Michael Carrick və FA Youth Cup finalı: Gənclər üçün böyük vitrin
Michael Carrick üçün bu turnir sadəcə gənclər yarışı deyil. Onun futbolçu kimi formalaşdığı yer, özünü göstərdiyi ilk böyük səhnədir.
1999-cu ildə West Ham ilə FA Youth Cup-ı qaldıran Carrick həmin gecənin nə demək olduğunu yaxşı bilir. Böyük stadion, böyük tribunalar, gənc futbolçular üçün birdən-birə açılan başqa bir dünya. İllər keçib, amma o hiss yadından çıxmayıb.
Bu gün isə Carrick həmin turniri başqa tərəfdən izləyir. O, bu mövsüm FA Youth Cup-da Manchester United-in demək olar bütün oyunlarında tribunada olub. 2022-ci ildə Old Trafford-da 67 min azarkeşin toplandığı finalı da xatırladır – Kobbie Mainoo və Alejandro Garnacho-nun parladığı, United-in Nottingham Forest üzərində qələbə qazandığı gecəni. O atmosfer, o səs-küy, gənc oyunçular üçün əsl vitrin idi.
İndi isə məsələ tam başqa cürdür. Gələn cümə axşamı Manchester United ilə Manchester City arasında keçiriləcək final Joie Stadium-da oynanılacaq. Cəmi 6 min tamaşaçı tutumu olan bir arenada.
Carrick bunu eşidəndə reaksiyası sərt olmasa da, aydın idi.
“Məyusam,” – deyə bildirib. – “Youth Cup finalı həmişə elə bir şey olub ki, əsas stadionda oynanılır. Bu yaş qrupundakı futbolçular üçün çox böyük vitrin sayılan bir oyundur.”
Onun üçün bu, şəxsi məsələdir. Təkcə keçmiş xatirələrə görə yox. Oğlu Jacey artıq Manchester United akademiyasındadır və bu mövsüm U-18 komandasında debüt edib. Atanın gördüyü, yaşadığı, indi də oğlunun içindən keçdiyi yol. Ona görə də Carrick üçün bu finalın harada oynanılması sadəcə texniki detal deyil.
“O turnirdə yaxın dostlarınla oynadığın inanılmaz xatirələrim var,” – deyə davam edib. – “Nə səbəbdənəsə belə alınmaması təəssüf doğurur. Oyunun özü fantastikdir, böyük fürsətdir və mən gedib uşaqları dəstəkləməyi səbirsizliklə gözləyirəm.”
Azarkeşlər də susmayıb. Manchester United Supporters’ Trust FA-nın baş icraçı direktoru Mark Bullingham-a rəsmi şəkildə müraciət edərək finalın başqa arenaya, daha böyük stadiona köçürülməsini xahiş edib. Onlar bu oyunun miqyasına uyğun bir səhnə tələb edirlər.
Carrick isə artıq bunun reallıqdan uzaq olduğunu düşünür. Onun fikrincə, qərar çoxdan verilib və geriyə yol qalmayıb.
“Necə varsa, elədir,” – deyib. – “Artıq bununla bağlı heç nə etmək olmur. Ümid edirəm ki, gələcək illərdə final əsas stadionda keçirilə bilər.”
Bir vaxtlar özü o böyük səhnədə gənc ulduz kimi addımlayan Carrick indi tribunadan baxacaq. Bu dəfə əlində medal olmayacaq, amma gözləri ilə yaxşı tanıdığı o hissi axtaracaq: böyük arenaya layiq olan gənclərin kiçik stadionda belə özlərini sübut etmə ehtirasını. Gələcək final qərarlarını dəyişəcək olan da elə həmin ehtiras ola bilərmi?
