Morgan Gibbs-White-in Aston Villa qarşısında acı dərsi
Morgan Gibbs-White Aston Villa qarşısında yaşanan fəlakəti kənardan izləməli oldu. Bu, təkcə bir məğlubiyyət deyildi. Bu, Nottingham Forest üçün yay pəncərəsinə yazılmış qalın, qırmızı xəbərdarlıq idi.
Villa Park-da 4:0 hesablı darmadağın zamanı Forest-in 10 nömrəsi ehtiyat skamyasında önə əyilib, başını əllərinin arasına almışdı. Komandası çarəsiz şəkildə çökərkən, o yalnız baxa bilirdi. Kömək edə bilməməyin acısı, əsəbi və ümidsizliyi üzündən oxunurdu.
O üzdə başqa bir iz də vardı. Chelsea ilə oyunda Stamford Bridge-də Robert Sanchez ilə dəhşətli hava toqquşması. Alnının ortasından keçən dərin yarıq, çoxsaylı tikişlər, Villa Park-da iki gömgöy göz. Bədənini ortaya qoymaq – Gibbs-White üçün adi haldır, Forest üçün isə həyati vacib vərdişdir.
Amma bu dəfə o, meydanda deyildi. Və bu, Forest-i çox ağır vurdu.
Gibbs-White-sız Forest: boşluq çox böyük idi
Avropa Liqasında Aston Villa ilə yarımfinalın cavab oyununda Gibbs-White-sız Forest başqa komanda kimi görünürdü. Qığılcım yox idi. Fantaziya yox idi. Liderlik yox idi.
Onun oyunda olub-olmaması nəticəni tam dəyişərdimi? Buna cavab vermək mümkün deyil. Çünki itkilərin siyahısı kifayət qədər uzundu: Ibrahim Sangare, Ola Aina, Callum Hudson-Odoi, Dan Ndoye kənarda idi, Murillo isə yalnız qısa müddətə meydana çıxa bildi. Bu qədər əsas oyunçusuz səfərdə sağ qalmaq çətin idi.
Ancaq bir həqiqət xüsusilə qabarıq göründü: Gibbs-White-ın yoxluğu digərlərinin hamısından daha ağır hiss olundu. Forest-in oyunu onun ətrafında qurulub. O olmayanda sistemin sütunu çəkilir, bütün struktur laxlayır.
Villa Park-da bu reallıq amansızcasına üzə çıxdı.
Keçən yayın kölgəsi və yaxınlaşan yay fırtınası
Forest onu keçən yay itirməyə çox yaxın idi. Tottenham Hotspur ilə mümkün transfer danışıqları çökəndə, klubun nəfəsi dərinə düşdü. Gibbs-White-ın City Ground-da yeni müqavilə imzalaması həmin transfer pəncərəsinin bəlkə də ən böyük uğuru sayıldı.
Amma maraq sönməyib. Sezon bitəndə qapını döyən klublar təəccüblü olmayacaq. Bu, artıq hamının gözlədiyi ssenaridir.
Eyni sözlər Murillo və Elliot Anderson üçün də keçərlidir. Onlar da böyük istedad, komandanın dayaqları, gələcək üçün əsas fiqurlardır. Reallıq budur: bu üçlükdən ən azı birinin yayda ayrılması ehtimalı böyükdür.
Forest rəhbərliyi üçün sual artıq belədir: kim gedəcəkdən çox, kim gələcək və bu boşluğu necə dolduracaqlar?
Transfer dərsinin mərkəzində bir ad: Gibbs-White
Villa Park-da yaşanan gecə klub rəhbərliyinə aydın mesaj verdi. Forest yenidən Avropa yarışlarına can atmaq istəyirsə, transfer pəncərəsində səhv etməyə haqqı yoxdur.
Bu komanda Gibbs-White-a həddindən artıq bağlıdır. O, təkcə yaradıcı beyin deyil, həm də emosional liderdir. Meydanda səsdir, jestdir, tempdir. Son həftələrdə onun qolları və böyük matçlardakı performansları Forest-i demək olar ki, təkbaşına həyatda saxlayıb.
Onu əvəz etmək? Kağız üzərində mümkündür. Praktikada isə Villa Park həmin fikri parçaladı. Bu səviyyədə təsir göstərən, bu qədər məsuliyyəti çiyinlərinə alan oyunçunu eyni gücdə yenidən tapmaq, xüsusilə Forest-in mövcud vəziyyətində, demək olar ki, qeyri-real görünür.
Bu məğlubiyyət təkcə Avropa Liqasına vida deyildi. Bu, yayda veriləcək qərarların sərtliyini xatırladan bir siqnal idi.
Gibbs-White son həftələrdə bu komandanı “yaşamaq və ya ölmək” xəttindən geri çəkib. Onun adı indi təkcə start heyətində yox, klubun gələcək planlarının mərkəzində yazılıb. Və Forest üçün ən çətin sual budur: əgər yayda bu adın yanına “satıldı” sözü yazılsa, bu komanda yenidən ayağa qalxa biləcəkmi?
