Mitchell Weiserin 14 aylıq qayıdışı – Köln axşamı hekayəsi
Reyndə nəticə yox, insan hekayəsi qalır. Köln axşamında da belə oldu: kağız üzərində diqqət mərkəzində 1. FC Köln – Werder Bremen oyunu vardı, amma yadda qalan tamam başqa səhnə idi.
14 ay sonra qayıdış
Werder Bremen Reyn sahilindən yalnız bir xalla ayrıldı, Weser sahillərinə qələbəsiz döndü. Amma Daniel Thioune və komandası üçün bu heç də məyus axşam deyildi. Komandanın içində fərqli bir sevinç dolaşırdı – 14 aylıq məcburi fasilədən sonra Mitchell Weiser yenidən yaşıl meydanda idi.
2025-ci ilin iyulunda qopmuş ön çarpaz bağ… bir mövsüm tamamilə kənardan izləmək məcburiyyəti… uzun, ağır bərpa prosesi. Weiser üçün bu müddət təkcə fiziki deyil, həm də psixoloji sınaq idi. Və taleyin qəribə oyunu: qayıdış məhz altı il gənclik illərini keçirdiyi klubun – 1. FC Köln-ün – əleyhinə oyuna qismət oldu.
81-ci dəqiqə. Tablo qalxır, Mitchell Weiser oyuna daxil olur. Rəqəmlərdən daha çox, stadionun nəfəsi dəyişir. Werder azarkeşləri üçün bu, sadəcə əvəzetmə yox, uzun bir mübarizənin mükafatı idi.
Göz yaşları və qucaqlaşmalar
Final fitindən sonra emosiyalar partladı. Komanda yoldaşları Weiseri qucaqladı, 32 yaşlı futbolçu isə göz yaşlarını saxlaya bilmədi. Bu, statistikaya düşməyən, amma futbolun niyə bu qədər sevilməsini izah edən anlardan biri idi.
Weiser oyundan sonra sözlərini gizlətmədi: meydanda olmağı, stadionda “uşaqlarla” xal uğrunda mübarizə aparmağı necə darıxdığını dedi. Və bir detalı da açdı: Köln-də bu qayıdış üçün az mübarizə aparmayıb. Onun sözlərinə görə, bəzi insanlar qərarı növbəti oyuna qədər ertələmək istəyirmiş. Amma o, bu axşamı istəyirdi. Və aldı.
Füllkrug da susa bilmədi
Bu hekayə yalnız Weiseri deyil, komanda yoldaşlarını da silkələdi. Niclas Füllkrug da həmin anı yaşayarkən özünü təkcə tamaşaçı kimi hiss etməyib. O, Weiserin göz yaşlarını gördükdə “demək olar ki, özü də ağlayacağını” etiraf etdi. Səbəbi aydındır: Füllkrug özü də ön çarpaz bağ zədəsinin nə demək olduğunu yaxşı bilir.
“Forvard”ın sözlərinə görə, komanda Weiserlə fəxr edir və onun geri dönməsinə sadəcə sevinmir, bunu birlikdə yaşanmış bir qələbə kimi görür. Çünki belə zədədən sonra hər dəqiqə, hər sprint, hər ikili mübarizə xüsusi dəyər daşıyır.
Rəqəmlər silinir, səhnə qalır
Bəzən futbol elə anlar yazır ki, hesab lövhəsi solğunlaşır. Köln – Werder oyunu da onlardan biri oldu. Kağız üzərində yalnız bir xal. Amma meydanda – bir karyeranın yenidən başlama nöqtəsi.
Və burada rəqib rənglərin, klub simpatiyalarının heç bir önəmi qalmır. Bu cür səhnələrə bütün tribunalar eyni reaksiyanı verir: ayağa qalxır, alqışlayır və eyni sualı düşünür – bu qayıdışdan sonra Weiser və Werder mövsümə hansı hekayəni əlavə edəcək?
