Gary Neville-in Man Utd-ə tənqidi: "Manekenlər kimi gəzirdilər"

*Craven Cottage*-də alınan bir xal tabloya baxanda bəlkə də fəlakət sayılmır. Amma oyunun özü? Tam başqa hekayə idi.

*Fulham* səfərində *United* ardıcıl üçüncü liqa məğlubiyyətindən son anda qaçdı. 1:1 hesabı Matheus Cunha-nın gecikmiş, rəqibə dəyib istiqamət dəyişən zərbəsi ilə gəldi və Lisandro Martinez-in erkən, dəhşətli avtoqolunu sildi. Hesab xilas olundu, amma nüfuz – yox.

Bu donuq, ruhsuz çıxış klub əfsanəsi Gary Neville-i ayağa qaldırdı. O, təkcə futbolçuları yox, baş məşqçi Michael Carrick-i də hədəfə aldı. Xüsusən də – Carrick-in komandanı ictimai şəkildə tənqid etməkdən inadla yayınmasını.

Neville, *Sky Sports* üçün şərh edərkən, qərb Londonunda meydandakı enerjisizlikdən açıq-aşkar sarsılmış görünürdü. Onu ən çox qıcıqlandıran məqam isə Carrick-in, komandası barədə “passiv deyildik” tipli açıqlamalarla iddiaları bir-birinin ardınca rədd etməsi idi.

Neville efirdə açıq danışdı: Michael-in oyunçuları qorumağa çalışdığını, sədaqətli olduğunu, mövsümün uzun olduğunu başa düşdüyünü dedi, amma bir cümlə ilə ton tam dəyişdi: “Michael onları müdafiə etməyi dayandırmalıdır.” Onun fikrincə, baş məşqçi pərdə arxasında tamam başqa tonda danışsa da, meydanda görünən mənzərə artıq xəbərdarlıq siqnalıdır.

Neville qeyd etdi ki, suallar təkcə futbolçulara yox, Carrick-ə də veriləcək və o, bu işə girəndə bununla üzləşəcəyini bilirdi. Panika yoxdur, klub daxilindən təzyiqin olmadığı vurğulanır, amma xəbərdarlıq aydındır: bu cür çıxışlar davam etsə, Carrick ciddi problemlə üz-üzə qalacaq. Onun sözləri bir cümlədə yığılıb: “Onlar onun üçün bundan qat-qat çox işləməlidirlər.”

Bu zəif performans, *Manchester City*-yə qarşı liqa məğlubiyyəti və *Carabao Cup*da *Brighton* qarşısında dağılmanın ardınca gəldi. Yəni bu, tək bir pis gün deyildi; ard-arda yığılan, ritmi tam pozan siqnallar silsiləsi idi.

Neville top komandaların ən vacib meyarlarından birinə – topsuz oyundakı işgüzarlığa ilişdi. Onun üçün ən böyük təhqir, *Fulham*-ın topa nə qədər asan sahib olması idi. Sözlərini gizlətmədi: “Mən heç vaxt bu qədər çox, topsuz vəziyyətdə gəzən bir Man Utd komandası görməmişəm.”

Carrick-in “komandanın enerjisində problem yox idi” sözləri ilə Neville-in gördükləri arasında uçurum var idi. O, hər iki komandanın fiziki ritmini müqayisə etsə də, *United*-in meydandakı durğunluğunu “maneken” bənzətməsi ilə vurğuladı. “Onları maneken adlandırdım. Heç vaxt bu qədər çox gəzən bir *United* komandası görməmişdim. Heç bir ayıqlıq yox, canlılıq yox. ‘Barmaqlarının ucunda’ olma hissi yox.”

Neville adətən oyunçuların niyyətini, əzmini şübhə altına almağa tələsmədiyini dedi, amma bu dəfə sərhədi keçdi. Onun üçün ikinci hissənin ilk 15 dəqiqəsi, ümumilikdə isə ilk 60 dəqiqə – qəbuledilməz idi: “O ilk 15 dəqiqə və ümumilikdə ilk 60 dəqiqə ərzində Man Utd topsuz vəziyyətdə həqiqi biabırçılıq idi. Top olmadan göstərdikləri səviyyə heç nəyə yaxın deyildi.”

Bir xal xilas olundu, bəlkə də mövsümün sonuna doğru cədvəldə önəmli görünəcək. Amma Neville-in təsvir etdiyi mənzərə başqa sual doğurur: bu komandada hələ də “United” adına uyğun reaksiya qalır, yoxsa Craven Cottage axşamı yeni, daha narahatedici bir dövrün başlanğıcı idi?