Mourinho: İranın Dünya Kubokuna qatılması haqqıdır

José Mourinho yenə səhnədədir. Bu dəfə texniki zonada yox, sözləri ilə. Təcrübəli portuqal mütəxəssis “Sport Week”ə verdiyi geniş müsahibədə karyerasına, sevdiyi şəhərlərə, Zinedine Zidane-in zərifliyinə və qarşıdakı Dünya Kubokuna toxunub. Və bir cümlə ilə həm siyasətə, həm futbola sərhəd çəkib: İran millisinin bu turnirdə iştirak etməsinin “qazanılmış haqq” olduğunu deyib.

Zaniolo barədə “öncəgörmə” və Konfrans Liqasının finalı

Nicolò Zaniolo onu bir dəfə “usta” adlandırmışdı. Deyirdi ki, Mourinho oyunda baş verəcək hadisələri demək olar ki, dəqiqliklə qabaqcadan görür. Müsahibə zamanı bu sözlər xatırladıldıqda portuqaliyalı məşqçi gülümsəyərək cavab verib:

“Demək olar ki.”

Sonra isə konkret bir anı yada salıb – Roma ilə Feyenoord arasında oynanan Konfrans Liqasının finalını. O finalda Zaniolo qızıl qolu vurdu, Roma kuboku qazandı. Mourinho isə həmin gecəni belə xatırladır: o, Zaniolonun həlledici qolu vuracağını əvvəlcədən proqnozlaşdırdığını, bu “planın” meydanda reallığa çevrildiyini bildirir. Bir məşqçi üçün bu, sadəcə texniki tapşırıq deyil, intuisiyanın, oyun oxumağın, futbolçusuna inamın təntənəsidir.

Zərifliyin adı: Zinedine Zidane

Söhbət estetikadan, meydandakı zəriflikdən düşəndə Mourinho tərəddüd etməyib. Ondan “elegantlıq anlayışını bədənində daşıyan futbolçu” soruşulanda ilk adı özü deyib:

“Zinedine Zidane.”

Sonra da özünəməxsus yumorunu qatıb: “Marco Materazzi mənə görə inciyə bilər, amma Zizou-nu izləmək saf gözəllik idi.”

Materazzi ilə birlikdə “trebl” qazanmış, onu soyunma otağında dəfələrlə müdafiə etmiş, ağrı-acıların içindən zirvəyə çıxarmış Mourinho üçün bu etiraf təsadüfi deyil. Amma Zidane söhbətə girəndə loyallıq bir anlıq kənara çəkilir, estetika qalib gəlir. Onun üçün fransız ulduzun oyunu – toxunuşu, meydandakı duruşu, qərarları – futbolda zərifliyin özü idi.

“Ən gözəl şəhər” sualı və Romaya sevgi

Müsahibədə ondan məşqçi kimi ən çox sevdiyi şəhər də soruşulub. Cavab bir coğrafiya dərsi deyil, şəxsi həyat dərsi kimi səslənib. Mourinho üçün əsas məsələ koordinatlar yox, yanındakı insanlardır:

“Ən vacibi sevdiyim insanlarla bir yerdə olmaqdır. Bu, hətta Sahara səhrası da ola bilər.”

Amma sonra yenə futbola, yenə emosiyaya qayıdıb:

“Onsuz da, mənim üçün dünyanın ən gözəl şəhəri Roma-dır.”

Roma ilə münasibəti bəzən fırtınalı, bəzən romantik olub. Amma bu cümlə göstərir ki, İtaliya paytaxtı onun yaddaşında yalnız nəticələrlə deyil, atmosferi, insanları, ehtirası ilə qalıb.

Yenə də Real Madrid, yenə də Inter-dən ayrılıq?

Mourinho müsahibə zamanı bir daha etiraf edib ki, vaxtı geri qaytarmaq mümkün olsa, Inter-dən Real Madrid-ə getmək qərarını yenə verərdi. Bu, “San Siro”da qazandığı “trebl”in, tifozilərin ona olan sevgisinin, Milandakı mirasının böyüklüyünü azaltmır. Sadəcə, onun üçün zirvəyə gedən yolun bir hissəsi idi Madrid. Bu dəfə nostalji yox, qərarın arxasında durmaq var.

Dünya Kuboku: “Portuqaliya hər şeyi bacarar”

Söhbət nəhayət qarşıdakı Dünya Kubokuna keçir. Artıq Benfica-nı çalışdıran portuqaliyalı üçün milli komandanın potensialı aydındır:

“Portuqaliya hər şeyi edə bilər. İnanılmaz bir nəsil var.”

O, xatırladır ki, bu komanda bir il əvvəl Nations League-i qazandı. 2016-cı ildə Avropa çempionluğuna gedən komanda ilə indiki heyəti müqayisə edərkən isə cəsarətli cümlə işlədir: bu nəslin texniki baxımdan həmin çempion komandadan üstün olduğunu vurğulayır.

Rəqiblər də aydındır: Carletto Ancelotti-nin Braziliya-sı, Argentina. Amma Mourinho-nun fikrincə, bu siyahıda Portuqaliya yalnız “gizli favorit” deyil, kuboku qaldıra biləcək real iddiaçıdır.

İran, siyasət və meydanda qazanılan haqq

Dünya Kuboku ilə bağlı ən həssas mövzu isə İran millisinin taleyidir. FIFA prezidenti Gianni Infantino İranın iştirakını təsdiqləyib, amma Yaxın Şərqdə gərginlik fonunda bu komandanın turnirə gəlib-gəlməyəcəyi barədə suallar davam edir. Donald Trump-ın xüsusi elçisi Paolo Zampolli isə İranın qatılmaması halında İtaliya yığmasının onu əvəzləməli olduğunu israrla dilə gətirir.

Mourinho isə bu mübahisənin içində sərhədi çox aydın çəkir:

“Bir şey siyasətdir, bir şey idman.”

Onun üçün məsələ sadədir: İran millisinin futbolçuları meydanda Dünya Kubokuna vəsiqə qazanıblar və bu turnirdə oynamağı haqq ediblər. Hətta turnirin çox komandadan ibarət olmasını tənqid etsə də, bu faktı dəyişmir: zəhmətlə qazanılan bileti kənarda masa arxasında verilən qərarlar ala bilməz.

Sual indi budur: Siyasət bu dəfə kənarda qalacaq, yoxsa Mourinho-nun “meydanda qazanılan haqq” tezisi yenə də kağız üzərində qalacaq?