McKennie və Berhalter: USMNT-nin Yeni Nəsli

Çikaqonun kənarında, Chicago Fire-in məşq bazasında cümə günü iki futbolçu tribunaya çıxdı: Weston McKennie və Sebastian Berhalter. Onların hər ikisinin gözləri eyni adamı axtarırdı. Biri üçün bu, karyerasını formalaşdıran məşqçiyə qayıdış idi. Digəri üçün isə sadəcə atası.

McKennie gülümsəyərək, amma ciddiyyəti gizlətmədən danışdı. Söhbət, təbii ki, Gregg Berhalterdən gedirdi – Sebastianın atası, USMNT-nin keçmiş baş məşqçisi, bu komandanın bir nəslini böyüdən adamdan.

“Çox yaxşı insandır, və bunu Sebastian yanımda deyə görə demirəm,” – McKennie deyə zarafatla başladı, amma sonra tonu dəyişdi. Bu, sadəcə keçmiş məşqçi ilə görüş arzusu deyildi, şəxsi hekayə idi. “Meydanda da, meydandan kənarda da problemlərimlə onun yanına gedirdim. Onun qarşısında ağlamışam. Çətin dövrlərimiz də olub, möhtəşəm anlarımız da. Onu burada, ümid edirəm ki, bu gün görmək, bir az söhbət etmək, xatirələri yada salmaq çox gözəl olacaq. Yəqin ki, oyun və Dünya çempionatı ərəfəsində mənə yenə məsləhətlər verəcək, çünki o elə insandır.”

“Körpələrdən” kişilərə – Berhalter nəslinin böyüməsi

Gregg Berhalter üçün bu komanda təkcə McKennie və öz oğlu Sebastianla məhdudlaşmır. O, 2018-ci il seçmə mərhələsindəki fiaskodan sonra USMNT-nin sükanı arxasına keçəndə tamamilə yeni nəsli irəli çıxarmalı idi. O vaxt bu oyunçuların çoxu yeniyetmə idi. İndi isə ailə başçısı olan, öz uşaqları olan peşəkarlar.

“Unutmamalıyıq ki, mən onları olanda, onlar gənc idilər, körpə idilər, peşəkar idmançı olmağın nə demək olduğunu yeni öyrənirdilər,” – Gregg Berhalter xatırlayır. “İndi onlara baxıram – kişidirlər! Uşaqları var, böyüklərdir, özlərini peşəkar kimi necə qorumağı dəqiq bilirlər. Bu, inanılmaz mənzərədir.

“İndi onları salamladım və dedim: ‘İnanmıram, böyümüsünüz!’ Düşünürəm ki, bu an üçün hazır olacaqlar. Bu qrup haqqında bildiyim bir şey var: belə anlarda irəli çıxmağı bacarırlar.”

Bu yay turnir başlayanda, Berhalter artıq texniki zonada olmayacaq, amma bu nəsil onun gözləri qarşısında formalaşıb. O, indi kənardan baxacaq və illərlə əkdiyi toxumların bəhrəsini görmək istəyəcək.

Richards tapmacası və Pochettinonun qəzəbi

Cümə günkü məşqdə bir başqa vacib fiqur da meydanda idi: Chris Richards. O, komandayla birlikdə isinmə hərəkətlərini problemsiz yerinə yetirdi. Amma baş məşqçi Mauricio Pochettino təsdiqlədi ki, o, həftəsonu oynamayacaq. Bu, həm oyunçu, həm də məşqçi üçün əsəbləşdirici reallıqdır.

Pochettino, qərar qəbul edilən anda planın tamam başqa olduğunu xatırlatdı: “Heyəti müəyyənləşdirəndə düşünürdük ki, Chris Conference finalında oynaya biləcək, çünki siyahını öncədən buna uyğun qurmuşduq. Məlumat xəttimiz belə idi: o, Rayo Vallecano ilə Conference finalında oynaya bilər. Yadınızdadırsa, o, ehtiyatda idi. Sonra fikirləşirdik ki, bəlkə Senegal matçına yetişər. İndi isə vaxt uzandıqca bu, məni bir az qəzəbləndirir. Məmnun deyiləm, çünki bilirik ki, Chris Richards vacib oyunçudur, bunu hamı bilir. Amma mən dediklərimi aldığımız məlumata əsasən deyirdim və bəzən aydınlıq olmur.”

Sonda reallıq belədir: Richards Dünya çempionatına bir aya yaxın rəqabətsiz gedə bilər və Pochettino məcbur qalacaq qərar versin – bu halda oynamalıdır, yoxsa yox? “Dünya çempionatında çox vaxt yoxdur,” – o, açıq şəkildə vurğuladı.

Komandada xırda zədələr, mövsümsonu yorğunluğu, adi fiziki problemlər var. Pochettino bunları soruşanda gülərək mövzunu detallı açmaqdan yayınır, amma əsas xətt aydındır: hazırlıq gedir, hər kəs maksimum dərəcədə oynamağa hazır saxlanılır. Eyni zamanda o, Dünya çempionatı ərəfəsində hər məşqçinin qarşısında duran klassik dilemmanı gizlətmir.

Əsas ulduzları istirahətə göndərsən, deyəcəklər ki, komanda ritmdən düşdü. Onları oynatsan, kimsə zədələnsə, səni məsuliyyətsizlikdə günahlandıracaqlar. Sosial şəbəkələr dövründə heç kim prosesə baxmır, yalnız nəticəyə.

“Hater-lər bu gün sosial şəbəkələrdə heç vaxt razı qalmayacaqlar – istər əsas heyətlə oynadım, istər normal rotasiya etdim,” – Pochettino acı təbəssümlə deyir. “Heç nə baş verməsə, heç kim deməyəcək ki, ‘yaxşı qərar idi’. Amma nəsə olsa, deyəcəklər ki, heç nədən başı çıxmır.

“Nə etməli olduğumuzu bilmək mümkün deyil. Ona görə də lap əvvəldən məqsədimiz odur ki, bütün oyunçular mümkün qədər yaxşı hazırlaşsın, hamısının oynamaq və rəqabət aparmaq imkanı olsun.”

Almaniya sınağı: köhnə yara, yeni enerji

Mart ayında Pochettino Avropanın güclü rəqiblərinə qarşı oynamağın vacibliyindən danışmışdı. Belə şanslar tez-tez gəlmir. Senegal üzərində qələbədən sonra bu həftəsonu növbədə Almaniya var. Baş məşqçi üçün bu, sadəcə yoldaşlıq oyunu deyil, ölçü vahididir.

“Dünya çempionatına hazırlaşmaq üçün ən güclülərə qarşı oynamaq istədik,” – o, deyir. “Portuqaliya və ya Belçikaya qarşı bütün sınaqlar möhtəşəm idi, çünki bizə nələri etməməli olduğumuzu, oyuna necə yanaşmalı olduğumuzu öyrənməyə imkan verdi. Senegal oyunundan sonra sabah qarşılaşacağımız rəqib çox gözəl komandadır və məsələ budur ki, bu oyuna mümkün qədər düzgün şəkildə yanaşaq.”

USMNT üçün Almaniya yad rəqib deyil. Komanda 2023-cü ilin oktyabrında bu rəqiblə qarşılaşıb və Christian Pulisic-in qoluna baxmayaraq 1:3 hesabı ilə uduzub. İndiki heyətdəki 26 oyunçudan 14-ü o gün də meydanda idi, Connnecticutdakı məğlubiyyəti hələ də xatırlayır.

McKennie isə həmin gecəyə yalnız rəqibin gücünü deyil, öz komandalarının potensialını xatırladan bir epizod kimi baxır: “O oyunda Almaniyanın keyfiyyətini gördük, amma öz keyfiyyətimizi də göstərdik. Yaxşı oyun göstərdik və o matçı udmaq potensialımız da var idi.”

İndi isə mənzərə dəyişib. Yeni oyunçular, yeni stil, Dünya çempionatına aparan tam başqa kontekst. “Bu oyuna həm Almaniyaya qarşı oynamayan, həm də oynayan futbolçularla çıxırıq. Yeni enerji, yeni stil, yeni şərait – bütün bunlar Dünya çempionatına aparan yolda bu oyunu bizim üçün əla sınağa çevirir. Meydana hər zamankı mentalitetlə çıxacağıq.”

Klub forması, milli məsuliyyət və McKennienin rolu

McKennie bu yay USMNT-yə ən yaxşı formada gələn futbolçulardan biridir. Bəziləri üçün isə vəziyyət o qədər də parlaq deyil. Dünya çempionatının qəribə tərəfi budur: forma bəzən hər şeyi müəyyənləşdirir, bəzən isə heç nəyi. Həll edici olan yalnız həmin gün, həmin 90 dəqiqədir.

McKennie üçün yenə də klubdakı inam mühüm amildir. Juventus-da keçirdiyi mövsüm ona özünü lider kimi hiss etdirdi. Amma milli komandada o, harada istifadə olunacaq? Daha dərin mərkəz yarımmüdafiəçisi kimi, yoxsa daha irəli, hücuma yaxın?

“Hər bir oyunçu deyə bilər ki, klubda yaxşı formada olmaq çox şey edir, çünki bu, özünə inam, istək, həvəs – hər şey deməkdir,” – o, bildirir. “Buradakı sistemdə mənim tipim uyğunlaşan oyunçudur. Bir çox rolda oynaya bilirəm, ona görə də mənim üçün əsas odur ki, məşqçi məni harada görürsə, nəyi tələb edirsə, onu edim.

“Mən çalışıram irəli çıxım və komanda üçün mümkün olan ən yaxşı versiyam olum. Bu komandanın ən böyük üstünlüklərindən biri də budur: heç kim eqoist deyil. Hamı buradadır ki, ABŞ üçün qələbə qazansın. Özüm üçün də çox gözəldir ki, buraya böyük fərdi mövsümdən sonra, yüksək inamla gəlirəm. Klubum istədiyimiz yerdə bitirmədi, amma inam hələ də yerindədir.”

Rəqəmlər də bunu təsdiqləyir: McKennie mövsümü Serie A və Çempionlar Liqasında ümumilikdə 9 qol və 6 məhsuldar ötürmə ilə tamamladı. Amma bu performans belə Juventus-u Çempionlar Liqasına daşımağa kifayət etmədi – komanda dördüncü pillədən cəmi iki xal geri qaldı.

İndi isə onun üçün prioritet başqa yerdədir. Klub mövsümü qapandı. Qarşıda Dünya çempionatı var. Sual budur: McKennie və onun nəsli bu dəfə yalnız “gözəl potensial” kimi xatırlanacaq, yoxsa nəhayət, bu ölkənin futbol tarixində həqiqi iz qoyacaq?