Caspian Sport

Mourinho üçün Real Madrid-in fundamental qələbəsi

José Mourinho üçün bu dəfə hesab yox, məna ön planda idi. Rayo Vallecano üzərində inamlı qələbədən sonra portuqaliyalı baş məşqçi nəfəs aldı və bunu açıq şəkildə etiraf etdi: bu oyun onun üçün “fundamental” idi. Çünki liqadakı son xal itkisi, üstəgəl Avropa oyunlarının yığılmış yorğunluğu komandanın üzərinə ağır oturmuşdu.

Bu dəfə Real Madrid yalnız qalib gəlmədi, reaksiyasını göstərdi.

Sürət, təzyiq və itirilən fürsətlər

Mourinho komandasının hücum düşüncəsini tərifləsə də, bir məqama ilişib qaldı: dəqiqlik. Qapıya yol tapmaqda problem yaşamırlar, amma sanki işin ən asan hissəsində – son toxunuşda – əyləncəyə çevrilir.

Onun sözləri kəskin idi: komanda çox qol vurur, amma həddindən artıq çox şans yandırır. Bu Real Madrid sakit, hesabı qoruyan komanda deyil. Topu itirən kimi geri qazanmağa qaçan, qazanan kimi də irəliyə partlayış edən, “frantik” ritmdə oynayan bir kollektivdən danışırıq.

Bu ritmi daşımaq isə asan deyil. Mourinho xüsusi olaraq Jude Bellingham, Denzel Dumfries və Ibrahima Konaté kimi adları çəkdi. Onların meydanda sərf etdiyi güc, hər topa girdikləri duel, hər sprint – bu qələbənin görünən tərəfi qədər, görünməyən yükünü də göstərdi.

Valverde siqnalı: ehtiyat planı işə düşür

Mövsüm uzun, təqvim ağırdır. Ona görə də Mourinho təkcə bu günə yox, sabaha da baxır. Məhz bu səbəbdən Federico Valverde ilə bağlı qərarı diqqət çəkdi.

Uruqvaylı futbolçu oyundan zədəli çıxmadı, amma narahatlıq var idi. Axilles vətərində hiss etdiyi diskomfort baş məşqçini riskə getməməyə məcbur etdi. Mourinho açıq şəkildə bildirdi: bu, ehtiyat tədbiri idi. Yəni, indi bir neçə dəqiqə itirmək, gələcək həftələrdə onu tam itirməkdən daha yaxşıdır.

Bu yanaşma Real Madrid-in qarşıdakı dönəm üçün planını da göstərir. Komanda ritmini tapıb, hücumda rəqibləri əzir, amma fiziki yük artıq sərhədi zorlayır. Rotasiyalar qaçılmazdır, çünki Avropa gecələri və liqa yarışının təzyiqi hələ yeni başlayır.

Mourinho üçün Rayo üzərində bu qələbə yalnız xal cədvəlində üç xal deyil. Bu, komandanın hələ də ac, hələ də aqressiv, hələ də iddialı olduğunu sübut edən bir siqnaldır. İndi sual başqa şeydir: bu tempə bədəni nə qədər dözdürmək mümkün olacaq?