keçdi və topu Rashford-un önünə buraxdı. Rashford cərimə meydançasının kənarında topu sağ ayağına çəkdi və aşağı küncə dəqiq zərbə ilə vurdu. Sadə, soyuqqanlı, özünəinamlı. Elə o “köhnə Rashford”un toxunuşu kimi.

Barnes yenə də ehtiyatlıdır. Onun üçün bir qol, bir epizod hələ dönüş hekayəsi deyil. Amma bir həqiqəti danmaq çətindir: İspaniyada keçən mövsümün ardından Rashford-un oyununda yüngüllük, üzündə isə itmiş görünən inam geri qayıdıb.

Saç kəsimləri, dəb və yeni nəsil – Barnes-in sərt “yox”u

Dünya Kuboku ilə bağlı başqa bir sual da ortadadır: meydandan kənarda nə olacaq? 2000-ci illərin David Beckham mohikanı, Paul Gascoigne və daha sonra Phil Foden-in ağardılmış saçları kimi trend saç kəsimləri yenidən küçələrə qayıdacaqmı?

Barnes bu mövzuda da qəti danışır. Onun fikrincə, o dövrlər geridə qalıb. Futbolçular indi daha ciddi, daha fokuslanmışdır, heç nə oyunun önünə keçməməlidir. Rashford-un indi də hörüklü saç stili var, amma Barnes-in baxışında bu, artıq mərkəzi mövzu deyil. O, əmindir ki, bu Dünya Kubokunda futbolçuların diqqəti saç kəsimlərinə yox, oyunun özünə yönələcək.

Yenə də, meydandan kənarda başqa bir reallıq var: ölkə boyu uşaqlar hələ bərbər salonlarına axışmaya bilərlər, amma televiziya qarşısında Rashford və komanda yoldaşlarına baxaraq böyüyürlər. Onlar üçün bu komanda sadəcə futbolçular qrupu deyil, 1966-cı ildən bəri gözlənilən ilk beynəlxalq kuboka aparan nəsil ola bilər.

İndi sual budur: Rashford bu hekayənin yan obrazı olacaq, yoxsa əsas səhnədə taleyini yenidən yazan baş qəhrəman?