Messinin 30 dəqiqəlik manifesti: Argentina hələ bitməyib
Lionel Messi İngiltərəyə qarşı möcüzəvi geridönüşdən sonra Argentina yığmasının qulağına bir daha pıçıldadı: bu komanda hələ bitməyib.
Son 30 dəqiqə – oyunun taleyinin dəyişdiyi anlar məhz buradan başladı. Argentina 0:1 geri düşmüş, ritm itmiş, İngiltərə isə finala bir addım qalmış kimi görünürdü. Top isə hələ də Messinin ayağını axtarırdı.
Messinin 30 dəqiqəlik manifesti
Yaş artıq 30-ların sonu, amma Messi hələ də oyunun nəbzini dəyişən adamdır. Son yarım saatda o, sanki illərin yükünü çiynindən atdı və meydanda köhnə tanış sehrinə qayıtdı. Topu aldı, ritmi diktə etdi, boşluqları gördü, İngiltərə müdafiəsini ip kimi açdı.
Təzyiq nəhayət nəticə verdi. Argentinalılar daha çox topa sahib olduqca, Messi hücumları bir-birinin ardınca təşkil etdi. Son 10 dəqiqə isə artıq tarix yazılan hissə idi.
Əvvəlcə səhnəyə Enzo Fernández çıxdı. 2018-ci ildə o, Messiyə emosional məktub yazıb, ondan millidən getməməyi xahiş edirdi. İndi isə həmin gənc yarımmüdafiəçi 2026-cı ildə komandanın taleyini xilas edən bərabərlik qolunu vurdu. Messi yaratdı, Enzo tamamladı – bir zamanlar idolu üçün yalvaran oğlan indi onu Dünya Kubokunun finalına daşıyan yolda oyunda saxlayan adam oldu.
Bu zərbə yalnız hesabı deyil, oyunun atmosferini də dəyişdi. İngiltərə geri çəkildi, Argentina isə qoxunu aldı: bu matç burda bitməyəcək.
Son zərbəni isə Lautaro Martínez endirdi. Messinin yenə oyunu oxuyan ötürmələrindən birinin davamında Lautaro soyuqqanlılıqla epizodu tamamladı və Argentina hesabda önə keçdi. Bir neçə dəqiqə ərzində 0:1-dən 2:1-ə – və birbaşa finala.
Qucaqlaşma, göz yaşları və bir cümlə
Son fitdən sonra meydanda xaotik sevinc səhnələri yaşanırdı. Amma kameralara düşən ən güclü anlardan biri kənarda, gurultunun içində, iki adamın qucaqlanmasında gizlənmişdi.
Messi, illərin silahdaşı Rodrigo De Paul-u qucaqladı. O De Paul ki, oyuna 72-ci dəqiqədə daxil olmuş, mərkəzdə temp qaldırmış, komandanın son hücum dalğasında ürəyi kimi döyünmüşdü. Onlar bir-birinə sarılarkən Messi sanki bütün komandanın adına danışdı:
“Mən sizi sevirəm, uşaqlar, biz getməyəcəkdik, qardaş… Biz bunu edəcəkdik.”
Bu cümlə sadəcə emosional reaksiya deyildi. Bu, bu komandanın son illərdə qurduğu bağın, ortaq ağrının və ortaq hədəfin xülasəsi idi. De Paul-un gözləri dolu idi, Messi isə bu qrupun mərkəzində dayanan, amma onları özündən də yuxarı qaldıran lider kimi görünürdü.
2014-ün yarası, 2022-nin tacı və 2026-nın sərhədi
Bu Argentina sadəcə güclü komanda deyil, həm də bir nəslin hekayəsidir. Bu futbolçuların çoxu 2006 və 2010 uğursuzluqlarını uşaqlıqdan izləyib, 2014-dəki final faciəsini isə gənc azarkeş kimi ürəyində daşıyıb. O vaxtlar Messi üçün Dünya Kuboku sanki əlçatmaz zirvə kimi görünürdü.
2022-də nəhayət həmin dağ fəth olundu. Qatar kuboku havaya qalxanda bir çoxları bunun Messinin son böyük səhnəsi olduğunu düşündü. Amma bu komanda orda dayanmadı. Eyni nəsil, daha da sıx bağlarla, indi 2026-da tarixin qapısını döyür.
Messinin paltardəyişmə otağında mübahisə olunmayan liderliyi sadəcə qol və asistlərlə ölçülmür. Burada sevgi, hörmət, heyranlıq var. Oyunçuların çoxu onu uşaqlıq idolu kimi tanıyıb, indi isə onunla çiyin-çiyinə oynayır, onu ikinci Dünya Kubokuna daşımağa çalışırlar.
İndi isə səhnədə Spain
İndi qarşıda yalnız bir maneə qalıb – Spain. Rəqibin adı özü kifayət qədər ağırdır, amma tarixin qoyduğu yük daha böyükdür. Argentina bu finalı qazansa, 64 ildən sonra ardıcıl iki dəfə Dünya Kubokunu qoruyan ilk ölkə olacaq.
Bu artıq sadəcə titul uğrunda mübarizə deyil. Bu, bir nəsil üçün ölümsüzlük şansıdır. Messi və komanda yoldaşları üçün isə sual təkcə budur: onlar bu hekayəni zirvədə bitirə biləcəklərmi, yoxsa illər sonra belə xatırlanacaq, amma bir addım çatmayan komanda kimi qalacaqlar?
Cavab bir oyunun, 90 dəqiqənin – bəlkə də əlavə vaxtın içində gizlənib. Amma İngiltərəyə qarşı həmin son 30 dəqiqə göstərdi ki, bu Argentina hələ heç nədən imtina etmir. Və hələ ki, Messi də yox.
