Morgan Rogers-in 117 milyon funtluq keçidi: Chelsea, Arsenal, Aston Villa
Morgan Rogers-in Aston Villa-dan Chelsea-yə 117 milyon funt qarşılığında satışı yalnız bir transfer deyil. Bu, İngiltərə futbol bazarının sərhədlərini yenidən çəkən, üç klubun gələcək xəritəsini silkələyən qərardır. Britaniya futbol tarixinin ən bahalı oyunçusu statusu indi onun üzərindədir. Sual isə budur: bu pul hara xərclənir və kim nə qazanır?
Chelsea: artıq Cole Palmer var idi, bəs Rogers hara sığır?
Chelsea üçün bu məbləğ dəli puldur. Və ən böyük problem də budur: bu dəli pul məntiqli xərclənmir.
Stamford Bridge artıq Cole Palmer-in komandasıdır. O, eyni zonada – mərkəzi “10 nömrə”də oynayır. Rogers Dünya Çempionatına Palmer-in əvəzinə getdi, çünki məhz həmin mövqedə hesablanır. İndi isə Chelsea eyni tip oyunçuya yenidən 117 milyon funt yatırır.
Bu yalnız o halda mənaya gələr ki, klub Enzo Fernandez-dən çıxmağa hazır olsun. Enzo üçün ödənilən 100 milyon funtun “udulması”, Moises Caicedo-nun dərin dayaq yarımmüdafiəçisi kimi mərkəzdə tək qalması, onun qarşısında isə Palmer və Rogers-in yerləşdirilməsi ssenarisi. Kağız üzərində cəlbedici görünə bilər. Amma meydanda?
Hələ Joao Pedro da var. O da “10 nömrədir”. Beləliklə, Chelsea eyni xəttə üç hücum yönümlü yarımmüdafiəçi yığıb: Joao Pedro, Rogers, Palmer. Möhtəşəm səslənir, amma struktur haradadır?
Palmer yenidən sağ cinaha “sürüləcəksə”, bu, resurs israfıdır. O, orada itir, oyundan qopur. Eyni rol Rogers-ə verilsə, vəziyyət daha da qərib olacaq. Sağ cinahda ondan daha yaxşı təbii qanad oyunçuları bazarda çoxdur.
Rogers üçün ideal mövqe aydındır: o, arxadan gələndə, oyun qırılıb-açıq mübarizəyə çevriləndə, topu götürüb meydanı yarıb keçəndə parlayır. Açıq məkan, temp, xaos – onun elementidir.
Chelsea-də isə bu mühit olmayacaq. Stamford Bridge-də rəqiblər adətən geriyə çəkilir, 10 nəfərlik blokla dayanır, boş zona minimuma enir. Rogers-in güclü tərəfləri üçün meydan daralır.
Və bütün bunların fonunda onun çiynində rekord qiymət var. O, istədiyi qədər “təzyiq hiss etmirəm, pulu mən ödəməmişəm” deyə bilər. Amma tribunalar, mətbuat, rəqiblər tablodakı rəqəmi heç vaxt unutmayacaq. İlk zəif seriyada hamı o məbləği xatırladacaq.
Declan Rice və Moises Caicedo-nun 100 milyonluq qiymətləri çox müzakirə olundu. Amma onların ən böyük üstünlüyü odur ki, indi bu rəqəmlər artıq danışılmır. Çünki meydanda qiymətlərini doğrultdular. Rogers də eyni yolu getməlidir.
Ancaq onun mövqeyi daha çətindir. Rice və Caicedo oyunu qurur, tempə nəzarət edir, top qazanır. Onların işini statistikada tam görmək olmur. Rogers isə qollar və asistlərlə ölçüləcək. Bu, futbolun ən ağır peşəsidir.
Üstəlik, o, Aston Villa-da ötən mövsümə dəhşətli zəif başladı. İlk aylarda oyunu tam yaddan çıxmış kimi idi. Sonra açıldı, ikinci yarıda səviyyəsini kəskin qaldırdı. Chelsea-də belə dalğalanma yolverilməzdir. 117 milyon funtluq oyunçu üçün “pis start, yaxşı finiş” lüksü yoxdur.
Arsenal: sol cinah boşaldı, hədəf indi Doue və ya Barcola olmalıdır
Bu transfer başqa bir mesaj da verir: Arsenal Rogers-ə sol cinahı vəd edib, Chelsea isə onu mərkəzdə, sevdiyi “10 nömrə” rolunda görəcəyini deyib. Yoxsa o, niyə Londonun mavi tərəfini seçsin?
Bir tərəfdə yenidən Premyer Liqanı qazanmağa iddialı, Çempionlar Liqasında favoritlərdən biri olan komanda. Digər tərəfdə avrokuboklardan kənarda qalmış Chelsea. Burada yalnız bir faktor oyunu dəyişə bilərdi – yeddi illik müqavilənin maliyyə tərəfi.
Arsenal indi məcburən bazara qayıtmalıdır. Sol cinah üçün yeni ad şərtdir. Hədəf səviyyəsi də aydındır: Desire Doue və ya PSG-dən Bradley Barcola. Yüksək keyfiyyətli, hazır və ya çox tez yetişəcək qanad oyunçuları. Çünki elit səviyyədə sol cinah oyunçusu bazarda azdır, amma zirvəyə oynamaq istəyirsənsə, “orta” ilə kifayətlənə bilməzsən.
Və burada başqa bir qəribəlik ortaya çıxır: Leandro Trossard-ın satışı. Demək olar ki, “bir fincan çay” qiymətinə. Mövsümün sonunda bütün böyük matçlarda oynayan, həlledici anlarda səhnəyə çıxan futbolçudan söhbət gedir.
Trossard həm ağıllı, həm də sakit peşəkardır. O, ehtiyatda qalanda səs-küy salan, paltardəyişmə otağını qarışdıran tip deyil. Meydana çıxanda öz işini görür, fərq yaradır. Belə bir oyunçudan bu qədər asan imtina etmək başa düşülmür.
Arsenal zirvədə qalmaq istəyirsə, davamlı şəkildə almağa məcburdur. Komanda hələ də bir neçə mövqedə güclənməlidir, amma sol cinah artıq prioritetdir. Rogers qaçdısa, indi hədəf daha dəqiq, daha cəsarətli olmalıdır.
Aston Villa: Çempionlar Liqasına gedən komandanın ürəyi sökülür
Bu hekayənin ən sarsıdıcı hissəsi isə Aston Villa ilə bağlıdır.
Klub yeni Çempionlar Liqasına vəsiqə qazanıb, üstəlik Avropada kubok qaldırıb. Villa Park üçün bu, möcüzəyə bərabər mövsüm idi. Belə bir anda normalda komanda qorunur, ən yaxşılar ətrafında gücləndirilir.
Əvəzində nə baş verir? Youri Tielemans və Morgan Rogers gedir. İki ən yaradıcı futbolçu. İki “beyin”.
Tielemans mərkəzdə topu irəli daşıyan, oyunu görən, ötürmə çeşidi ilə komandanı xətdən-xəttə qaldıran oyunçu idi. Rogers isə həmin hücumların sonrakı mərhələsində topu götürüb rəqibin cərimə meydanına qədər aparan, qırıq epizodlardan fürsət yaradan futbolçu.
Onlar birlikdə Villa-nın oyununa ruh verirdi. İndi isə hər ikisi yoxdur.
Unai Emery-yə “kimdən imtina etmək istərdin?” sualı verilsəydi, bu iki ad yəqin ki, siyahının ən sonunda olardı. Amma klub məhz onlardan ayrılır.
Azarkeş üçün də bu, ağır zərbədir. Çünki mövsümlük abonement alanda tribunaya nə üçün gəldiyini bilirsən: əylənmək, futbol görmək, hücum izləmək üçün. Tielemans və Rogers bu zövqü verən oyunçular idi.
Vəziyyət bununla da bitmir. Ezri Konsa-nın da gedə biləcəyi haqda ciddi siqnallar var. Arsenal və Chelsea mərkəz müdafiəçisi axtarır, Konsa bu profilə tam oturur. Villa-nın arxa xəttinin dayağı da itirilə bilər.
Əvəzində nə gəlir? Johan Manzambi. Pis deyil, amma “yaxşı komandaya uyğun” səviyyədə də deyil. Oyunçu alanda bir sual həmişə önə çıxır: “Başqa kim onun dalınca düşüb?” Əgər elit klublar sıraya düzülməyibsə, risk artır.
Eyni məntiq Arsenal-ın Christos Tzolis transferinə də aiddir. Ola bilər ki, o, həqiqətən “möcüzə uşaq” olsun. Amma əgər Real Madrid, Barcelona, Man City, Man Utd, Liverpool kimi klublar bu adlar uğrunda mübarizə aparmırsa, deməli, ortada suallar var.
Rogers-in Chelsea-yə keçidi təkcə rekord məbləğlə yadda qalmayacaq. Bu transfer Londonun mavi tərəfində sistem sualları doğurur, Arsenal-ı məcburi şəkildə qanad ovuna çıxarır, Aston Villa-nın isə möhtəşəm mövsüldən dərhal sonra öz onurğa sütununu itirməsi ilə nəticələnir.
İndi əsas məsələ budur: bu üç klubdan hansı bu zəlzələnin dalğasını daha ağıllı idarə edəcək?
