Martin O'Neill: Celtic-in Əfsanəsi Gidirmi?
*Parkhead* tribunalarında hələ də onun adı alqışlanır, lakin indi başqa bir səs də eşidilir: “Bəlkə də vaxtıdır?” 74 yaşlı Martin O'Neill özü də artıq bu sualdan qaça bilmir. *Rangers*ə evdə 0:1 hesabı ilə uduzduqdan sonra mövsümün ortasında “bəlkə də bunu bitirməyin vaxtıdır” fikrini dilə gətirməsi, vəziyyətin nə qədər gərgin olduğunu açıq göstərdi.
Bir həftə ərzində iki dəfə *Rangers*ə məğlubiyyət, arada *Ferencvaros* qarşısında 1:3-lük darmadağın – bu, sadəcə pis həftə deyil. Bu, siqnaldır.
Celtic azarkeşləri üçün isə bu siqnal artıq həyəcan zənginə çevrilib.
Liderlik var, amma inam sarsılıb
Kağız üzərində hər şey faciəvi görünmür. Komanda Şotlandiya Premyer Liqasına altı oyunda altı qələbə ilə başladı. Turnir cədvəlinin zirvəsindədirlər, qarşıda üç həftəlik yığma fasiləsinə də lider kimi yollanırlar.
Amma rəqəmlər hekayəti tam danışmır.
Bu altı qələbədən bəzilərində Celtic çətinliklə nəfəs alıb, oyunun sonlarında sıxılmış vəziyyətdə xal qazanıb. Əsl zərbə isə *Champions League* pley-offunda gəldi: *LASK* qarşısında 4:0 hesabı ilə önə çıxıb, ümumi hesabda 4:5 ilə mübarizədən kənar qalmaq – bu, sadəcə idmandakı dramatik dönüşlərdən biri deyildi, bu, kollektivin psixologiyasına ağır zərbə idi.
Ardınca *Scottish League Cup*da *Rangers*dən ağır məğlubiyyət, sonra *Europa League*də *Ferencvaros* qarşısında zəif oyun… Təzyiq yüksəldi, narazılıq artdı.
Və nəhayət, 60 minlik öz azarkeşi önündə daha bir 0:1-lik *Old Firm* məğlubiyyəti. Liderlik fərqi səkkiz xal ola biləcəyi yerdə indi cəmi iki xaldır. Fərq kiçikdir, amma əhval-ruhiyyədəki uçurum böyükdür.
Problem təkcə məşqçi kreslosunda deyil
İlk baxışda hədəf aydındır: baş məşqçi. Nəticə gəlmir, taktika işləmir, dəyişikliklər effekt vermir. Amma Celtic-in problemi daha dərin qatlarda gizlənir.
Keçən mövsüm klub idarə heyətinə qarşı etiraz aksiyaları olmuşdu. O vaxtdan bəri “yuxarıda dəyişiklik” çağırışları susmayıb.
Yay transfer pəncərəsi də suallarla doludur. Rekord transfer Kasper Hogh və Camilo Duran *Champions League*dən kənar qalmadan əvvəl gətirildi. Ardınca isə Deadline Day öncəsi klub təxminən 20 milyon funt sterlinqi Mika Baur, Haissem Hassan və Joel van den Berg üçün xərclədi. Üstəlik, daha beş gecikmiş transfer.
O'Neill isə hələ də bu oyunçular üçün düzgün rolu, uyğun sistemi tapmağa çalışır. Orta sahədə saysız kombinasiyalar sınanıb, amma balans tapılmayıb. Son *Old Firm* qarşılaşmasında o, daha radikal addım atdı: klassik cinah hücumçularını kənarda saxlayıb, beş müdafiəçi ilə başladı, Kieran Tierney-ni isə daha irəli çəkdi. Nəticə? Yenə də sıfır xal.
Son 15 liqa titulunun 14-ü Celtic-in aktivindədir. Bu hegemonluq illərində klub tez-tez əsas oyunçuları satıb, tam əvəzləmədən yoluna davam edib. Bir çox azarkeşə görə, məhz bu rahatlıq indi öz bədəlini tələb edir – çünki *Rangers* və *Hearts* artıq real rəqiblərə çevriliblər.
Yayda böyük pullar xərclənib, amma tribunadakı hiss belədir: əgər bu mövsüm kuboksuz bitərsə, mesaj çox açıq olacaq – bank hesabındakı rəqəmlərdən çox, meydandakı 11 nəfər vacibdir.
Əfsanənin mirası təhlükədədir?
Şotlandiyada işlər çox tez dəyişir. Keçən mövsüm bunu hamı gördü.
O'Neill iki dəfə müvəqqəti olaraq Celtic-in başına qayıtdı və dağılmaq üzrə olan mövsümü xilas edib, liqa və kubok “dubl”u qazandırdı. Bu dönüş, bir çoxlarına görə, nağıl kimi idi. 74 yaşlı irlandiyalı yenidən təqaüdə qayıtmaq əvəzinə, 21 il sonra Parkhead-də daimi vəzifəni qəbul etdi.
Onun ilk dövrü klub tarixinin qızıl səhifələrindən biridir: yeddi böyük titul, 2003-cü ildə *UEFA Cup* finalı, Avropada hörmət qazanan, qırılması çətin komanda. O vaxt Celtic rəqibləri üçün kabus idi. İndi isə tam əksi deyilir: bu komanda asan zərbə alır.
Azarkeşlər O'Neill-i sevir. Onun adı klubun yaddaşına həkk olunub. Amma indi ən sədaqətli tərəfdarlar belə pıçıldamağa başlayıb: “Bəlkə də indi ayrılmaq üçün düzgün andır?”
O, son həftələrdə cəsarətli qərarlar verib. *Ibrox*da alınan məğlubiyyətdən sonra *Ferencvaros*la oyunda ciddi dəyişikliklər etdi – işə yaramadı. *Rangers*lə Parkhead-dəki görüş üçün yenə sistemi dəyişdi – yenə eyni ssenari.
Əlbəttə, hələ də keçən mövsümkü uğurları təkrarlamaq şansı var. Liqa davam edir, kuboklar hələ paylanmayıb. Amma əgər bu komandanın əsas problemlərini həll edə bilməsə, mövsüm kuboksuz bitə, bunun ardınca da onun möhtəşəm mirası ləkələnə bilər.
Qaranlıqda işıq zolağı
Bütün bu qara fonun içində bir faktı unutmaq asandır: Celtic hələ də liqanın zirvəsindədir.
*Rangers*ə evdə uduzduqdan sonra O'Neill *Sky Sports*-a danışarkən komandalar arasında “çox böyük fərq” görmədiyini dedi və klubun tarixinin bu cür çətin həftələrdən sonra belə geri dönüşlərə şahid olduğunu xatırlatdı. O, bir qədər də soyuqqanlı baxış tələb etdi: “Narahat edicidir. Faciədirmi? Məncə, yox. Yenidən düşünməli, sıfırlanmalıyıq.”
Bu sözlərdə haqlı cəhət var. Mövsümün yalnız yeddi Premyer Liqa oyunu geridə qalıb. *Europa League*də daha yeddi qarşılaşma onları gözləyir. Bir həftəlik böhran, doğru reaksiya ilə, yenidən uğur hekayəsinə çevrilə bilər.
Amma bu, artıq sözlərlə deyil, meydandakı cavablarla ölçüləcək.
Qarşıdakı sınaqlar: fasilədən sonrakı imtahan
Yığma oyunları üçün fasilə, Celtic üçün həm təhlükədir, həm də fürsət. Təzyiq bir qədər səngiyəcək, amma suallar qalacaq. Cavablar isə tezliklə tələb olunacaq, çünki təqvim ağırdır:
- 11 oktyabr: Motherwell – Celtic, saat 12:00
- 15 oktyabr: Benfica – Celtic (*Europa League*), saat 20:00
- 18 oktyabr: Celtic – Hearts, saat 15:00
- 22 oktyabr: Celtic – Celta Vigo (*Europa League*), saat 20:00
- 25 oktyabr: Hibernian – Celtic, saat 12:00
- 28 oktyabr: Celtic – Dundee Utd, saat 19:45
Bu ardıcıllıq ya böhranı dərinləşdirəcək, ya da O'Neill-in üçüncü böyük dönüş hekayəsinin başlanğıcı olacaq.
Sual indi budur: Parkhead bu dəfə də öz əfsanəsinə sonuna qədər inanacaq, yoxsa bu payız Celtic tarixində ayrılıq mövsümü kimi xatırlanacaq?
