Martin O’Neill yenidən Celtic-in baş məşqçisi

Glazqoda illərin dairəsi yenidən bağlanır. Celtic yaxın saatlarda 74 yaşlı Martin O’Neill-in daimi baş məşqçi kimi təyinatını rəsmiləşdirməyə hazırlaşır. Şimal-İrlandiyalı mütəxəssis bir illik müqavilə ilə klubda qalmağa razılıq verib və anlaşmada ikinci il üçün opsionun da yer aldığı bildirilir.

Bu qərar təsadüfi deyil. O’Neill mövsüm ərzində iki dəfə müvəqqəti baş məşqçi kimi komandanı götürdü və ikinci gəlişində klubun boynuna ağır məsuliyyət kimi asılan təzyiqi titullarla yüngülləşdirdi: Celtic mövsümü daxili “dubl”lə başa vurdu. Kubok vitrini yenidən doldu, tribunalar yenidən onun adını səslədi.

Keane planı və azarkeş qəzəbi

Bu hekayə başqa cür də yazıla bilərdi. Klub rəhbərliyinin düşüncələrində uzun müddət başqa bir ad dolaşırdı – Robbie Keane. İrlandiyalı keçmiş hücumçu bu həftənin əvvəlində klubun əsas səhmdarı Dermot Desmond ilə danışıqlar aparmışdı. Ssenari aydın idi: yeni nəsli təmsil edən, meydandakı şöhrətini texniki zonaya daşımaq istəyən bir sima.

Amma meydandan kənarda başqa bir oyun başladı. Celtic azarkeşlərinin bir qismi Keane planına açıq şəkildə etiraz etdi. Səbəb isə təkcə futbol deyildi. Onlar onun İsraildəki məşqçilik dövrünə görə narazılıqlarını sərt şəkildə ifadə etdilər. Keane əvvəlcə Maccabi Tel Aviv-in, daha sonra isə Macarıstanda Ferencvaros-un baş məşqçisi idi və mayın sonunda oradakı vəzifəsindən istefa vermişdi.

Tribunadakı səs-küy, sosial mediada yüksələn dalğa, klubun içindəki tərəddüdü tez bir zamanda siyasi çalara bürünən bir müzakirəyə çevirdi. Nəticə isə aydındır: Celtic riskə getmədi, yaxşı tanıdığı, etibar etdiyi ada qayıtdı.

Kubokdan sonra verilən qərar

O’Neill üçün də bu, asan qərar deyildi. Dunfermline üzərində qazanılan Şotlandiya Kuboku finalından sonra o, gələcəyi barədə düşünmək üçün vaxt istəmişdi. Yaş, təzyiq, gözləntilər – hamısı masanın üzərində idi. Amma hiss edilirdi ki, bu hekayə yarımçıq bitməyəcək. Onun bədən dili, sözləri, azarkeşlərlə münasibəti bir şeyi deyirdi: bu klubla işi qurtarmayıb.

İndi isə həmin hiss rəsmi formaya düşür. Bir illik müqavilə, əlavə il üçün opsion – həm klub, həm də məşqçi üçün “özünü yenidən sübut et” anlaşması. Celtic üçün bu, emosional qərar qədər, rasional bir seçimdir: qısa müddətdə qazanılan titullar, paltardəhlizindəki sükunət, meydandakı intizam rəhbərliyin tərəzisini O’Neill-in xeyrinə ağırlaşdırdı.

26 il əvvəl başlayan hekayənin davamı

Bu təyinatın simvolik tərəfi daha da güclüdür. Üstündən düz 26 il keçir ki, Dermot Desmond ilk dəfə Martin O’Neill-i Leicester-dən qoparıb Celtic-ə gətirmişdi. O zaman da klub dönüş nöqtəsi axtarırdı. Tapdı.

O illər Celtic tarixində ayrıca fəsildir. O’Neill-in rəhbərliyi altında klub üç dəfə Şotlandiya çempionluğunu qazandı, üç Şotlandiya Kuboku və iki Şotlandiya Liqa Kuboku ilə rəfləri doldurdu. Kulminasiya nöqtəsi isə Avropada gəldi: 2003-cü ildə UEFA Cup finalı. Rəqib José Mourinho-nun Porto-su idi, nəticə məğlubiyyətlə bitdi, amma Celtic həmin mövsüm Avropanın böyük səhnəsinə qayıtdığını bütün qitəyə göstərmişdi.

İndi isə o dövrün qəhrəmanı yenidən ön səhnədədir. Eyni şəhər, eyni klub, eyni əsas fiqurlar – Desmond və O’Neill – amma tam fərqli futbol reallığı. Şotlandiya futbolunun güc balansı dəyişib, Avropadakı rəqabət daha sərtdir, azarkeşlərin səbr həddi isə xeyli aşağıdır.

Yenə də Celtic bir daha öz köklərinə sarılmağı seçdi. Sual indi başqadır: Martin O’Neill bu dəfə sadəcə keçmişin nostaljisini yaşadacaq, yoxsa bir daha Glazqoda yeni bir qızıl dövrün qapısını aça biləcək?