Niklas Süle 30 yaşında karyerasını bitirir: Dortmundla vidalaşma
Niklas Süle mövsümün sonunda dayanır. Cəmi 30 yaşında. Müqaviləsi Borussia Dortmund-la başa çatanda, Almaniyanın son illərdə yetişdirdiyi ən güclü mərkəz müdafiəçilərindən biri peşəkar futbola əl sallayacaq.
Bu qərar uzun illərin içindən süzülüb gəlmiş yorğunluğun, qorxunun və eyni zamanda azadlıq istəyinin nəticəsidir. Həlledici an isə gözlənilmədən gəlib.
Hoffenheim soyunma otağında on dəqiqəlik sarsıntı
Süle "Spielmacher" podkastında danışarkən hər şeyi açıq şəkildə təsvir edib. Fevralda Dortmund-un Heidenheim-lə oyunu, dizində zədə, içini gəmirən tanış qorxu. O, artıq iki dəfə çarpaz bağ qopmasının nə demək olduğunu yaşamışdı. Üçüncüsü karyera deyil, həyat planları üçün də kabus olacaqdı.
Hoffenheim-də soyunma otağında komanda həkiminin məşhur "drawer test"ini necə etdiyini xatırlayır. Həkim fizioterapevtə baxır, başını yüngülcə yelləyir. Fizioterapevt eyni testə əl atır, müqavimət hiss etmir. Süle duşun altına girir və on dəqiqə ağlayır. Öz sözləri ilə desək, o anda beynində yalnız bir cümlə var idi: "Cırılıb."
Bu, futbolçunun içindəki bütün səbr ehtiyatını boşaldan andır. Sadəcə daha bir zədə deyil. Artıq bədənin "bəsdir" dediyi nöqtə.
MRT-dən sonra gələn qərar: “Min faiz bitdi”
Ertəsi gün MRT. Qapalı otaqda, soyuq aparatın səsi, gözləmə. Nəticə isə paradoksal şəkildə həm sevindirici, həm də qəti olur: çarpaz bağ qopmayıb. Diz xilas olunub.
Amma Süle üçün bu xəbər başqa qapını açır. O, həmin anı belə ifadə edir: cavabı eşidən kimi, içində qərar min faiz dəqiqliklə formalaşır – bu, son idi. Üçüncü çarpaz bağ əməliyyatı ehtimalı ilə yaşamağı, hər mövsüm eyni qorxunu daşımağı artıq istəmir.
O, gələcəyi başqa cür görmək istəyir: müstəqil həyat, tətilə sərbəst çıxmaq, uşaqları ilə vaxt keçirmək, bədəninin hər dəfə onu yarı yolda qoyacağı qorxusu olmadan yaşamaq. Futbolun zirvəsində illərini qoymuş bir müdafiəçi üçün bu, sakit, amma son dərəcə sərt bir qərardır.
Bayern-dən Dortmund-a: titullar, final və qaçan çempionluq
Süle-nin arxasında boş karyera yoxdur. Bayern Munich forması ilə beş Bundesliga çempionluğu, 2020-ci ildə UEFA Champions League kuboku, ümumilikdə 299 Bundesliga oyunu. Almaniya millisində 49 dəfə meydana çıxıb.
2022-ci ildə Borussia Dortmund-a keçidi, həm meydanda, həm də rəqabət müstəvisində yeni bir səhifə açdı. Sarı-qara forma ilə ilk mövsümündə 2022-23 çempionluğunu son turda əldən verən komandada idi. Bir şəhərin, bir stadionun boğazında qalan qışqırığın içində.
2024-cü ildə isə bu dəfə Avropa səhnəsində zirvəyə çox yaxınlaşdı. Dortmund Champions League finalına qədər getdi, amma son sözü Real Madrid dedi. Süle üçün daha bir "çox yaxın idik" hekayəsi yazıldı.
“80 minlik stadion, zarafatlar, səmimiyyət” – Dortmund illəri
O, Dortmund-da keçirdiyi illərə baxanda ilk xatırladığı nə qol, nə də titul mübarizəsi olur. Soyunma otağındakı zarafatlar. 80 minlik stadionun havası. Azarkeşlərin hər dəfə onu səmimi şəkildə qarşılamağı.
Süle etiraf edir ki, özünü burada evdəki kimi hiss edib. İlk gündən şəhərin insanlarını "açıq, isti, səmimi" görüb. Bu, onun xarakterinə də uyğun mühit idi. Uşaqlarının bağçaya bu şəhərdə getməsi, ailəsinin gündəlik həyatını Dortmund-da qurması ayrılığı daha da çətinləşdirir.
O, buradan sadəcə klubdan ayrılmır. Günlük ritmindən, tanış küçələrdən, tribunadakı üzlərdən, hər oyunun əvvəlində ürəyini titrədən səs-küydən ayrılır.
30 yaşında son fit: riskdən qaçmaq, həyatı seçmək
Futbolda 30 yaş mərkəz müdafiəçisi üçün çox vaxt yetkinlik dövrünün başlanğıcı sayılır. Bir çox həmkarı bu yaşda ən stabil illərinə girir. Süle isə başqa yol seçir. Bədəni ilə hesablaşaraq, zədələrin kölgəsində daha bir uzun bərpa dövrü keçirmək əvəzinə, özü dayanma düyməsini basır.
Bu qərar statistik cədvəldə bir sətir kimi görünə bilər: "30 yaşında karyeranı bitirdi." Amma arxasında iki ağır çarpaz bağ zədəsi, üçüncüsündən ölümcül qorxu, qazanılmış titullar, itirilmiş çempionluqlar və tribunaya bağlanmış bir ürək dayanır.
Borussia Dortmund yayda onu yola salanda, stadiondakı alqışlar təkcə müdafiəçiyə deyil, öz bədəni ilə səmimi şəkildə danışıb, həyatı futbolun qarşısına qoymağı bacaran bir peşəkara ünvanlanacaq.
Sual indi budur: bu qədər erkən dayanan bir karyera, gələcək nəsil futbolçular üçün xəbərdarlıq olacaq, yoxsa Süle-nin seçdiyi yol, sadəcə cəsarətli bir istisna kimi qalacaq?
