Niklas Süle: Göz yaşları ilə vida və 300-cü oyun

Niklas Süle üçün cümə günü Dortmundda son pərdə enir. Amma bu, adi bir müqavilə bitimi deyil. Bu, bir qorxunun, üç dəfə eyni dəhşəti yaşamaq riskinin, illərlə davam edən fiziki və mental savaşın nöqtələndiyi andır.

Hoffenheim gecəsi hər şeyi dəyişdi

18 aprel, TSG Hoffenheim-a qarşı oyun. Kağız üzərində sadə bir liqa matçı idi, amma Süle üçün karyerasının qırılma nöqtəsinə çevrildi. O epizodda dizini tutub yerə yıxılanda, beynində yalnız bir fikir dolaşırdı: “yenəmi?”

Soyunma otağında həkimin etdiyi o məşhur “çekme testi”, üzündəki ifadə, fizioterapevtin eyni reaksiyası… müqavimət yox idi. Futbolçular bu dili yaxşı tanıyır. Süle də anladı. Duşa girib on dəqiqə ağladı. Üçüncü ön çarpaz bağ qopması ehtimalı onu oradaca sındırdı.

Sonradan müjdə gəldi: ən pis ssenari təsdiqlənmədi. Amma Süle üçün artıq hər şey bitmişdi. Öz sözləri ilə desək, içində “min faiz” aydın idi: buradan sonra davam yoxdur.

BVB ilə yollar ayrılır

Bu qərarın kölgəsi həftələrdir Dortmundun üzərində dolaşırdı. İndi isə rəsmi xətt çəkildi. Süle, BVB baş məşqçisi Niko Kovaç-a klubdan ayrılmaq istədiyini açıq şəkildə bildirib.

Daxildə bu addımı gözləyən çox adam var idi. Klubun, bu yay başa çatan müqaviləni uzatmaması da işin istiqamətini öncədən göstərmişdi. Artıq 29 yaşlı müdafiəçi üçün yeni anlaşma yoxdur, uzun müddət davam edən söz-söhbətlər də susur.

Cümə günü Eintracht Frankfurt-a qarşı matçdan əvvəl ona rəsmi vida mərasimi təşkil olunacaq. Signal Iduna Park-ın 80 minlik tribunaları, bir vaxtlar Bundesliqanın ən güclü mərkəz müdafiəçilərindən birinə əl çalacaq.

“Bədənim gedir, başım dayandırır”

İşin paradoksal tərəfi budur: Süle özünü hələ də oynaya biləcək səviyyədə görür. Saf futbol baxımından, meydanda qalmağa gücü çatdığına inanır. Amma mental yük onu yerə çökdürüb.

İllərlə davam edən zədələr, hər dəfə geri dönmək üçün sərf olunan enerji, hər dönüşdə yeni bir qorxu. Üstəlik, ictimaiyyətin daim dilinə düşən çəki problemi. Süle bu mövzunu “Spielmacher” podkastında nadir rast gəlinən səmimiyyət və özünə zarafatla açıb. Amma gülüşün arxasında ağır bir reallıq dayanırdı: bədənini formaya salmaq mümkün idi, beynini isə getdikcə çətin.

O, yenidən uzunmüddətli reabilitasiya, yenidən risk, yenidən eyni qorxunu yaşamaq fikri ilə yaşamaq istəmir. Futbolu sevir, amma bu səviyyədə davam etməyin qiymətini artıq çox yaxşı bilir.

Bayern-dən Dortmund-a, oradan da 300-ün astanasına

Süle, 2022-ci ildə FC Bayern München-dən BVB-yə azad agent kimi qoşulanda, Dortmund müdafiəsinin sütunlarından biri kimi görülürdü. İndi isə başqa bir rəqəmin arxasınca qaçır: 300.

Bundesliqada 300-cü oyun. Onun üçün bu, karyerasına yaraşan simvolik bir son xətt olardı.

“Ən yaxşı halda yenə meydana çıxaram – on saniyə, bir dəqiqə, ya da Niko Kovaç istəsə beş dəqiqə. Onu bacararam,” – deyə podkastda danışıb. Bu sözlərdə həm zarafat, həm də dərin bir səmimiyyət var. O, sadəcə bir rəqəm üçün yox, həmin anın atmosferi üçün yaşayır.

80 min azarkeş, ailəsi tribunada, illərlə zədələrlə mübarizədən sonra hələ də idman edə bilən, övladları ilə oynaya, qolf oynaya bilən bir bədən… Süle bu sadə şeylər üçün minnətdardır. Cümə günü də bu minnətdarlığı yaşayacağını deyir.

MLS, Köln və rədd edilən fürsətlər

Karyerasını davam etdirmək istəsəydi, qapılar bağlı deyildi. 1. FC Köln onunla maraqlanırdı, MLS-dən də bir neçə klub ciddi şəkildə yoxlama aparırdı. Alman mərkəz müdafiəçisi üçün yeni bir ölkə, daha sakit ritm, daha az təzyiqli mühit mümkən variant idi.

Amma o, başqa cür seçim etdi. Bəzən ən çətin qərar, hələ oynaya biləcəyini hiss etdiyin halda “bəsdir” deməkdir. Süle məhz bunu etdi. Öz bədəninin, öz başının səsini dinlədi.

Son beş dəqiqənin dəyəri

İndi sual budur: Niko Kovaç ona o simvolik dəqiqələri verəcəkmi? Skor, oyun axını, rəqabət – hamısı rol oynayacaq. Amma bəzən futbol, yalnız nəticə oyunu olmur. Bəzən, bir karyeranın son kadrlarını yazmaq üçün də qərar verilir.

Süle üçün bu, medal, kubok, titul deyil. O, artıq bunları görüb. Onun üçün vacib olan, son dəfə böyük səhnəyə çıxıb, içindən keçənləri sakitcə həzm etməkdir. Bir daha alqış sədaları altında meydana addımlamaq, sonra isə sakitcə kənara çəkilmək.

Cümə axşamı o, artıq qərarını “Spielmacher” vasitəsilə dünyaya elan etdi. Cümə günü isə Dortmundda, yaşadığı hər ağrını, hər dönüşü, hər göz yaşını özünə xas zarafatcıl təbəssümlə bir kadrda birləşdirməyə çalışacaq.

Bəlkə də bu, onun üçün sadəcə beş dəqiqə olacaq. Amma bəzən bir karyeranı dəyərli edən, məhz o son beş dəqiqənin necə yaşandığıdır.