Caspian Sport

Mbappe Fransa üçün Filadelfiyada qələbə qazandı

Kylian Mbappe günəşin yandırdığı Filadelfiyada bir daha Fransa millisinin yükünü çiyninə götürdü. 100 dərəcə istidə, boğucu rütubətdə, əsəblərin tez alışdığı bir oyunda fərqi yaradan tək epizod onun ayağından gəldi. 70-ci dəqiqədəki penalti zərbəsi həm Fransa üçün qələbə qolu oldu, həm də onu turnirin bombardir yarışında Lionel Messi ilə bərabərləşdirdi.

Bu, zəriflikdən çox, dözümlülük oyunu idi.

İstidən qaynar meydan, sərt rəqib

Rəsmi olaraq “ekstremal istilik xəbərdarlığı” altında keçirilən matçda temperatur 100 dərəcəyə yüksəldi, amma meydandakı hava daha da ağır idi. Paraguay müdafiə planını bir cümlə ilə izah etmək olardı: Fransa rahat nəfəs almasın.

Foullar, itələmələr, söz atmalar, xırda təxribatlar… Oyunun böyük hissəsində Mbappe ilə Matias Galarza arasında gərginlik mərkəzdə idi. Paraguay futbolçuları fransız ulduzun hər toxunuşunu zərbəyə, hər qaçışını qarşıdurmaya çevirməyə çalışdı.

Mbappe isə meydanda olduğu kimi, oyundan sonra da mesajını açıq verdi. O, rəqiblərin Fransa haqqında formalaşdırdığı “yalnız zərif, texniki komanda” obrazını qırmağa qərarlı idi. Qapıya yaxınlaşdıqca daha çox zərbə aldı, amma nə ritmini, nə də soyuqqanlılığını itirdi.

Onun penalti epizodu da məhz bu əsəbi, çətin mübarizənin məntiqi nəticəsi idi. Paraguay müdafiəsi nə qədər bərkidiksə, Mbappe bir o qədər aqressiv şəkildə boşluq axtardı və nəhayət, cərimə meydançasında yolunu kəsə bilməyən rəqib ona qarşı səhv etdi. Qalanını isə o, adəti üzrə sakitliklə həll etdi.

Fitdən sonra da bitməyən əsəb

Final fitindən sonra gərginlik bir anlıq da səngimədi. Mərkəz dairəsində oyunçular arasında itələşmə yaşandı, söz atmalar davam etdi. Ən çox yadda qalan isə Paraguay qapıçısı Orlando Gill-in hərəkəti oldu: o, mübahisə anında topu Mbappe-nin belinə atdı.

Sonradan Gill özü etiraf etdi ki, əsəblərinə hakim ola bilməyib: o, Mbappe ilə əl sıxmaq istədiyini, lakin fransız hücumçunun ona fikir vermədiyini, bundan sonra əsəbiləşdiyini dedi. Bu, Cənubi Amerika təmsilçisinin ümumi ruh halını yaxşı göstərirdi – Fransa onları həm oyunda, həm də emosional dözümlülükdə üstələmişdi.

Paraguay meydanda “sinir oyunu” oynadı, amma bu dəfə sonda əsəbləri dağılmayan tərəf Fransa oldu.

“Smokin” gözləyənlərə cavab

Mbappe-nin oyundan sonrakı sözləri Fransa millisinin bu turnirdə öz obrazını necə yenidən formalaşdırdığını göstərirdi. O, rəqiblərin Fransa haqda illərdir qurduğu təsəvvürü sındırmağa çalışırdı: yalnız texnika, yalnız estetik futbol, yalnız “gözəl qollar” komandası deyillər.

Rayan Cherki də oyuna sonradan qoşulsa da, eyni xətti davam etdirdi. Gənc yarımmüdafiəçi açıq şəkildə bildirdi ki, bu Fransa yalnız kombinasiyalar, zərif hücumlar, texniki şoular üçün gəlməyib. Bu komanda turnir futbolunun başqa tərəflərini də mənimsəyib: döyüşməyi, təzyiqə tab gətirməyi, oyunu çirklənmədən qorumağı.

Onun sözləri bir cümlədə toplaşdı: əgər kim Fransa ilə “müharibə” etmək istəyirsə, cavabını bu cür alacaq.

Bu matç məhz belə bir cavab idi. Zərif toxunuşlardan çox, möhkəm ikili mübarizələr, sürətli hücumlardan çox, hesabı qorumaq üçün ağıllı idarəetmə ön plana çıxdı. Fransa bu dəfə turnirin ən parlaq hücum oyununu yox, ən soyuqqanlı və yetkin 90 dəqiqələrindən birini göstərdi.

Deschamps-ın xoşuna gələn çirkinlik

Didier Deschamps üçün belə oyunlar xüsusi dəyər daşıyır. O, illərdir Fransa millisinin yalnız istedadla yox, xarakterlə də qalib gəlməsini tələb edir. Bu dəfə də baş məşqçi komandasının əsəblərinə hakim olmasını, təxribatlara uymamasını ön plana çıxardı.

O, Paraguay-ın “kitabdakı bütün hiylələrdən” istifadə etdiyini açıq şəkildə dedi. Fransanın son dörd oyunda 13 qol vurduğunu xatırlasaq, bu dəfə yalnız bir penalti ilə qazanılan qələbə tam başqa cür yetkinlik tələb edirdi. Son dəqiqələrdə bir neçə şans qaçsa da, Deschamps üçün əsas olan hesabın qorunması və intizamın itirilməməsi idi.

William Saliba isə oyunun mahiyyətini bir cümlə ilə yekunlaşdırdı: bu, sadəcə matç yox, “döyüş” idi. Və onlar bu döyüşü qazandılar.

Fransa indi turnirin həlledici mərhələsinə yalnız favorit kimi yox, həm də başqa cür görünməyən, amma hər böyük komandanın içində olması vacib olan bir sifətlə girir: lazım olanda gözəlliyi kənara qoyub, çirkin, ağır, sərt futbol oynaya bilən favorit kimi.

Turnirin sonunda kuboku qaldıran tərəf məhz belə günlərə – qaynar Filadelfiyada alın tərilə qazanılan bu tip zəhmətli qələbələrə – daha çox ehtiyac duymayacaqmı?