Matildas Meksikaya qarşı məğlub oldu

McDonald Jones Stadium bu axşam dolu tribunalarla nəfəs alırdı. Səhnə Matildas üçündü, ssenarini isə Meksika yazdı. Və son sözü də onlar dedi.

Avstraliya topa sahib olmağı, oyunun ritmini, tempini aldı – amma qapını aça bilmədi. 19 zərbə, saysız-hesabsız reydlər, tanış adlar ön xətdə. Qol isə yox. Əvəzində, saat 90+2-ni göstərəndə Diana Ordóñez səhnəyə çıxdı və meydan sahiblərinin bütün gecə boyu qurduğu oyunu bir toxunuşla dağıtdı.

Meksika 0:1 hesablı qələbəni qoparanda, Newcastle sanki bir anlıq dondu.

Hakimiyyətsiz hakimiyyət

Joe Montemurro güclü, təcrübəli “Australia” on birliyi ilə başlamağı seçmişdi. Sam Kerr, Caitlin Foord, Mary Fowler, Ellie Carpenter, Steph Catley, Emily Van Egmond, Alanna Kennedy, Mackenzie Arnold – kağız üzərində bu komanda nəinki dostluq görüşünü, istənilən rəqibi sıxışdırmalıydı.

Oyunun ilk dəqiqələri də elə bunu vəd edirdi. Top, demək olar ki, yalnız Matildas-ın ayağında idi. Sol cinah – Foord, Kerr, Torpey üçbucağı – Meksikanın müdafiə xəttini davamlı olaraq sınağa çəkirdi. Amma hər dəfə son ötürmə, son toxunuş, son qərar çatmırdı.

Foord erkən epizodlarda cərimə meydançasına kəsik qaçışlarla xəbərdarlığını etdi, Kerr bir neçə dəfə arxaya sızmağa çalışdı, Fowler zərif ötürmələrlə epizodları açmağa cəhd göstərdi. Lakin Meksikanın arxa xətti – xüsusilə də Kimberly Rodríguez və Reyna Reyes – heç bir panikaya qapılmadan, intizamla duruş gətirdi.

Top Avstraliyanın idi, təhlükə isə hələ ki, yox.

Meksikanın xəbərdarlıqları

Rəqəmlər Matildas-ın üstünlüyünü göstərsə də, oyunun axını bir anda dəyişdi. Avstraliya mərkəzdə top itirməyə başladı. Meksika isə bu səhvləri gözləyirmiş kimi, qəfil sürətlənirdi.

18-ci dəqiqədə Nicolette Hernández mərkəzi asanlıqla yarıb Montserrat Saldívarı tapdı. Gənc hücumçu yaxın dirəyə zərbə endirdi, Arnold üçün bu, ilk ciddi xəbərdarlıq idi. Bir neçə dəqiqə sonra yenə Saldívar Carpenter-lə ikilikdə dueldə üstün gəldi, amma zərbəsi yenə qapıdan yan keçdi.

Matildas arxa xəttdə bərkiməyə çalışarkən, özləri də hiss etmədən oyunun nəzarətini mərkəzdə itirirdilər. Arnold-un bir dəfə topu uğursuz uzaqlaşdırması da təzyiqi artırdı. Elə bu fonunda Avstraliya ilk real “bu qol olmalı idi” epizodunu yaratdı.

29-cu dəqiqə. Klassik əks-hücum. Fowler geriyə qədər qayıdıb topu qoparır, dərhal Foord-a sol cinaha ötürür. Foord isə Kerr-i tapır. Kerr dönür, cərimə meydançasına kəsir, Amy Sayer birdən-birə qapıçı ilə üzbəüz qalır. Sadəcə bir toxunuş. Amma ötürmə azca arxada qalır, Sayer isə topu dirəyə çırpır. Stadiondan vahid bir ah səsi yüksəlir. Bu, gecənin dönüş nöqtəsi ola bilərdi.

Qırılmayan blok, dağınıq mərkəz

Fasiləyə qədər tablo dəyişmədi. 0:0, amma bu, klassik “sakit” bərabərlik deyildi. Hər iki komanda top itkiləri ilə riskli zonalarda yaşayır, mərkəz isə zaman-zaman xaosa dönürdü.

Montemurro üçün ən böyük siqnal məhz bu idi. Alanna Kennedy Asiya Kubokunun qəhrəmanı kimi dərin mərkəz yarımmüdafiə roluna qaytarılmışdı və ikinci hissədə irəli çıxanda təhlükə yaratdı, amma uzun müddət mərkəzdə nəzarət hiss olunmurdu. Hər iki komanda tez-tez top itirir, oyunun ritmi qopurdu.

Meksika isə öz planına sadiq qaldı: aşağı blok, aqressiv pressinq, topu qoparan kimi dik qaçışlar. El Tri Femenil-in Dünya Kubokuna aparan yolda niyə yüksəlişdə olduğunu bu oyun açıq göstərirdi.

İkinci hissə: təzyiq artır, qol gəlmir

Fasilədən sonra Matildas dişini bir az da sıxdı. Van Egmond, Sayer və Foord-un iştirakı ilə sürətli, yerə ötürmələr, Kerr-ə kəsilən kroslar, cərimə meydançası önündə kombinasiyalar... amma yenə də son toxunuş yox.

50-ci dəqiqədə Foord-un ötürməsi ilə Kerr altı metrlikdə topa yüksəldi, amma təzyiq altında yalnız topu yerə endirə bildi, Barreras asanlıqla yığışdırdı. Bir neçə dəqiqə sonra Van Egmond cərimə meydançasının kənarından şansını sınadı, amma zərbə dəqiqlikdən çox uzaq idi.

Meksika isə yalnız müdafiə olunmurdu. 54-cü dəqiqədə Carpenter-in mərkəzdə top itirməsi ilə Saldívar yenidən qapı ilə üzbəüz qaldı. Catley sürüşərək müdaxilə etməyə çalışdı, amma yıxıldı, meydan açıldı. Gənc hücumçu isə bu dəfə topu göyə qaldırdı. Matildas üçün gecənin ən böyük nəfəs dərmə anı idi.

Saat irəlilədikcə, Montemurro ehtiyat qüvvələrə üz tutdu. Hayley Raso oyuna daxil oldu, sonra Charlize Rule, daha sonra Chidiac və Nevin. Kennedy irəli daha çox çıxmağa başladı, Kerr ötürmə verən rola keçdi, Raso və Foord cinahlardan içəri sürüşdü. Təzyiq artdı, amma Meksikanın arxa xətti yenə çat verdi demədi.

Son 20 dəqiqə: bir qolun havası

70-ci dəqiqədən sonra stadiondakı hər kəs eyni şeyi hiss edirdi: bu oyun 0:0 bitməyəcək. Sual tək idi – kim vuracaq?

Kennedy-nin sol cinahdan kəsdiyi kros, Kerr və Raso üçün ardıcıl yarı-şanslar, Van Egmond-un cərimə meydançasından kənardan boşa verilən açıq zərbə imkanı – Matildas nəhayət rəqibi öz cərimə meydançasına sıxmışdı. Amma yenə də son toxunuş, son qərar, son keyfiyyət çatmırdı.

Meksika isə dəyişikliklərlə həm təzə ayaq, həm də yeni təhlükə gətirdi. Charlyn Corral oyuna qoşulanda, meydan sahiblərinin müdafiəsi üçün başqa bir siqnal çaldı. 80-ci dəqiqədə əks-hücumda Carpenter əvvəlcə təhlükəni uzaqlaşdırdı, sonra Ordóñez sürüşərək fürsəti qaçırdı. Avstraliya üçün bu, xəbərdarlıq idi: bu oyun təkcə “necə vurarıq?” yox, həm də “necə yemərik?” sualına çevrilmişdi.

89-cu dəqiqədə iki qapı qarşısında ardıcıl epizodlar oyunun gərginliyini xülasə etdi. Kerr boşluğa çıxıb irəlilədi, amma zərbə imkanı tapmamış bağlandı. Cavab hücumunda isə Arnold altı metrlikdə kəsilən krosu barmaqlarının ucuyla çevirərək Corral-ın qola toxunmasına imkan vermədi. Növbəti künc zərbəsində Meksika boş baş zərbəsindən də faydalana bilmədi.

Sanki tablo ədalətli 0:0-a doğru gedirdi. Sanki.

90+2: cəzanın adı – Diana Ordóñez

Hakimin əlavə etdiyi üç dəqiqənin ikisi geridə qalmışdı ki, Matildas-ın qorxduğu baş verdi. Yorğun ayaqlar, açılan məsafələr, gecikən müdaxilələr.

Meksika bir anda sürətlə irəli atıldı. Avstraliya müdafiəsi geriyə qaçsa da, düzülə bilmədi. Alice Soto mərkəzdə topu aldı, başını qaldırdı və mükəmməl vaxtlanmış ötürmə ilə sağ cinaha boş qalmış Diana Ordóñez-i tapdı.

Ordóñez nə etməli olduğunu dəqiq bilirdi. Bir toxunuşla topu nəzarətə götürdü, Arnold-un uzanan sağ əlini keçən dəqiq və soyuqqanlı zərbə ilə topu tora göndərdi. 0:1.

Meksika üçün bu, Avstraliyaya qarşı 12 oyunda cəmi ikinci qələbə idi. Matildas üçün isə, dominant görünən, amma nəticə verməyən oyunun ən sərt cəzası.

Dərs: son zərbə və mərkəz

Oyun bitəndən dərhal sonra Joe Montemurro sözünü gizlətmədi. Komandanın son zərbədə yetərincə “amansız” olmadığını, seçilən rəqibin də təsadüfi deyil, məhz bu aqressiv, adam-adama press edən üslubuna görə gətirildiyini vurğuladı. Meksika – onun sözləri ilə desək – reytinqdəki yerindən daha güclü, ilk 20-liyə layiq komanda təsiri bağışladı.

Caitlin Foord isə həm ön, həm arxa xəttə toxundu: yorğunluq artdıqca müdafiədə boşluqların açıldığını, hücumda isə daha çox zərbə və daha keyfiyyətli son ötürmələrə ehtiyac olduğunu dedi. O, cərimə meydançasında rəqib müdafiəçilərin tələsik müdaxilələrindən penalti qoparmaq tapşırığını aldığını da etiraf etdi. Bu dəfə alınmadı. Bəlkə də növbəti oyun – Sydney-də – alınar.

Yekun deyil, başlanğıc sualı

Bu məğlubiyyət, rəqibin seriyasını uzadan, Matildas-ın isə Meksikaya qarşı tarixi üstünlüyünü xatırladan sadə bir dostluq oyunu nəticəsi kimi görünə bilər. Amma əslində bu, Braziliyada keçiriləcək 2027 Dünya Kubokuna aparan yolda ciddi xəbərdarlıq siqnalıdır.

Avstraliya topa sahib ola bilir. Tribunaları doldura bilir. Böyük adlara malikdir. Amma belə sıx, aqressiv, yaxşı təşkilatlanmış rəqibə qarşı – xüsusən də turnir futbolunda – bu qədər israf olunmuş epizod, bu qədər dağınıq mərkəz, bu qədər gec gələn reaksiya yenidən təkrarlana bilərmi?

Cavab, böyük ehtimalla, növbəti görüşdə – Parramatta-dakı CommBank Stadium-da yenə Meksikaya qarşı veriləcək. Bu dəfə Matildas eyni ssenarini yaşamağa hazırdır, yoxsa nəhayət, hekayəni özləri yazacaq?