Meksika Azarkeşlərinin İngiltərə Üzərindəki Psixoloji Təsiri
MEXICO CITY-də gecə sakitliyi çoxdan pozulmuşdu. Polis sədləri, dəmir barmaqlıqlar, xidmətdə olan xüsusi qüvvələr... Amma bunların heç biri Meksika azarkeşlərini dayandıra bilmədi. Onlarla fanat İngiltərə yığmasının yerləşdiyi otelin qarşısına yığışdı və bazar gününə keçən gecəni səs-küyə qərq etdi – bir məqsədlə: rəqibin yuxusunu qaçırmaq.
Santa Fe-nin qərb hissəsində yerləşən JW Marriott-un qarşısı az qala improvizə olunmuş tribunaya çevrildi. Səs gücləndiricilər, siqnal boruları, hava fişəngləri… Küçə boyu səslər əks-səda verirdi. Azarkeşlər otelin şüşələrinə tərəf qışqırır, mahnılar oxuyur, fitlər çalırdı. Qonaqların dincəlməsi üçün nəzərdə tutulmuş beşulduzlu məkanda gecə yarısı stadion atmosferi yaranmışdı.
Bu, təsadüfi aksiyadan çox, planlı psixoloji hücum idi. Dünya çempionatının 1/8 finalında meydan sahibi Meksika ilə qarşılaşacaq İngiltərə üçün bu gecə, meydançaya çıxmamışdan əvvəl başlayan ilk sınağa çevrildi.
Ekvador ssenarisinin təkrarı
Həmin həftənin əvvəlində Meksika azarkeşləri eyni ssenarini artıq sınaqdan çıxarmışdılar. “El Tri” Ekvadora qarşı həlledici oyuna çıxmazdan əvvəl rəqib komandanın oteli də gecə boyu səs-küy altında qalmışdı. Nəticə meydanda özünü göstərdi: Meksika 2:0 hesabı ilə qalib gəldi, Ekvador isə bu cür davranışa görə təşkilatçılara rəsmi şikayət ünvanladı.
Ekvador Futbol Federasiyası həmin gecə ilə bağlı rəsmi müraciət etdi, bu metodun ədalətliliyini sual altına aldı. Kağız üzərində bu, sadəcə azarkeş ehtirası kimi görünə bilər. Reallıqda isə məqsəd aydındır: rəqib komandanı yuxusuz, əsəbi, diqqəti dağılmış vəziyyətə salmaq.
İndi isə növbə İngiltərəyə çatıb.
Tuchel təzyiqi qəbul edir
İngiltərənin baş məşqçisi Thomas Tuchel isə bu atmosferi əvvəlcədən hiss etmişdi. Gərginliyin artacağını bilirdi, amma komandasının hazırlığını, rejimini önə çəkərək, məsələni böyütməməyi seçdi.
O, şənbə günü jurnalistlərin qarşısına çıxanda, vəziyyəti mümkün qədər sakit dildə şərh etdi: start fiti axşam saat 18:00-da səslənəcək, yəni komanda səhər saatlarında yuxunu bərpa edə bilər. Tuchel-in mesajı aydın idi – səs-küyə emosional reaksiya yox, soyuqqanlı cavab.
Bu, həm də paltardəyişmə otağına yönələn siqnal idi: meydanda hər şey sizin əlinizdədir, gecə boyu çalınan fitlər yox, oyunda vurulan qollar nəticəni müəyyən edəcək.
Latın Amerikası ənənəsi: sevgi, yoxsa silah?
Meksikadakı bu gecə “serenadaları” təkcə bu turnirə aid deyil. Latın Amerikası futbol mədəniyyətində bu praktika köhnə, köklü və eyni zamanda kəskin mübahisəli bir ənənədir. Bir vaxtlar bu gecə yürüşləri, mahnılar, şüarlar yalnız ev sahibi komandaya sevgi nümayişi kimi qəbul olunurdu. Azarkeşlər sevdikləri futbolçulara “biz sizinləyik” mesajını belə verirdilər.
Zaman keçdikcə bu ehtiras başqa istiqamət aldı. Eyni metod indi rəqibi zəiflətmək üçün psixoloji silaha çevrilib. Səs-küy, fişəng, gecəyarısı mahnıları – hamısı bir məqsədə xidmət edir: rəqibin ritmini pozmaq.
Meksikadakı bu gecə də həmin xəttin davamı idi. Polis kordonu, blokadalar, məhdudiyyətlər yalnız formal baryerə çevrildi. Azarkeşlər sədlərin o tayında dayanıb yenə də səslərini otelə qədər çatdırmağın yolunu tapdılar.
Bu davranış futbolun ayrılmaz hissəsi olan ehtirasın sərhədlərini yenidən gündəmə gətirir. Harada bitir dəstək, harada başlayır psixoloji təzyiq? Turnirin gedişində cavabını meydan verəcək suallardan biri də budur.
Bir şey isə artıq indi bəllidir: İngiltərə – Meksika qarşılaşması hələ start fitindən əvvəl, MEXICO CITY-nin gecə səmasında, JW Marriott-un qarşısında başlayıb. İndi hamı yalnız bir şeyi gözləyir – bu gurultulu gecənin izləri sabah axşam tablodakı rəqəmlərə necə yansıyacaq?
